Zmiana zatwierdzonej taryfy, polegająca na modyfikacji cen lub stawek opłat, nie może być bez wyraźnej podstawy normatywnej utożsamiana z jej wygaśnięciem. Zastosowanie art. 7a § 1 k.p.a. wymaga wykazania rzeczywistych i nieusuwalnych wątpliwości co do treści normy prawnej; nie uzasadniają go same względy celowościowe związane z funkcją rekompensaty.
Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia przepisów postępowania wymaga wykazania, a nie jedynie deklarowania, że uchybienie mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Zarzut przedawnienia należności składkowych, jako dotyczący wygaśnięcia zobowiązania materialnoprawnego, powinien być podniesiony w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 p.p.s.a.; normy wynikowe art. 145 i art. 151 p.p.s.a. nie
Uprawnienie agencji płatniczej do obniżenia sankcji z 3% do 1% wynika z art. 39 ust. 1 rozporządzenia nr 640/2014, a nie z art. 39 ust. 4 tego aktu, który reguluje wyłącznie mnożenie uprzednio ustalonego zmniejszenia w razie powtórzenia niezgodności. Skarga kasacyjna oparta na wadliwie określonej podstawie materialnoprawnej oraz niewykazująca istotnego wpływu uchybień procesowych podlega oddaleniu.