Skarga kasacyjna wniesiona przez A.A. zostaje oddalona jako bezzasadna. Niedopełnienie terminu do złożenia odwołania nie zostaje usprawiedliwione poprzez wskazywaną sytuację życiową skarżącego, gdyż postanowienia organu i sądu były zgodne z prawem.

Skarżący nie wykazał istnienia naruszenia przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Organy celne miały uzasadnione wątpliwości co do wartości celnej, a opinia biegłego została uznana za wiarygodną i wystarczającą.

Zastosowanie trybu art. 155 k.p.a. nie może służyć ponownej weryfikacji decyzji ostatecznych jako surogat kolejnej instancji, lecz wymaga wykazania istnienia interesu społecznego lub słusznego interesu strony, co nie może być jedynie subiektywnym przekonaniem strony.

Decyzji RDOŚ, określającej środowiskowe uwarunkowania, nadano rygor natychmiastowej wykonalności w zgodzie z art. 108 k.p.a., uzasadniony bezpieczeństwem energetycznym kraju i interesem gospodarczym inwestora, gdyż wykonalność natychmiastowa nie stoi w sprzeczności z prawem do odwołania.

Bezczynność organu administracji publicznej może zostać uznana za rażące naruszenie prawa nawet w sytuacji wcześniejszego orzeczenia o bezczynności tego organu względem innej strony postępowania. Ostateczne rozstrzygnięcie o sankcji pieniężnej wymaga merytorycznej oceny stwierdzenia takiego naruszenia.

Decyzja starosty żyrardowskiego o zezwoleniu na przetwarzanie odpadów została prawidłowo unieważniona jako wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż właściwym organem do jej wydania był marszałek województwa.

Umorzenie zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego stanowi wyjątek stosowany jedynie w przypadku nadzwyczajnych okoliczności, które muszą być obiektywne i niezależne od wyborów życiowych dłużnika alimentacyjnego.

Ponowna korekta deklaracji VAT dokonana po zakończeniu kontroli celno-skarbowej, cofająca jej ustalenia, jest bezskuteczna. Tym samym nie powstają przesłanki do wszczęcia postępowania podatkowego ani stwierdzenia nadpłaty, co skutkuje oddaleniem skargi na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że roczny termin z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym jest materialnym, nieprzywracalnym warunkiem skutecznego uzyskania zwrotu akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że dla ustalenia zmiany stosunków wodnych wymagane są wiadomości specjalne, które należy zdobyć za pomocą opinii biegłych. Oddalono skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wyrok WSA w Krakowie o uchyleniu zaskarżonej decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał że zmiana stosunków wodnych była właściwie określona i uregulowana poprzez konstrukcyjne środki przewidziane przez biegłego, co nie wymagało dalszej ingerencji sądowej.

Uprawnienie do zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wygasa po 20 latach od decyzji ostatecznej, jeśli w tym czasie nie zostanie złożony żaden wniosek. Zwrot nie jest możliwy, jeśli działka stanowi część drogi publicznej.

NSA podtrzymując decyzję WSA w Krakowie, uznał za zasadne zastosowanie przez organ grzywny w celu przymuszenia do wykonania niepieniężnego obowiązku administracyjnego. Decyzje organów administracyjnych i działania sądu obciążone były brakami formalnymi skutkującymi jej podtrzymaniem.

Umowa sprzedaży zawarta 11 grudnia 1998 r. nie stanowi czynności przymusowej ani substytutu wywłaszczenia, co wyklucza zastosowanie przepisów o zwrocie nieruchomości. Rozstrzyganie takich wniosków w trybie wywłaszczeniowym nie znajduje uzasadnienia.

Nabycie przez stowarzyszenie ogrodowe prawa użytkowania nieruchomości z dniem 19 stycznia 2016 r., wynikające z ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, nie narusza praw osób trzecich, w tym użytkownika wieczystego, który nie zostaje wywłaszczony. Decyzja stwierdzająca nabycie tego prawa ma charakter deklaratoryjny.