Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.
W sprawie dotyczącej WIS, gdy spór dotyczy klasyfikacji usługi kompleksowej według PKWiU, wojewódzki sąd administracyjny nie może poprzestać na ogólnym stwierdzeniu o braku związku świadczenia z robotami budowlanymi. Jest obowiązany przeprowadzić subsumpcję szczegółowo opisanego świadczenia pod konkretne grupowania PKWiU oraz wyjaśnić przyczyny odrzucenia klasyfikacji wskazywanej przez stronę; brak
Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktury nierzetelnej podmiotowo, przy rzeczywistym nabyciu towaru, wymaga wykazania przez organ obiektywnych okoliczności świadczących o tym, że podatnik wiedział albo powinien był wiedzieć o oszustwie. Niski kapitał zakładowy, wirtualna siedziba lub rozbieżność między PKD a faktyczną działalnością kontrahenta nie przesądzają samodzielnie o braku należytej staranności
Świadomy udział spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w oszustwie VAT, wynikający z wiedzy jej prezesa zarządu o fikcyjnym charakterze fakturowanych transakcji, uzasadnia ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Brak wiedzy innego członka zarządu ani późniejsze skorygowanie rozliczeń po wszczęciu kontroli nie wyłączają zastosowania
Ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie może następować automatycznie wyłącznie dlatego, że faktura dokumentuje czynność niedokonaną. Zastosowanie tej sankcji wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności i ustalenia świadomego, celowego udziału podatnika w oszustwie VAT; sama świadomość nieprawidłowości akcyzowych nie stanowi
Uznaje się za dopuszczalne przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z postępowaniem dyscyplinarnym, o ile spełnia wymogi uznania administracyjnego i opiera się na szczególnie uzasadnionym przypadku.
Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stosowania zasady kosztu historycznego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów, a kluczowe jest uwzględnianie bieżącej wartości ekonomicznej składnika majątkowego w momencie uzyskania przychodu.
Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.
Oczywistość i rażące naruszenie prawa stanowią konieczne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Brak uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przed wydaniem decyzji budowlanej, późniejsze jego uzyskanie oraz zgodność zabudowy z planem miejscowym wyłączają rażące naruszenia prawa.
W postępowaniu o ograniczenie poboru zaliczek na podstawie art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej podatnik powinien uprawdopodobnić zarówno niewspółmierność zaliczek, jak i fakty warunkujące zastosowanie korzystnej metody unikania podwójnego opodatkowania. Praca na jednostce wykorzystywanej do wydobycia, przetwarzania, magazynowania i przeładunku surowców nie stanowi pracy na statku eksploatowanym w transporcie
W postępowaniu o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy, wszczętym na podstawie art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, podatnik ma obowiązek uprawdopodobnić niewspółmierność zaliczek wobec przewidywanego podatku. Dochód marynarza nie może zostać objęty regulacją art. 14 ust. 3 polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeżeli nie wykazano łącznie eksploatowania statku w transporcie
Dla kwalifikacji pojazdu jako samochodu osobowego w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym decydujące jest jego przyporządkowanie do CN 8703, ustalone na podstawie obiektywnych cech konstrukcyjnych, ogólnego wyglądu i zasadniczego przeznaczenia. Świadectwo homologacji oraz rejestracja pojazdu jako ciężarowego nie wiążą organów podatkowych w postępowaniu akcyzowym.
Organ administracyjny ma prawo skierować osobę na badania lekarskie w celu weryfikacji przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie wiarygodnych zastrzeżeń, wynikających z dostępnych materiałów dowodowych, bez konieczności powoływania biegłego.
Brak wykazania należnego związku zarzutów skargi kasacyjnej z odpowiednimi przepisami postępowania oraz niewystarczające uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi uniemożliwiają przywrócenie terminu administracyjnego.
Czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego była zgodna z prawem, a jej techniczny charakter nie wymaga od organu weryfikacji prawidłowości ani podstaw prawnych wpisów.
Organ administracyjny, badając termin doręczenia decyzji, nie może pominąć rozbieżnych danych, a w razie niepewności zasadne jest przyznanie korzystniejszej wersji adresatowi (art. 81a k.p.a.). Wątpliwości co do doręczenia obligują organ do pełnego wyjaśnienia okoliczności i są rozstrzygane na korzyść strony.
Uchybienie przepisom postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, poprzez niewszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego, uzasadnia utrzymanie w mocy wyroku WSA, stwierdzającego naruszenie przez SKO zasad związania oceną prawną wyrażoną w poprzednim orzeczeniu (art. 153 p.p.s.a.).