Decyzja kasacyjna, mimo ostateczności, nie kończy postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 k.p.a., co wyklucza jej użycie jako podstawy do wznowienia postępowania.

Decyzja rozbiórkowa może być skierowana do właściciela obiektu budowlanego, nawet jeśli nie jest właścicielem działki, o ile obiekt ten nie jest trwale związany z gruntem.

Dla wiążącej oceny prawnej obiektu oraz nałożenia obowiązków na właściciela zgodnie z art. 48 P.b., kluczowe jest stwierdzenie trwałego związania obiektu z gruntem oraz zakończenia robót budowlanych, co wyklucza zwolnienie z pozwolenia na budowę.

Przetwarzanie danych osobowych skarżącej przez Zarząd Lokali Miejskich i ich udostępnienie dzielnicowemu Policji jest zgodne z art. 6 ust. 1 lit. f RODO, jeśli przetwarzanie służy prawnie uzasadnionemu interesowi administratora w sytuacjach zagrożeń bezpieczeństwa publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność rozstrzygnięcia roli podmiotu przetwarzającego i jego odpowiedzialności w procesie przetwarzania danych zgodnie z RODO.

Sąd uznał, że brak jasnego uzasadnienia legitymacji skargowej skarżącego oraz zakwalifikowania wnioskowanego dokumentu jako informacji publicznej uniemożliwia prawidłową ocenę rozstrzygnięcia w kontekście prawnym, skutkując uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Zawieszenie postępowania uwłaszczeniowego do czasu rozstrzygnięcia komunalizacji jest prawidłowe, gdyż wynik postępowania komunalizacyjnego stanowi zagadnienie wstępne determinujące właściwość organu do wydania decyzji uwłaszczeniowej.

W przypadku, gdy długotrwała absencja funkcjonariusza Policji zakłóca realizację zadań służby, można uznać, że wymaga tego ważny interes służby, co uzasadnia zwolnienie na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Dla uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Istnienie tego związku musi być potwierdzone decyzjami administracyjnymi dotyczących zasiłków dla opiekuna oraz świadczeń pielęgnacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, orzekając w granicach skargi kasacyjnej, uznał, iż zarzuty niewłaściwego zastosowania prawa materialnego w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości są niezasadne, wobec czego oddalił skargę kasacyjną T.S.

Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności orzeczenia z 1954 roku o przejęciu nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa ulega umorzeniu z mocy prawa, jeżeli po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji nie zostało zakończone.

Akta zakończonego postępowania karnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. i podlegają wyłączeniu udostępnienia na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego oraz art. 1 ust. 2 u.d.i.p. (NSA, wyrok z dnia 13 marca 2026 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając, że informacje publiczne zostały udostępnione w trybie zgodnym z ustawą o dostępie do informacji publicznej, a doręczenie elektroniczne było prawidłowe.