Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może być przyznany, gdy wnioskodawca miał prawo do lokalu w okresie objętym wnioskiem, niezależnie od stanu na dzień złożenia wniosku, w interpretacji art. 15zzzib ustawy covidowej.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA została oddalona, gdyż nie spełniała ustawowych przesłanek wznowienia; prawidłowość powołania składu sędziowskiego oraz kwestie proceduralne dotyczące jawności nie naruszyły prawa strony do obrony.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może zostać przyznany, gdy wnioskodawca spełniał warunki ustawowe w okresie przeszłym, za który dodatek jest ubiegany, jednak nie może obejmować dowolnych przeszłych okresów, a jedynie bezpośredni okres przed wnioskiem.

Ocena warunków przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ust. 3 ustawy covidowej musi uwzględniać stan faktyczny w okresie objętym wnioskiem, jednak nie wyłącza obowiązku posiadania tytułu prawnego na dzień złożenia wniosku.

Uczelnia, mimo usprawiedliwionych opóźnień z powodu wewnętrznych działań weryfikacyjnych, dopuściła się bezczynności niezapewniając skarżącej terminowego zaświadczenia, co uzasadniało sądową interwencję.

Dopuszczenie się przez Uczelnię rażącego naruszenia przepisów poprzez bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej wynikającej z opóźnionych działań, mimo przeprowadzanych przez Uczelnię prac naprawczych i weryfikacyjnych.

Pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu radnego stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako dokument wiążący się z wykonywaniem funkcji publicznej radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że Uczelnia dopuściła się rażącej bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów, uzasadniając decyzję przyznania skarżącej rekompensaty finansowej.

Bezczynność uczelni w wydaniu dyplomu po ukończeniu studiów narusza art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organizacyjne przeszkody ze strony uczelni nie uzasadniają opóźnienia w realizacji tego obowiązku.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie wyłącza stosowania zasad sprzed 6 listopada 2018 r., które determinują sposób ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Skarga Komendanta Stołecznego Policji została oddalona jako niezasadna.

Bezczynność Uczelni w zakresie wydania dyplomu i suplementu, mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązuje ją do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez sąd administracyjny. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę na bezczynność uczelni został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przetwarzanie danych osobowych w celu oceny zdolności kredytowej przez banki, które nie zakończyło się zawarciem umowy kredytowej, nie ma podstaw prawnych. W przypadku braku zawarcia umowy, ustaje cel przetwarzania, co uzasadnia zaprzestanie dalszego przetwarzania danych osobowych przez bank oraz pośredniczące instytucje.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie stanowi przeszkody do stosowania nowych przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop do spraw sprzed 6 listopada 2018 r. oraz do obliczeń według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed tą datą.

Dyrektor Zakładu Karnego, jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jest w posiadaniu danych dostępnych w Centralnej Bazie Danych Osób Pozbawionych Wolności. Bezczynność organu w udzieleniu informacji jest nieuzasadniona, o ile posiada on do niej dostęp, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

Skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu administracyjnego w sprawach zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe jest niedopuszczalna, gdyż decyzje w tych sprawach nie podlegają kontroli sądów administracyjnych zgodnie z ustawą o obronie Ojczyzny.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

NSA podtrzymał decyzję WSA, odrzucając literalną wykładnię art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, i potwierdzając konieczność uwzględnienia wyroku TK przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."