Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące wadliwości udziału prokuratora i błędnej kwalifikacji obiektu budowlanego jako budynku; NSA potwierdza decyzję WSA o uchyleniu decyzji SKO, wymagając pełnej analizy dowodów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku braku dostatecznego wyjaśnienia istoty sprawy przez organy administracyjne, ponowne rozstrzygnięcie winno uwzględniać pełną analizę prawnopodatkowej kwalifikacji obiektów, jakimi są silosy, przy uwzględnieniu obowiązujących definicji prawnych oraz dotychczasowego orzecznictwa.

Skarga kasacyjna, będąca szczególnie sformalizowanym środkiem odwoławczym, podlega rygorom formalnym tych wymogów, co wyznacza granice jej rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak spełnienia tych wymogów skutkuje jej oddaleniem.

Dochody marynarzy uzyskane z pracy na statkach norweskich, bez względu na rejestrację, kwalifikują się do ulgi abolicyjnej w Polsce, nawet przy braku ich opodatkowania w Norwegii, jeśli spełniają kryteria konwencji międzynarodowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak obowiązku podatkowego Skarżącego w Norwegii związany z dochodami z pracy na statku nie uniemożliwia zastosowania ulgi abolicyjnej. Artykuł 14 ust. 3 Konwencji należy interpretować w sposób umożliwiający marynarzom skorzystanie z ulgi w Polsce zgodnie z u.p.d.o.f.

Brak realizacji założeń projektu skutkuje koniecznością zwrotu całego dofinansowania; częściowa realizacja wskaźników nie przesądza o prawidłowym wykorzystaniu środków unijnych.

Zaskarżony wyrok WSA należy uchylić, gdyż sąd ten, naruszając art. 134 § 1 p.p.s.a., nie przeprowadził kontroli legalności doręczenia zarządzeń, co mogło istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdyż decyzja ostateczna jest wykonalna mimo wniesienia na nią skargi, a zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego nie zostały dostatecznie uzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki, potwierdzając legalność decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Uznał, że przesłanki obawy niewykonania zobowiązania były należycie udokumentowane.

Uchwała Rady Miasta Opola w zakresie obowiązku dostarczania poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów przekroczyła delegację ustawową z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. i jest nieważna w tych częściach; pozostałe zarzuty dotyczące nadmiarowych obowiązków kontrolnych są niezasadne.

Zarządzenie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powinno być doręczone pełnomocnikowi strony, jeśli jest on wyznaczony, w celu zachowania ciągłości postępowania zabezpieczającego, zgodnie z uchwałą NSA, sygn. akt III FPS 1/25, co determinuje prawidłowość procedury administracyjnej.

Organ badający spełnienie warunków art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji winien ustalić terminowość poniesienia kosztów płacy dla każdego pracownika niepełnosprawnego z osobna, gdzie nieterminowość przekraczająca 14 dni skutkuje obowiązkiem zwrotu środków.

Przedawnienie do wydania decyzji zwrotowej środków unijnych określa się zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95, co oznacza, że przepisy krajowe nie mogą wprowadzać odmiennych terminów lub momentów inicjacji jego biegu.

Zastosowanie kary pieniężnej wymaga, aby naruszenia były stwierdzone podczas kontroli i odnotowane w protokole; rozszerzenie zakresu postępowania po kontroli jest niedopuszczalne.

Bezczynność organu uczelni w wydaniu dyplomu ukończenia studiów nieusprawiedliwiona jest dezorganizacją wewnętrzną oraz innymi trudnościami organizacyjnymi czy kadrowymi; takie okoliczności nie zwalniają organu z obowiązku działania w ustawowym terminie.