Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, nieużywane faktycznie do przewozów kolejowych, podlegają opodatkowaniu jako związane z działalnością gospodarczą i nie korzystają ze zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego bez wymaganego zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy przewóz odbywa się dla potrzeb własnych podmiotu z kraju spoza UE, co wymaga zezwolenia ministra transportu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania determinuje obowiązek organu odwoławczego do wydania postanowienia stwierdzającego takie uchybienie, co wyklucza możliwość podważenia ostateczności decyzji administracyjnej.

Podmiot wykonujący działalność leczniczą, w celu skorzystania z preferencyjnej stawki podatku od nieruchomości, musi być wpisany do rejestru prowadzonego przez właściwego wojewodę. Fakt prowadzenia punktu szczepień przez aptekę nie uprawnia jej do tej ulgi.

Art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym jest regulacją odrębną wyłączającą zastosowanie art. 189f §1 pkt 1 KPA, brak wykazania przesłanek wyłączających odpowiedzialność oznacza konieczność nałożenia kary.

Brak wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego uzasadniał odmowę udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Postępowanie organów podatkowych było zgodne z przepisami prawa materialnego i procesowego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna F. w S. została oddalona, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przewóz drogowy był zarobkowy i wymagał zezwolenia, a zastosowana kara pieniężna za brak zezwolenia była uzasadniona w świetle ustawy o transporcie drogowym.