Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. Sp. k. za bezzasadną, podtrzymując decyzję organu podatkowego oraz wyrok WSA, wskazując na brak wykazania właściwego wpływu potencjalnych naruszeń proceduralnych i błędów wykładni.
Skarga kasacyjna dotycząca przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie wykazano, że naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a przesłanki formalne skargi nie zostały spełnione.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych, jeśli nie może zostać połączony z innymi informacjami identyfikującymi osobę fizyczną, których podmiot przetwarzający nie posiada. Brak możliwości identyfikacji wyklucza uznanie numeru za dane osobowe.
Numer telefonu bez kontekstu umożliwiającego identyfikację jego właściciela nie stanowi danych osobowych, ponieważ sam nie może bezpośrednio ani pośrednio zidentyfikować osoby fizycznej.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych, jeśli administrator nie posiada dodatkowych danych identyfikujących osobę fizyczną. Bezpośrednia identyfikacja nie jest możliwa wyłącznie na podstawie numeru telefonu, co wyklucza przetwarzanie tych danych jako danych osobowych w rozumieniu RODO.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych w rozumieniu RODO, dopóki nie może być połączony z innymi informacjami umożliwiającymi identyfikację osoby, której dane dotyczą.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż przekazywanie odpowiedzi w imieniu Komisji Śledczej przez Kancelarię Sejmu oraz formalne przedłużenie terminu na odpowiedź nie stanowi bezczynności organu publicznego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Skarga kasacyjna, wniesiona przez M. Sp. z o.o. Sp.k., została oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw oraz niedostateczne spełnienie wymogów formalnych, co uniemożliwiało skuteczne podważenie decyzji I instancji.
Numer telefonu nie stanowi danych osobowych, o ile nie istnieją rozsądnie dostępne dane pozwalające na identyfikację właściciela. Bez takiej możliwości przetwarzanie numeru telefonu nie podlega regulacjom RODO.
Organ, który dysponuje informacją publiczną, jest zobowiązany do jej udostępnienia na mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej, nawet jeśli sprzężony tryb dostępu w innej ustawie istnieje, chyba że inna ustawa całościowo wyłącza stosowanie u.d.i.p. w tym zakresie.