Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak udokumentowanego prawa zarządu nieruchomością przez PKP na dzień 27 maja 1990 r. skutkuje jej przekształceniem w mienie komunalne z mocy prawa, zgodnie z ustawą komunalizacyjną, co wyklucza pretensje PKP do tej nieruchomości.

Nieruchomości pozostające we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób przewidziany w u.g.g.w.n. podlegają komunalizacji według art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej; oddalenie kasacji PKP.

Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustaleń organów administracji, uznając brak zmiany stosunków wodnych i szkód na gruntach sąsiednich. Oddalona została skarga kasacyjna zarzucająca błędne ustalenia faktyczne oraz brak dowodu z opinii biegłego w zakresie zmian stanu wody na gruncie.

Prowadzenie wizyjnego systemu kontroli magazynowania odpadów w sposób niezgodny z ustawą o odpadach uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 189f k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wykorzystywanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w biogazowni bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie przepisów o odpadach, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.