Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna X sp. z o.o. była bezzasadna, gdyż żądanie wznowienia postępowania wniesiono po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. oraz nie wystąpiły okoliczności kwalifikujące do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 k.p.a.

Art. 8c ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) należy wykładać z uwzględnieniem konstrukcji grupy VAT określonej w art. 15a ww. ustawy. Grupa VAT jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Skoro więc centrala jest członkiem grupy VAT, to czynności wykonywane przez nią albo na jej rzecz należy dla celów VAT przypisać grupie VAT. Oddział

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, z uwagi na brak wiarygodnych dowodów wykonania zafakturowanych usług niematerialnych przez kontrahenta.

Nienależyte umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu właściwego organu przyznającego stypendia skutkuje nieważnością postępowania sądowego (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), co uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Nieruchomości pozostałe po likwidacji linii kolejowych, związane z działalnością gospodarczą, podlegają opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą i nie podlegają zwolnieniu jako pasy drogowe dróg publicznych.

W sprawach o dostęp do informacji publicznej, sąd musi opierać się na aktach administracyjnych; nieudostępnienie wniosku w aktach państwowych prowadzi do uchylenia orzeczenia dotyczącego bezczynności organu administracyjnego.

W sprawie podatku dochodowego za 2016 r., przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, wprowadzonej w połowie roku, nie mogą być stosowane wstecz, ze względu na zasady niedziałania prawa wstecz i pewności prawa.

Skarga kasacyjna wniesiona przez M.O. od wyroku WSA w Krakowie została oddalona przez NSA z uwagi na brak naruszenia prawa materialnego oraz postępowania, co potwierdza zgodność wyroku z przyjętymi zasadami legalności decyzji administracyjnej.

Niewprowadzenie do obrotu artykułów spożywczych, które poprzez brak zgodności z wymaganiami jakości handlowej oraz oznakowanie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, jest zgodne z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając decyzję GIJH o zakazie wprowadzenia do obrotu partii produktów niespełniających wymagań jakości handlowej z powodu nieprawidłowego oznakowania. Wyrok podkreśla, że nazwy produktów muszą jasno odzwierciedlać ich charakter oraz właściwości, w przeciwnym razie mogą wprowadzać konsumenta w błąd.

Osoba wpisana do Krajowego Rejestru Elektronicznego Przedsiębiorców Drogowych jako zarządzająca transportem, nie traci tego statusu z mocy samego zaprzestania faktycznego zarządzania, a organy administracyjne mogą oprzeć się na notoriach urzędowych i wpisach w KREPD przy ocenie odpowiedzialności karnej za naruszenia przepisów o transporcie drogowym.