Akt właściwego organu władzy przerywa bieg przedawnienia zobowiązania do zwrotu dofinansowania, nawet jeśli ten akt dotyczy śledztwa wobec osób fizycznych, pełniących funkcje w strukturze organizacyjnej beneficjenta.

Kwota pobrana jako opłata komornicza w toku postępowania egzekucyjnego nie stanowi nadpłaty podatku. Oprocentowanie nadpłaty liczy się od daty jej powstania jedynie, gdy organ przyczynił się do przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji.

Radni oraz Przewodniczący Rady Miejskiej nie są podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p., gdyż nie wykonują zadań publicznych indywidualnie, a organami władzy publicznej są wyłącznie rada gminy oraz burmistrz.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w przypadku posiadania przez wnioskodawcę uprawnienia do zasiłku stałego oraz prowadzenia działalności gospodarczej; brak związku przyczynowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką stanowi dodatkową podstawę odmowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż odrzucenie skargi kasacyjnej Prezesa ARiMR jest zasadne wskutek nieprawidłowej wykładni przepisów prawa materialnego dotyczących przedawnienia oraz proporcjonalności sankcji finansowych.

Odmowa przyznania pomocy finansowej z tytułu dofinansowania funduszu operacyjnego organizacji producentów owoców i warzyw, w przypadku gdy kryterium uznania zostało naruszone po zakończeniu programu operacyjnego, jest nieuzasadniona. Istotne jest spełnienie warunków uznania w okresie realizacji programu operacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis ustanawiający termin materialny w rozporządzeniu wykracza poza ustawowe upoważnienie, a datę nadania wniosku w placówce pocztowej należy uznać za finalny moment złożenia, co skutkowało uchyleniem wcześniejszych rozstrzygnięć.

Informacje publiczne, które wymagają znaczącego nakładu pracy i działań analitycznych do ich przygotowania, stanowią informację przetworzoną; ich udostępnienie wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając w części wyrok WSA i umarzając postępowanie w zakresie zobowiązania organu, potwierdził istnienie bezczynności organu na dzień wniesienia skargi. Bezczynność taka, nieusprawiedliwiona zwłoką w zawiadamianiu stron zgodnie z art. 35 i 36 k.p.a., stanowiła podstawę do wydania rozstrzygnięcia, częściowo uwzględniając skargę kasacyjną.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych powinna być dokonana w formie decyzji administracyjnej, podlegającej odwołaniu, z uwagi na ochronę praw adresata aktu administracyjnego.

Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów prawa materialnego ani procesowego w sposób istotny wpływający na wynik sprawy, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.

W przypadku uchwały dotyczącej zwrotu unijnych środków pomocowych, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż brak osiągnięcia celu projektu wyklucza zasadność zarzutów dotyczących utrzymania jego trwałości.

Dla uznania przewozu pojazdem zarejestrowanym do licencji taksówkowej za przewóz taxi, konieczne jest odpowiednie oznaczenie i wyposażenie. Brak spełnienia tych wymogów skutkuje kwalifikacją przewozu jako okazjonalnego, niezależnie od wpisu do licencji.

Zanonimizowane uzasadnienia wyroków w sprawach o przestępstwa przeciwko wolności seksualnej mogą naruszać prawo do prywatności uczestników postępowań, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia jako informacji publicznej.