Wniesienie sprzeciwu wobec kontroli ZUS, prowadzonej w celu przeciwdziałania przestępstwu lub wykroczeniu, jest niedopuszczalne (art. 59 ust. 2 P.p.).

Art. 116 § 1 pkt 1 lit. b Op, dotyczący przesłanki niezawinionego niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, nie ma zastosowania do fundacji nieprowadzącej działalności gospodarczej. Warunek egzoneracyjny musi być ściśle interpretowany i fundacja bez zdolności upadłościowej nie może korzystać z tej przesłanki.

Ostateczne umorzenie postępowania egzekucyjnego nie uniemożliwia prowadzenia postępowań nadzwyczajnych dotyczących stwierdzenia nieważności postanowień wydanych w tym postępowaniu, zgodnie z art. 18 u.p.e.a i odpowiednimi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Organ odwoławczy, rozpoznając zażalenie na postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych, zgodnie z art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, nie posiada uprawnienia do stosowania art. 138 § 2 KPA, a jego nierozpatrzenie zażalenia w ustawowym terminie skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia i odstąpieniem od czynności kontrolnych.

Nałożenie obowiązku sporządzenia orzeczenia technicznego zgodne z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego było zasadne, ponieważ za wykonane roboty budowlane bez pozwolenia odpowiadał skarżący, a dowody nie wykazały innej osoby odpowiedzialnej.

Przepis art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzający ograniczenia czasowe w dochodzeniu nieważności decyzji administracyjnych, jest zgodny z Konstytucją RP w zakresie ochrony stabilności prawnej i pewności obrotu prawnego.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, która do 31 grudnia 2023 r. nie zawiesiła prawa do tego świadczenia, co skutkuje brakiem nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Działalność oświatowa, w tym prowadzenie przedszkola, nie wyklucza możliwości uzyskania wsparcia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, pomimo wyłączenia z definicji działalności gospodarczej w Prawie przedsiębiorców.

Decyzje organów administracyjnych dotyczące zwrotu dotacji są zgodne z prawem i spełniają wymogi proceduralne. Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach proceduralnych i materialnoprawnych, nie została uwzględniona przez Naczelny Sąd Administracyjny.

PKP S.A. nie nabyły prawa użytkowania wieczystego nieruchomości z mocy prawa, ponieważ nie wykazano posiadania prawa zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r.; postanowienie utrzymujące decyzję odmawiającą uwłaszczenia jest zgodne z prawem.

Z uwagi na zmianę stanu prawnego, wznowienie postępowania jest zbędne, gdyż brak interesu prawnego uczestnika jest oczywisty; sądy nie są związane nieprawomocnymi orzeczeniami, nawet jeśli zawierają wcześniejsze oceny prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w postępowaniu wznowieniowym, następca prawny strony pierwotnej, nawet jeśli postępowanie zakończyło się decyzją prawomocną, może skutecznie wnioskować o wznowienie z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z art. 30 § 4 k.p.a.

W przypadku wykonywania robót budowlanych polegających na znacznej zmianie obiektu, takich jak zwiększenie jego powierzchni, niezależnie od zachowania części elementów wcześniej istniejących, mamy do czynienia z jego rozbudową wymagającą pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dyrektora ARiMR, wskazując na konieczność respektowania oceny prawnej z wyroku WSA z 2021 r., co wiązało organy w późniejszych decyzjach dotyczących pomocy finansowej dla producenta rolnego.

Skarga kasacyjna na negatywną ocenę projektu przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa została oddalona. Ocena projektu przez organ została uznana za prawidłową, opartą na regulaminowych wymogach i bez wykazania naruszeń w procesie wyboru.

W postępowaniu ze sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego dowód przysługujących praw osobistych i majątkowych do znaków obciążają wnoszącego sprzeciw; brak jednoznacznych dowodów na wyłączność takich praw prowadzi do jego oddalenia.