Ocena merytoryczna naboru na stanowisko w służbie cywilnej musi uwzględniać zasady otwartości i konkurencyjności, a brak jasnych kryteriów oceny rozmowy kwalifikacyjnej narusza zasady ustawy o służbie cywilnej.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym naboru do służby cywilnej, brak ustalonych i transparentnych kryteriów oceny podczas rozmowy kwalifikacyjnej stanowi naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności, co może skutkować bezskutecznością wyników procedury rekrutacyjnej.

Sąd oddala skargę kasacyjną P. S.A. uznając, że decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o nałożeniu kary pieniężnej za nieterminową wypłatę odszkodowań była zasadna i zgodna z obowiązującymi przepisami ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.

NSA uznał odmowę przyznania pomocy mieszkaniowej za zgodną z prawem. Skarga kasacyjna była bezzasadna z powodu braku pełnej dokumentacji oraz właściwego stosowania aktualnych uchwał przez organy administracyjne.

Zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop muszą odpowiadać rzeczywistej wartości wynagrodzenia za ten urlop, zgodnie z prawnym standardem ochrony konstytucyjnych praw majątkowych, co obliguje do stosowania kryteriów z ustawy konstytucyjnej nawet dla świadczeń nabytych przed nowelizacją przepisów.

Dostawa posiłków w ramach diet pudełkowych, obejmująca element usługowy w postaci przygotowania indywidualnych zestawów żywieniowych, podlega opodatkowaniu VAT według stawki 8%, jako usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), zgodnie z art. 41 ust. 12f ustawy o VAT.

Wykonywanie przez wspólnika spółki z o.o. powtarzających się świadczeń niepieniężnych, które ze względu na charakter zbliżony do stosunku pracy, nie jest samodzielną działalnością gospodarczą i nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

1. Wynikający z treści decyzji wydanej na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (u.o.i.f.) skonkretyzowany względem Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. (GPW) obowiązek zawieszenia obrotu na rynku regulowanym określonymi instrumentami finansowymi (np. akcjami) może refleksowo oddziaływać na zakres uregulowanych normami prawa materialnego

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że udostępnienie danych osobowych małoletniej N.S. było naruszeniem art. 9 i art. 5 RODO, jednakże zastosowanie środka w postaci upomnienia przez Prezesa UODO jest wystarczające i proporcjonalne, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej skarżących.

Ochrona prywatności osób fizycznych zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. ma prymat nad prawem do informacji publicznej. Nawet działania anonimizacyjne nie mogą prowadzić do identyfikacji osób, których dane są chronione. Wnioski dotyczące udostępnienia informacji muszą respektować prawa osobiste, w szczególności prywatność innych uczestników działań edukacyjnych.

Spółka handlowa nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jeśli nie realizuje zadań publicznych ani nie dysponuje majątkiem publicznym, niezależnie od transakcji z podmiotami publicznymi. Skarga kasacyjna oddalona.

Skuteczne poinformowanie klienta banku o zamiarze przetwarzania jego danych osobowych bez zgody, po wygaśnięciu zobowiązania, wymaga dowodu doręczenia takich informacji, nie zaś domniemanego doręczenia na podstawie potwierdzenia nadania przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza bezskuteczność wyniku naboru na stanowisko urzędnicze z uwagi na naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności, określonych w ustawie o służbie cywilnej, uniemożliwiających merytoryczną kontrolę sądu administracyjnego.

Brak tytułu prawnego do lokalu znajdującego się w zasobach Policji, w kontekście przepisów ustawy o Policji, uzasadnia decyzję o jego obligatoryjnym opróżnieniu; dyspozycja lokalem przez organy Policji nie wymaga podstawy prawnej wynikającej z przepisów normatywnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie zasady kolegialności i transparentności w procedurze naboru na stanowisko urzędnicze skutkuje bezskutecznością tej procedury, zgodnie z art. 29a i 6 ustawy o służbie cywilnej. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość wyroku WSA.

Sąd administracyjny uznaje M. J. za podatnika VAT za 2014 r., mimo formalnej rejestracji spółki w USA. Działalność była faktycznie prowadzona przez M. J. w Polsce, co uzasadniało obciążenie go zobowiązaniami podatkowymi. Oddalono skargę kasacyjną.