W sprawie o sygn. akt II GSK 1458/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, podtrzymując wyrok NSA I instancji w przedmiocie bezczynności Przewodniczącej Krajowej Rady Sądownictwa w dostępie do informacji publicznej. Wydano orzeczenie o konieczności rozpoznania skargi na nienależyte wykonanie obowiązków informacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za oczywiste naruszenie prawa przez Starostę, lecz zaznaczył konieczność ustalenia, czy naruszenie to miało rażący charakter na etapie ponownego rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy świadczenia pielęgnacyjnego została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję z powodów proceduralnych, a nie materialnoprawnych, zaś zarzut błędnej interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. okazał się nieadekwatny.

Podmiot faktycznie władający nieruchomością, niezależnie od braku tytułu prawnego, jest zobowiązany do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jeśli spełnia definicję władającego według ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Naruszenie przez organ administracyjny art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez zarejestrowanie pojazdu bez homologacji nie ma charakteru rażącego, o ile nie wywołuje nieodwracalnych skutków prawnych, co wymaga oceny organu odwoławczego (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Sąd nie jest uprawniony do merytorycznej oceny diagnoz i decyzji komisji lekarskich; kontroluje jedynie prawidłowość proceduralną decyzji administracyjnych, mierzoną zgodnością z przepisami prawa.

Tablice reklamowe, które ze względu na swoją konstrukcję i sposób posadowienia zapewniają trwałe związanie z gruntem, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji nie dopełnił obowiązku kontroli decyzji administracyjnej, poprawność operatów szacunkowych była niewłaściwie oceniona. Zarzuty dotyczące przedawnienia były bezzasadne.

Decyzja organu administracji publicznej o zobowiązaniu podmiotu do zwrotu środków unijnych jest zasadna, gdy nieprawidłowości w procedurze zamówienia mogą potencjalnie wpłynąć na szkodę budżetu UE, co podlega ocenie sądu administracyjnego.

Wolno stojące tablice reklamowe nie są trwale związane z gruntem, jeśli ich fundamenty nie są zagłębione w gruncie, a stabilność wynika wyłącznie z masy i kształtu. Nie spełnia to warunku dla uznania ich za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Tablice reklamowe i wiaty przystankowe nie są "trwale związane z gruntem" w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b., jeśli fundamenty nie są zagłębione w gruncie; funkcja reklamowa nie stanowi podstawy do ich kwalifikacji jako urządzenia reklamowe w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

W przypadku skreślenia fundacyjnego gabinetu weterynaryjnego z ewidencji zakładów leczniczych dla zwierząt, sąd powinien wszechstronnie ocenić, czy konieczne jest prowadzenie przez fundację działalności gospodarczej, odnosząc się do zaskarżonych przepisów materialnych i obowiązków proceduralnych sądu.