Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest zgodne z art. 113 § 1 k.p.a., a skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji oddalono jako pozbawioną uzasadnionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że uchwała odmowy przyznania pomocy mieszkaniowej przez Zarząd Dzielnicy była wydana niezgodnie z prawem, wskazując na konieczność uwzględnienia braku osobistego tytułu prawnego do lokalu przez wnioskodawcę.

Podmiot przed podpisaniem protokołu kontroli nie jest ostatecznym i publicznie dostępnym dokumentem, a organ rozpoznając wniosek o jego udostępnienie, nie pozostaje w bezczynności, gdy w ciągu ustawowego terminu informuje o przewidywanym harmonogramie uzyskania pełnej dokumentacji.

Informacja publiczna o charakterze przetworzonym wymaga wykazania szczególnego interesu publicznego. Brak wykazania tej przesłanki uzasadnia odmowę jej udostępnienia.

Decyzja administracyjna jest obarczona istotnymi wadami proceduralnymi i merytorycznymi, wpływającymi na jej skuteczność prawną. Bez dostatecznej indywiduacji przedmiotu prawa w załącznikach do decyzji, uwłaszczenie na podstawie art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP nie może zostać uznane za prawomocne.

Decyzja o odmowie zmiany zakresu odtworzenia nawierzchni drogi, wydana na podstawie art. 155 k.p.a., jest zgodna z interesem społecznym związanym z bezpieczeństwem publicznym, co uzasadnia odmowę uwzględnienia słusznego interesu ekonomicznego strony skarżącej.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku, zanim nie zostanie ustalona ostateczna kwota zysku rocznego oraz należnego podatku od tego zysku.

Koszty uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów w spółce przekształconej należy ustalać na podstawie wartości bilansowej spółki z dnia ustania jej bytu prawnego, a nie stosować metodę historyczną wywodzącą się z początkowych nakładów w spółce cywilnej.