Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID nie odnosi się do terminów zgłoszeń do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, które upłynęły przed jego wejściem w życie. Regulacja ma prospektywny charakter i nie obejmuje działań wcześniejszych.

Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa krajowego, choć pozostającego w dyspozycji innego przewoźnika, nie zwalnia przewoźnika polskiego z odpowiedzialności zgodnie z przepisami prawa transportowego.

Obowiązek zgłaszania informacji do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jest fundamentalny dla zabezpieczenia interesów społecznych oraz międzynarodowych zobowiązań RP. Naruszenie tego obowiązku nie spełnia przesłanek znikomości wagi naruszenia i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę bez ważnego świadectwa kierowcy, potwierdzając wymóg posiadania takiego świadectwa przez kierowcę pozostającego w dyspozycji przewoźnika polskiego.

Kierowca realizujący międzynarodowe przewozy drogowe w dyspozycji polskiego przewoźnika musi posiadać ważne świadectwo kierowcy wydane na podstawie licencji wspólnotowej, mimo umów outsourcingowych z zagranicznymi przewoźnikami.