Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na rażące naruszenie prawa nie może bazować na wątpliwościach ocennych, lecz wymaga oczywistości tego naruszenia. Skarga kasacyjna opierająca się na wątpliwych przesłankach co do prawa własności oraz legitymacji gruntami przez PKP została oddalona, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji o uwłaszczeniu.

Zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej niezależnie od ewentualnego wprowadzenia w błąd przez organ administracji oraz braku umyślności naruszenia.

Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi administracyjna kara pieniężna musi być nałożona, niezależnie od przyczyn zajęcia oraz braku szkody. Odstąpienie od jej nałożenia jest możliwe jedynie przy znikomej wadze naruszenia, którego czas trwania skądinąd wyklucza kwalifikację jako znikome.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia skutkuje automatycznym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej, niezależnie od winy lub szkody, a obiektywne okoliczności nie mogą prowadzić do wyłączenia odpowiedzialności, o ile nie zostały spełnione przesłanki znikomej wagi naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA w Poznaniu, uznający obiekt za kąpielisko. Stwierdzono, że zbiornik nie jest oddzielony od wód powierzchniowych i podziemnych, co kwalifikuje go jako kąpielisko zgodnie z definicją w art. 16 pkt 22 Prawo wodne.

Decyzja kasacyjna, mimo ostateczności, nie kończy postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 k.p.a., co wyklucza jej użycie jako podstawy do wznowienia postępowania.

Decyzja rozbiórkowa może być skierowana do właściciela obiektu budowlanego, nawet jeśli nie jest właścicielem działki, o ile obiekt ten nie jest trwale związany z gruntem.

Dla wiążącej oceny prawnej obiektu oraz nałożenia obowiązków na właściciela zgodnie z art. 48 P.b., kluczowe jest stwierdzenie trwałego związania obiektu z gruntem oraz zakończenia robót budowlanych, co wyklucza zwolnienie z pozwolenia na budowę.

Sąd uznał, że brak jasnego uzasadnienia legitymacji skargowej skarżącego oraz zakwalifikowania wnioskowanego dokumentu jako informacji publicznej uniemożliwia prawidłową ocenę rozstrzygnięcia w kontekście prawnym, skutkując uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Przetwarzanie danych osobowych skarżącej przez Zarząd Lokali Miejskich i ich udostępnienie dzielnicowemu Policji jest zgodne z art. 6 ust. 1 lit. f RODO, jeśli przetwarzanie służy prawnie uzasadnionemu interesowi administratora w sytuacjach zagrożeń bezpieczeństwa publicznego.