Umorzenie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, z powodu upływu trzydziestu lat od ogłoszenia aktu administracyjnego, nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.

Udostępnienie informacji publicznej może być ograniczone, gdy są one przetworzone w rozumieniu u.d.i.p., a ich ujawnienie nie wykazuje szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący musi jasno wskazać konkretne, realne korzyści dla interesu publicznego wynikające z ujawnienia żądanych informacji.

Zasiłek celowy na pokrycie kosztów prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych jest świadczeniem fakultatywnym i jego przyznanie podlega uznaniu administracyjnemu, nawet jeśli wnioskodawca spełnia ustawowe kryteria dochodowe. Organ nie ma obowiązku przyznania zasiłku w sytuacji dostępności publicznej służby zdrowia.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, zwolnienie funkcjonariusza z policji jest zasadne w przypadku istnienia ważnego interesu służby, nawet na etapie postawienia zarzutów karnych, jeśli podważa to nieposzlakowaną opinię i autorytet funkcjonariusza.

Opinia wojewódzkiego konserwatora zabytków w ramach procedury ZRID, zgodnie z art. 11d specustawy drogowej, zastępuje uzgodnienia i pozwolenia niezależnie od treści opinii, a organ ZRID nie jest związany jej kierunkiem.

Wymagalność obowiązku szczepienia ochronnego względem małoletniego istnieje, pomimo orzeczenia TK o niekonstytucyjności niektórych przepisów, dzięki odroczeniu utraty ich mocy obowiązującej i wydaniu nowych regulacji wykonawczych (art. 17 ust. 2-5 u.z.z.ch.).

Uchwała rady gminy o nadaniu nazwy drodze wewnętrznej, która nie respektuje prawa właścicieli co do zaakceptowanej nazwy, jest sprzeczna z art. 8 ust. 1a u.d.p. i wymaga stwierdzenia jej nieważności.

Decyzja o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego G. sp. z o.o. była zasadne, mimo istniejących zaległości powstałych z przyczyn niezależnych od strony, gdyż uprawdopodobniono obawę niewykonania zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zarzut błędu co do zobowiązanego w egzekucji kosztów wynikających z decyzji administracyjnej za bezpodstawny, podtrzymując obowiązek skarżącej do uiszczenia kosztów egzekucji jako prawnie uzasadniony.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przyczyną braku ziszczenia się warunku zawieszającego była niemożność spełnienia go przed terminem, a nie rozwiązanie umowy. Organy podatkowe naruszyły proceduralne obowiązki dotyczące pełnej oceny dowodów.

W sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadza kompleksowej analizy wpływu inwestycji na sąsiednie działki oraz ogranicza się do stwierdzeń projektanta, uchybia obowiązkom wynikającym z przepisów postępowania, co uzasadnia uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracji pojazdu pozostała w mocy ze względu na brak podstaw prawnych i dowodowych do jej uchylenia oraz prawidłowość sądu I instancji w aspekcie formalnoprawnym.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej nie naruszała przepisów w sposób uzasadniający jej unieważnienie; skarga kasacyjna pozbawiona była wystarczających podstaw merytorycznych, a wskazane naruszenia prawa nie skutkowały nieodwracalnymi skutkami prawnymi.