Odmowa zakwalifikowania wnioskodawcy do udzielenia pomocy mieszkaniowej przez Zarząd Dzielnicy m.st. Warszawy była legalna, gdyż organ prawidłowo stwierdził niespełnienie przez skarżącego warunków określonych w uchwale dotyczącej wynajmowania lokali.

Zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny uznały, że organy administracyjne naruszyły przepisy proceduralne przez niepełne ustalenie okoliczności faktycznych, co skutkowało obowiązkiem ponownego rozpoznania sprawy o stwierdzenie nabycia nieruchomości z mocy prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, iż wniosek o wznowienie postępowania wymaga sprecyzowania przez wnioskodawcę przy nieznajomości prawa, co nie wyklucza zastosowania art. 64 § 2 k.p.a. w celu ochrony praw strony.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność przetwarzania i udostępnienia danych osobowych przez ZUS instytucji zagranicznej, zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz RODO.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie K. została oddalona. Udostępnienie informacji dotyczących kandydatów, którzy nie zostali wybrani, nie jest obligatoryjne, gdyż nie stanowi informacji publicznej oraz podlega ochronie danych osobowych.

Stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Małopolskiego z 22 października 2001 r. było zasadne, ze względu na prawomocność orzeczenia z 17 października 1973 r. w dotyczącym wywłaszczenia. Decyzja była prawomocna od 30 czerwca 1976 r. i nie mogła być przedmiotem postępowania odwoławczego.

Działalność Instytutu Pamięci Narodowej, w zakresie przechowywania i przetwarzania danych, nie podlega przepisom RODO. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie ma kompetencji do prowadzenia postępowań administracyjnych w sprawach dotyczących danych przetwarzanych przez IPN.

Nauczyciele akademiccy, jako osoby pełniące funkcje publiczne, podlegają regulacjom jawności informacji, a tym samym dane o wynagrodzeniach i nagrodach z funduszy publicznych stanowią informację publiczną dostępną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Brak bezpośredniego związku przyczynowego między niepodejmowaniem pracy a sprawowaną opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz decyzję Wojewody Mazowieckiego z uwagi na błędne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. oraz niezachowanie zasady dwuinstancyjności i prawidłowej oceny dowodowej.

Siostrzeńcowi osoby niepełnosprawnej nie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, gdyż nie ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wg k.r.o., co wyklucza go z kręgu uprawnionych do pobierania świadczenia, zgodnie z art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Odpowiedzialność za realizację zadań wynikających z programu ochrony powietrza spoczywa na organie wykonawczym gminy, nawet w sytuacji ograniczonych możliwości finansowych. Brak narzędzi egzekwowania zadań od mieszkańców nie zwalnia z obowiązku realizacji programu i może skutkować nałożeniem kary administracyjnej.

Brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u matki osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom spokrewnionym w dalszej kolejności, jak brat, zgodnie z art. 17 u.ś.r.

Przy ustaleniu świadczenia pieniężnego dla żołnierza prowadzącego działalność gospodarczą rozliczaną ryczałtem, w braku zaświadczenia o dochodach, zastosowanie ma art. 312 ust. 4 ustawy o obronie Ojczyzny, według którego świadczenie obliczane jest według stawek minimalnego wynagrodzenia.

Informacje dotyczące zakresu dodatkowego zatrudnienia funkcjonariusza NIK oraz związanych z nim zwolnień z obowiązków stanowią informację publiczną. Bezczynność organu w niewłaściwym trybie rozpoznania wniosku dostępnego nie jest rażącym naruszeniem prawa.

Uchybienie w wykazaniu rzeczywistego wykonawcy usług dokumentowanych przez faktury VAT stanowi naruszenie prawa i skutkuje uchyleniem wyroku; NSA przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność szczegółowego zbadania dowodów.