Postępowanie administracyjne dotyczące decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji telekomunikacyjnych, wszczęte przed wejściem w życie rozporządzenia zmieniającego, podlega umorzeniu z uwagi na zmianę przepisów wyłączającą obowiązek oceny oddziaływania takich inwestycji na środowisko.

Art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) u.p.d.o.f., jak zmieniono go od 2018 roku, narusza konstytucyjną zasadę ochrony interesów w toku, gdyż pozbawia podatników prawa do kontynuowania uznawania odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów zapoczątkowane przed zmianą prawa.

Dokumentacja podatkowa musi w pełni udokumentować i uzasadniać prawo do zaliczenia wydatków z tytułu korekt cen transferowych do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. W przeciwnym wypadku organy podatkowe mają podstawy do odmowy uznania takich wydatków za koszty podatkowe.

Korekta cen transferowych oraz związane z nią opłaty, bez kompletnie udokumentowanego związku z przychodami, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, co wyklucza możliwość stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego. Skargę kasacyjną oddalono z uwagi na brak podstaw prawnych do jej uwzględnienia.

Zmiany w pozwoleniu zintegrowanym, które znacząco wpływają na jeden komponent środowiska, są uznawane za istotne, nawet jeśli emisje w innym zakresie ulegają redukcji. Organ odwoławczy winien zapewnić społeczeństwu prawo udziału, zgodnie z zasadą kompleksowości ochrony środowiska.

Przedstawienie pozornych wariantów alternatywnych w raporcie oddziaływania na środowisko skutkuje jego wadliwością, a tym samym uniemożliwia wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Postępowanie administracyjne musi spełniać wymogi proceduralne, w szczególności w zakresie konsultacji z organami współdziałającymi i ustalenia kręgu stron.

Nie wykazanie realnej wartości gospodarczej informacji żądanych w ramach dostępu do informacji publicznej oraz niewystarczające uzasadnienie odmowy ich udostępnienia prowadzi do uchylenia decyzji administracyjnej i konieczności jej ponownego rozpatrzenia.

Moment spełnienia przesłanek materialnych prawa do renty wojskowej, a nie data formalnego przyznania renty, determinuje nabycie prawa do odprawy mieszkaniowej żołnierza w momencie jego zwolnienia ze służby.

Przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez Komendanta Głównego Policji w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji jest zgodne z ustawą z dnia 14 grudnia 2018 r., a ich usunięcie nie jest uzasadnione w świetle obowiązujących przepisów prawa i konieczności realizacji zadań ustawowych Policji.

Rada Powiatu Pyrzyckiego, przy regulacji wynagrodzeń nauczycieli, przekroczyła zakres prawnych upoważnień wynikających z ustawy Karta Nauczyciela, co zaowocowało stwierdzeniem nieważności części uchwały przez sąd. Działanie naruszało granice delegacji ustawowej na gruncie art. 30 Karty Nauczyciela.

NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji o warunkach zabudowy zgodną z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Decyzje administracyjne są wiążące, gdy spełniają wymogi ustawodawcze, a zarzuty naruszenia nie zostały uzasadnione w sposób skuteczny i zgodny z procedurą kasacyjną.

Odmowa przyjęcia decyzji administracyjnej przez osobę mającą funkcję kierowniczą, w świetle art. 47 § 1 k.p.a., skutkuje uznaniem decyzji za doręczoną. Nadużycie prawa procesowego przez stronę, mające na celu zawieszenie postępowania, nie zasługuje na ochronę prawną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że stwierdzenie nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie automatycznie rodzi obowiązku stwierdzenia nieważności zależnej decyzji o usunięciu krzewów, jeżeli brak jest merytorycznej zależności między zakwestionowanymi decyzjami, co uzasadnia samodzielne ich funkcjonowanie w obrocie prawnym.