Samo przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym pod drogę oraz ulokowanie w pasie drogowym uniemożliwia jej zwrot wywłaszczonemu, o ile nieruchomość służy realizacji celu publicznego - budowy drogi (art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

NSA stwierdził, iż należy uchylić wyrok WSA oraz ponownie przeanalizować sprawę, uwzględniając ustalenia z postępowania karnego, celem kompleksowej oceny kwestii dobrej wiary skarżącego oraz prawidłowości procedur dowodowych w postępowaniu podatkowym.

W sprawie o sygn. akt II FPS 3/25 przyjęto, iż nowe okoliczności faktyczne lub dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, nawet jeśli były znane stronie podczas postępowania podatkowego, ale strona ich nie powołała. NSA uznał, że pojęcie "nowe" odnosi się do stanu wiedzy organu.

W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.

Skarga na przewlekłość postępowania dyscyplinarnego funkcjonariusza Straży Granicznej jest dopuszczalna w sytuacjach określonych prawem, a sądy administracyjne mogą sprawować kontrolę nad przebiegiem takich postępowań w zakresie zarzutów przewlekłości.

Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zakres skargi kasacyjnej, oddalił skargę, uznając brak błędów w wykładni norm materialnych przez WSA oraz stwierdzając niedopuszczalność dalszej rewizji kwestii faktycznych w związku z ich niekwestionowaniem w postępowaniu kasacyjnym.

Za "jedną inwestycję mieszkaniową" uznaje się jedno przedsięwzięcie związane z nabyciem lub budową konkretnego obiektu mieszkaniowego, stanowiącego jednorodną, niepodzielną całość, a nie zespół różnych działań, nawet jeśli mają wspólny cel mieszkaniowy dla tego samego gospodarstwa domowego.

Powierzenie obowiązków służbowych na innym stanowisku funkcjonariusza Straży Granicznej na czas określony w ramach uznania administracyjnego podlega ograniczonej kontroli sądowej, obejmującej badanie zgodności z prawem i zasadność podstaw decyzyjnych, lecz nie ingeruje w ocenę polityki kadrowej organu.

Modernizacja ewidencji gruntów i budynków nie stanowi zmiany stanu faktycznego uzasadniającej ponowne wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego, gdy rozstrzygała już o tym ostateczna decyzja administracyjna. Skargę kasacyjną oddalono, uznając brak zasadności ponownego rozgraniczenia.

Przyznawanie stypendiów przez jednostki samorządu terytorialnego nie wymaga wydania decyzji administracyjnej zgodnie z art. 86 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce; procedura ich przyznawania może być uregulowana autonomicznie przez właściwy organ stanowiący.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że opłata dodatkowa może być pobierana tylko za faktyczne nieuiszczenie opłaty parkingowej. Wszelkie rozszerzenia tej zasady, polegające na sankcjonowaniu błędów formalnych w dokumentacji, są niezgodne z prawem. Organom lokalnym nie przysługuje prawo do kreowania dodatkowych przesłanek odpowiedzialności. Skutkiem tego, NSA uchyla wyrok WSA.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zwrot dofinansowania, jeżeli decyzja organu została wydana bez naruszenia przepisów proceduralnych oraz przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania.

Zgłoszenie przez P. L. wniosku o ogłoszenie upadłości nie uwolniło go skutecznie od solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Pożyczki wspólników traktowane są jako zobowiązania pieniężne wpływające na ocenę niewypłacalności przed datą ogłoszenia upadłości.

Odmawiając udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o cudzoziemcach, nie jest konieczne ustalenie świadomości cudzoziemca o posłużeniu się podrobionym dokumentem; wystarczy obiektywne stwierdzenie użycia fałszywego dokumentu.

NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji odmownej w zakresie przyznania płatności za 2021 r. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, prawidłowo stosując unijne przepisy rozporządzenia 640/2014.

Skarga kasacyjna Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zostaje oddalona. Orzeczenie sądu I instancji, stwierdzające istotne naruszenia proceduralne w ocenie projektu przez organ, jest zasadne. Organ zignorował wiążące wskazania sądu, wymagając od niego ponownej oceny zgodnej z konserwatywnymi zasadami oceny projektu.