Art. 6m ust. 4 u.c.p.g. wyklucza korektę deklaracji zmniejszającej opłatę za okres wsteczny, jednakże ust. 5 pkt 2 stanowi wyjątek dopuszczający taką możliwość na podstawie nowych danych z przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.

Interes prawny podmiotu w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji może wynikać z materialnoprawnych ograniczeń korzystania z nieruchomości, w tym zgodności działań inwestora z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

NSA potwierdził zasadność nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy o transporcie drogowym, uznając zarzuty skargi kasacyjnej za nieuzasadnione i oddalając ją. Uznano poprawność ocen dowodowych oraz uzasadnienia Sądu I instancji.

Wykonanie decyzji zabezpieczającej na podstawie art. 33 Ordynacji podatkowej nie wymaga ukończenia kontroli podatkowej i może nastąpić w toku postępowania podatkowego, jeśli istnieje obawa niewykonania zobowiązań podatkowych przez podatnika.

Protokół kontroli drogowej stanowi dokument urzędowy, który wiarygodnie stwierdza stan faktyczny z chwili kontroli, wystarczający do uznania skarżącego za przewoźnika odpowiedzialnego za naruszenia przepisów o transporcie drogowym.

NSA oddalił kasację dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na sprzedaż alkoholu, potwierdzając rażące naruszenie prawa przez brak zgody wszystkich współwłaścicieli.

Opodatkowanie usług jednostki kompleksowo świadczącej utrzymanie zieleni i czystości w gminie powinno stosować jednolitą stawkę VAT 8% wobec dominującego charakteru usługi, z wyłączeniem elementów pomocniczych.

Obowiązuje zasada, że lokalizowanie reklam w pasie drogowym wymaga zezwolenia zarządcy drogi; brak zezwolenia uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, stwierdzony tytułem wykonawczym, był wymagalny, a brak realizacji szczepień uzasadniał egzekucję administracyjną. Skarga kasacyjna jest oczywiście bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. przez WIOŚ za magazynowanie odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia było prawidłowe. Nie doszło do naruszenia przepisów ani w procedurze administracyjnej, ani przed sądem.

Art. 53 ust. 4a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nie ma zastosowania retroaktywnego do dokumentów DPR wydanych przed 1.01.2018 r. Decyzje unieważniające takie dokumenty na podstawie nowego przepisu są nieważne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.

Decyzja odmowna dotycząca wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop może zostać uchylona w trybie art. 154 § 1 k.p.a. jeżeli uwzględnia interes społeczny i słuszny interes strony, także w kontekście nowych wykładni prawa wynikających z orzecznictwa sądowego.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej musi uwzględniać wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, w tym możliwości odstępstwa od przewidzianych prawem warunków, gdy skarżący znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej.