NSA uchylił wyrok WSA oraz decyzję administracyjną, podkreślając naruszenie zasady równości oraz obowiązku organu do precyzyjnego uzasadnienia odmowy lokalizacji zjazdu w kontekście sąsiednich zjazdów.

W sprawie o ustalenie opłaty adiacenckiej, wszczętej po nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami z 2017 r., należy stosować nowe przepisy bez uwzględniania przepisów przejściowych. Decyzja wydana na podstawie nowych regulacji jest prawidłowa.

Dopuszczalność egzekucji administracyjnej nie może być skutecznie kwestionowana poprzez zarzuty dotyczące treści decyzji administracyjnej, która jest podstawą egzekucji. Zarzuty wobec formalnej poprawności tytułu wykonawczego muszą być oparte na podstawach wymienionych w odpowiednich przepisach prawa.

Waloryzacja opłaty przekształceniowej nie wymaga wydania decyzji administracyjnej; jest czynnością materialno-techniczną bez właściwości decyzyjnej.

Waloryzacja rocznej opłaty przekształceniowej nie stanowi postępowania administracyjnego wymagającego decyzji. Zawiadomienie organu administracji o zwaloryzowanej opłacie jest działaniem zgodnym z przepisami prawa i nie podlega instancyjnej kontroli sądowej, co uzasadnia umorzenie postępowania. Co za tym idzie, zaskarżony wyrok uchyla się, a skarga zostaje oddalona.

Nieruchomości wykorzystywane statutowo, lecz nie zawsze faktycznie na cele gospodarze, mogą być opodatkowane jak związane z działalnością gospodarczą, gdy formalnie i potencjalnie spełniają te przesłanki z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

W sprawie dotyczącej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości dopuszczalne jest ustalenie wartości budowli w oparciu o ich wartość odtworzeniową, gdy brak jest rynku dla tego typu obiektów. Organ podatkowy winien racjonalnie uzasadnić wybór metody wyceny oraz rozwiązać wątpliwości powstałe w wyniku opinii sporządzonych przez rzeczoznawców.

Dopuszczalne jest oparcie wyceny budowli o wartość odtworzeniową, gdyż wartość rynkowa i odtworzeniowa są równoważnymi metodami zależnymi od cech nieruchomości, nawet gdy przepisy odwołują się do wartości rynkowej.

Członka zarządu odpowiada solidarnie z majątkiem własnym za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie złożono we właściwym czasie wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna; choroba członka zarządu i rola "figuranta" nie stanowią przesłanek egzoneracyjnych.

Decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości nie musi wskazywać działek wydzielonych pod drogi publiczne, jeśli dotyczy terenów zamkniętych. Skutki prawne podziału według specustawy drogowej nie obligują do zaliczenia działek do dróg publicznych bez formalnego aktu.

Sąd stwierdza, iż wniosek o wydanie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej winien być poparty dowodami wykazującymi tytuł prawny do nieruchomości, co skarżący J.K. nie uczynił, nie spełniając tym samym wymogów art. 29 ust. 1 u.d.p.