Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę na decyzję organu nadzoru budowlanego uznając, że postępowanie dotyczyło właściwie określonej samowoli budowlanej, prowadzone było z urzędu i spełniało przesłanki formalne.

Ekspertyza sporządzona po wydaniu ostatecznej decyzji nie stanowi nowego dowodu umożliwiającego wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wniosek o wznowienie złożony po terminie jest niedopuszczalny, co uzasadnia odmowę wznowienia postępowania.

Nieruchomość będąca własnością przedsiębiorcy, która może być potencjalnie wykorzystywana w działalności gospodarczej, jest nieruchomością związaną z tą działalnością, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Nabywca roszczeń z dekretu warszawskiego nie posiada interesu prawnego w sprawie o przyznanie użytkowania wieczystego na tej podstawie, zgodnie z wykładnią ograniczającą uprawnienia do dotychczasowego właściciela lub jego spadkobierców.

Postępowanie rozgraniczeniowe nie uzasadnia automatycznego obciążenia kosztami jego uczestników. Konieczne jest ustalenie rzeczywistego interesu prawnego stron zgodnie z art. 262 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.

Brak dostatecznego uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego uniemożliwia efektywną kontrolę instancyjną, co uzasadnia uchylenie wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy w pełnym zakresie.

Brak wykazania wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy uniemożliwia uchylenie decyzji administracyjnej, gdy zgromadzony materiał dowodowy dostatecznie wyjaśnia charakter stosunku prawnego.

Zarządzenie Burmistrza Tłuszcza Nr 0050.34.2025 przekraczało zakres kompetencji organu prowadzącego i naruszało prawa dyrektora placówki oświatowej w zakresie ustalania zatrudnienia. Stwierdzono nieważność zarządzenia z powodu braku normy kompetencyjnej w systemie prawnym.