Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Dyrektora Zakładu Karnego, potwierdzając, że przynajmniej część zarządzeń i wytycznych może stanowić informację publiczną. Sąd podkreśla konieczność ustalenia przez Dyrektora, które dokumenty mają charakter publiczny.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna L. M. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, a kara wydalenia ze służby za pełnienie jej w stanie nietrzeźwości jest w pełni uzasadniona wagą deliktu.
Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.
Obowiązek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku jest wymagalny, mimo wewnętrznego podziału korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, co nie stanowi przeszkody prawnej do wykonania tego obowiązku.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez K.S. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego budowy stacji telefonii komórkowej, uznając, że inwestycja jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że proces zatwierdzania pozwolenia na budowę i analiza wpływu na środowisko zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Wstrzymanie wypłaty stypendium socjalnego z powodu nieprawomocnej decyzji o skreśleniu z listy studentów było zgodne z regulaminem uczelni, a Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zgodność z prawem decyzji organu stypendialnego.
Skarga kasacyjna K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej uznana została przez NSA za bezzasadną - czynności egzekucyjne przeprowadzono prawidłowo, bez naruszeń proceduralnych i materialnych.
Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność odmowy ustalenia warunków zabudowy z uwagi na błędne twierdzenia o występowaniu gatunków inwazyjnych, poparte niedostatecznymi dowodami, co nie mogło skutkować zmianą decyzji końcowej.
Ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa poprzez zastosowanie nieprzejrzystych i niejednoznacznych kryteriów oceny, co miało istotny wpływ na jej wynik i naruszało zasadę równego traktowania wnioskodawców.