Kara pieniężna za nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu jest nałożeniem obowiązku odpowiedzialności obiektywnej, a zatem przedsiębiorca nie może uniknąć tej odpowiedzialności przez brak wpływu na właścicieli nieruchomości.

Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję w części, zobowiązany jest orzec również o pozostałej części decyzji. Władczy charakter aktu administracyjnego wymaga precyzyjnego sformułowania w osnowie decyzji, co obejmuje również obowiązek rozstrzygania o całokształcie sprawy.

Skarga kasacyjna dotycząca uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, w wyniku doręczenia zastępczego, nie zasługuje na uwzględnienie, jeżeli procedura doręczenia została prawidłowo przeprowadzona zgodnie z art. 44 k.p.a.

NSA: Nienależnie pobrane świadczenia rodzinne z tytułu jednorazowego dochodu członka rodziny w jednym miesiącu nie wpływają per se na prawo do świadczeń; wymagane jest kontynuowane uzyskiwanie dochodu. Wyrok i decyzje uchylono.

Spółce korzystającej ze środowiska przysługuje ochrona przed nałożeniem opłat podwyższonych, kiedy korzystanie następuje zgodnie z decyzją nieostateczną, zaopatrzoną w rygor natychmiastowej wykonalności, a brak ostateczności tej decyzji wynika z działań organów administracyjnych, nie zaś z zaniedbań strony.

Rozpoczęcie działalności na podstawie decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności nie skutkuje naliczeniem opłat podwyższonych po późniejszym uchyleniu tego rygoru, jeśli podmiot działał w dobrej wierze i w oparciu o obowiązujące przepisy, a opłata podwyższona wymaga dodatkowej przesłanki subiektywnej wadliwości.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, a nie wykaże on przesłanek ekskulpujących, takich jak zgłoszenie upadłości we właściwym czasie.

Odpowiedzialność solidarna członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi w wypadku bezskuteczności egzekucji skierowanej do majątku spółki oraz nieterminowego zgłoszenia wniosku o jej upadłość, co obciąża członka zarządu, chyba że wykaże przesłanki wyłączające jego winę.

Osoba może być uznana za urządzającą gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. nawet bez formalnego posiadania lokalu czy maszyn do gry, jeżeli prowadzi działania umożliwiające funkcjonowanie gier hazardowych i czerpie z tego korzyści, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za brak koncesji.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach determinująca pozwolenie zintegrowane musi być respektowana w jego zakresie, lecz nie musi odbijać wszystkich jego szczegółów technologicznych, o ile działania te są zgodne z ramowym charakterem decyzji środowiskowej.

Organ planistyczny narusza władztwo planistyczne poprzez niewłaściwe ograniczenie prawa własności, nie rozważając alternatywnych rozwiązań, z naruszeniem zasady proporcjonalności i równości, co skutkuje niezasadnym ograniczeniem praw właścicieli nieruchomości.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji została wydana w zgodzie z przepisami prawa materialnego i procesowego, a ustalenia organów w przedmiocie zagospodarowania przestrzennego są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną cudzoziemki, uznając decyzję Wojewody pozostawiającą podanie bez rozpoznania za zasadną, wobec niewłaściwie skonstruowanej skargi kasacyjnej, nieodnoszącej się do kluczowego art. 64 § 2 k.p.a.

Wyrok NSA z dnia 12 października 2023 r., sygn. II GSK 2012/22, nie stanowi niezgodności z prawem z uwagi na brak kwalifikowanego naruszenia norm prawa UE w wykładni przepisów dotyczących praw pasażerów lotniczych.

W postępowaniu odwoławczym dotyczącym oceny wyników egzaminu adwokackiego, organ odwoławczy ma obowiązek oceny zgodności postępowania egzaminacyjnego z przepisami, a nie pełnienia funkcji kolejnej komisji egzaminacyjnej. Ocena wymogów formalnych i poprawności zastosowania przepisów jest kluczowa i może uzasadniać wystawienie oceny niedostatecznej.

Przedmiotem postępowania kasacyjnego jest tylko weryfikacja decyzji administracyjnej pod kątem przesłanek wskazanych w art. 155 oraz art. 156 k.p.a. Skuteczne zakwestionowanie decyzji administracyjnej wymaga wykazania jej rażącego naruszenia prawa.

Zachowanie kierowcy polegające na niewłożeniu karty do tachografu stanowi naruszenie zasad użytkowania tachografu, a za stwierdzone skrócenie dziennego odpoczynku wymierza się jednolitą karę za dane naruszenie.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. ogranicza się do jej aspektów językowych i nie może modyfikować stanu faktycznego stanowiącego podstawę dla rozstrzygnięcia administracyjnego.