Wyrażenie przez pełnomocnika zgody, o której mowa w art. 35e ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.) nie uchyla możliwości doręczenia w postępowaniu pełnomocnikowi pisma pod adres wskazany w pełnomocnictwie, lecz de lege lata uprawnia organ do doręczenia pisma, adresowanego do pełnomocnika na jego konto w e-Urzędzie Skarbowym,

Doręczony w formie wydruku dokument elektroniczny zawiadomienia o zajęciu wierzytelności spełnia wymagane prawem formalne standardy zgodności, co uzasadnia zastosowanie środków egzekucyjnych w postępowaniu zabezpieczającym.

Izba Administracji Skarbowej jako jednostka budżetowa może być prawidłowo oznaczona jako dłużnik zajętej wierzytelności, działając w imieniu Skarbu Państwa, zgodnie z art. 1a pkt 3 u.p.e.a.

Wniesienie skargi na czynność zabezpieczającą nie może kwestionować zasadności czynności zabezpieczającej w postępowaniu zabezpieczającym, chyba że wykazane jest naruszenie przepisów egzekucyjnych, czego w niniejszym przypadku nie stwierdzono, tym samym skarga kasacyjna została oddalona.

Decyzja odmowna w przedmiocie ulgi płatniczej została prawidłowo utrzymana w mocy przez Sąd, gdyż brak było przesłanek z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej uzasadniających przyznanie ulgi w świetle ustaleń faktycznych dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej.

NSA potwierdza, że prawidłowe doręczenie decyzji w trybie awiza uzasadnia stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a zarzuty proceduralne skarżącego dotyczące doręczenia zastępczego są bezpodstawne.

Organy administracyjne są uprawnione do korzystania z danych dotyczących zużycia wody jako metody szacunkowej przy ustalaniu liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, co wpływa na wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Nie można uznać, że skutki społeczno-ekonomiczne czynią decyzję o rejestracji pojazdu zgodną z prawem, skoro doszło do oczywistego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 prawa o ruchu drogowym przez brak świadectwa homologacji, co przesądza o nieważności decyzji.