W przypadku błędnego zastosowania przepisów postępowania budowlanego, właściwe jest uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż jedynie pełne wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych zapewnia prawidłowość zastosowania prawa budowlanego (art. 138 § 2 K.p.a.).
Zaskarżenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze względu na inwestycyjne plany właścicieli działek nie znajduje podstaw prawnych, gdy ingerencja w prawo własności jest zgodna z ustaleniami planu wynikającymi z władztwa planistycznego gminy oraz uzasadniona interesem publicznym.
Członek zarządu spółki nie może być zwolniony z odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże, że wniosek o ogłoszenie upadłości złożono w terminie lub że niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy (art. 116 o.p.).
Niekompletność ustaleń faktycznych przez organ I instancji w zakresie posiadania samoistnego uzasadnia decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest właściwe w kontekście zapewnienia prawidłowej dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Grunty składowiska odpadów, nawet w fazie poeksploatacyjnej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek najwyższych właściwych dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, gdyż rekultywacja i monitoring stanowią integralną część działalności przedsiębiorcy zarządzającego składowiskiem.
Usługa udostępniania strategii inwestycyjnych, które samodzielnie dokonują transakcji na rynku finansowym, kwalifikuje się jako zwolniona z podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT, jako transakcja dotycząca instrumentów finansowych.
Członek zarządu spółki, który nie zgłosił we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, solidarnie odpowiada za jej zaległości podatkowe, jeśli egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna. Przesłanki do złożenia wniosku nie muszą dotyczyć całości wymagalnych zobowiązań, wystarczy długotrwałe niewykonywanie płatności.
NSA oddala skargę kasacyjną Stowarzyszenia A, potwierdzając prawidłowość decyzji MON o zwrocie dotacji, z uwagi na niezgodne z przeznaczeniem jej wykorzystanie bez wymaganej zgody oraz brak wykazania istotnych uchybień proceduralnych w procesie decyzyjnym.
Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej, pozostające w posiadaniu przedsiębiorcy, są związane z działalnością gospodarczą, jeżeli mogą być potencjalnie wykorzystane w tej działalności, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej.
Drogi publiczne są wyłączone z obrotu prawnego i nie podlegają nabyciu prawa użytkowania przez podmioty inne niż publiczne. Zawłaszczenie części takiej drogi przez ogród działkowy nie spełnia przesłanek do uznania jej za część ogrodu w rozumieniu ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych.
Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które są wpisane do ewidencji środków trwałych i ujęte w kosztach działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, nawet jeśli nie są bezpośrednio wykorzystywane do jej prowadzenia.
Prawidłowość decyzji o odmowie płatności rolnośrodowiskowej wynika z ustalonych nieprawidłowości podczas kontroli – w zakresie spełniania wymagań fitosanitarnych i materiałowych, co uzasadniało odmowę przyznania wsparcia.
Brak podstaw prawnych do uwzględnienia skargi kasacyjnej; prawidłowe ustalenie wysokości dotacji oświatowej przez organ administracyjny w oparciu o rzeczywistą liczbę uczniów.
Z chwilą doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, organ egzekucyjny może zająć przyszłe wierzytelności powstałe z dostaw, robót i usług, jeśli stosunek prawny istnieje na dzień zajęcia. Skarga kasacyjna skarżącego została oddalona z uwagi na niezasadność zarzutów dotyczących błędnej wykładni przepisów postępowania egzekucyjnego.
Zajęcie wierzytelności jest skuteczne również wobec wierzytelności, które powstaną po momencie zajęcia, o ile są związane z przyszłymi dostawami, robotami lub usługami. Przepisy u.p.e.a. nie wymagają istnienia wierzytelności na dzień zajęcia.