Umowa obejmująca powtarzalne prace ślusarskie lub przygotowawcze, realizowane według dokumentacji technicznej, pod nadzorem i w ramach bieżącej działalności przedsiębiorstwa, jest umową o świadczenie usług z art. 750 k.c., a nie umową o dzieło z art. 627 k.c., jeżeli jej przedmiot nie prowadzi do powstania zindywidualizowanego, twórczego i oznaczonego rezultatu. Wykonawca takich usług podlega obowiązkowi

O kwalifikacji umowy jako umowy o dzieło albo umowy o świadczenie usług rozstrzyga rzeczywista treść zobowiązania i sposób jego wykonywania, a nie jej nazwa ani deklarowana przez strony intencja. Powtarzalne prace ślusarskie i przygotowawcze, wykonywane według wymogów wiedzy technicznej w toku działalności przedsiębiorstwa, są świadczeniem usług starannego działania z art. 750 k.c., rodzącym obowiązek

W postępowaniu nieważnościowym z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest dopuszczalne ponowne ustalanie statusu właściciela pojazdu, jeżeli ustalenie to znajduje potwierdzenie w prawomocnym postanowieniu o przepadku oraz w dokumentacji rejestracyjnej, a nie wykazano rozbieżności co do własności z daty wydania dyspozycji usunięcia pojazdu. Ustalenie opłaty z art. 130a Prawa o ruchu drogowym bez obowiązującej

Umowa obejmująca wykonywanie powtarzalnych prac ślusarskich i przygotowawczych, realizowanych w toku zwykłej działalności przedsiębiorcy, pod nadzorem i według wymogów wiedzy technicznej, jest umową o świadczenie usług z art. 750 k.c., choćby strony nazwały ją umową o dzieło. Brak zindywidualizowanego i twórczego rezultatu uzasadnia objęcie wykonawcy obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym na podstawie

Stwierdzenie nabycia przez PKP S.A. prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy z 8 września 2000 r. wymaga kumulatywnego wykazania, że w dacie ustawowo relewantnej grunt był własnością Skarbu Państwa. Grunt skomunalizowany ex lege z dniem 27 maja 1990 r. nie spełnia tej przesłanki, choćby pozostawał w posiadaniu przedsiębiorstwa PKP.