Przepisy prawa miejscowego przyznające zwolnienia podatkowe muszą mieć charakter przedmiotowy. Wprowadzenie przez Radę Miejską zwolnień podatkowych nie naruszyło przepisów prawa, gdyż spełniało wymogi formalne określone w art. 7 ust. 3 u.p.o.l. i przepisach unijnych.

Przy ocenie właściwości miejscowej organu podatkowego dla podatku od środków transportowych decydujące znaczenie ma faktyczne przypisanie środków transportowych do wyodrębnionej jednostki organizacyjnej, nawet bez formalnego ujawnienia jednostki w KRS czy jej samobilansowania.

W sytuacji nieprzesądzonych zobowiązań podatkowych za rok podatkowy, naliczanie odsetek za zwłokę od zaliczek nieuregulowanych w tym okresie jest przedwczesne i niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.

Dla zastosowania fikcji doręczenia na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej konieczne jest uprzednie skierowanie pisma na adres zgodny z art. 148 § 1 tej ustawy. Organ, wydając decyzję w sprawie odpowiedzialności osób trzecich, musi dołożyć należytej staranności przy ustalaniu aktualnego adresu odbiorcy, zwłaszcza gdy nie pełni on roli podatnika w danym postępowaniu.

Organ podatkowy właściwy miejscowo w sprawach podatku od środków transportowych ustala się według miejsca położenia jednostki organizacyjnej faktycznie wydzielonej i posiadającej środki transportowe podlegające opodatkowaniu, niezależnie od wpisu tej jednostki do Krajowego Rejestru Sądowego.

Podatek VAT z faktur za wykonawstwo zastępcze, dokonane na koszt i ryzyko niesolidnego Partnera w konsorcjum, nie podlega odliczeniu przez Lidera, gdy koszty te winny być wyrównane przez odszkodowanie, odzwierciedlając zasady neutralności systemu VAT.

Brak uszczuplenia podatkowego nie wyklucza nałożenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, jeśli charakter nieprawidłowości uzasadnia sankcję, szczególnie gdy nieprawidłowości wynikają z zaniżenia podatku należnego lub zawyżenia zwrotu podatku.

Posiadanie nieruchomości wpisanej do ewidencji środków trwałych przez przedsiębiorcę uzasadnia zastosowanie podwyższonej stawki podatku od nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, niezależnie od faktycznego jej użycia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organy podatkowe przekroczyły granice uznania administracyjnego, nie stosując się do wytycznych WSA z 3 listopada 2021 r. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych wobec Gminy.

Użytkowanie samochodów służbowych dla celów prywatnych przez członków zarządu, będących udziałowcami, może stanowić ukryte zyski opodatkowane ryczałtem. Brak dokumentacji wykorzystywania aut służbowych wyklucza odmienną kwalifikację wydatków na te pojazdy.

Nieruchomość stanowiąca własność skarżącego została prawidłowo zakwalifikowana przez organy podatkowe jako domek letniskowy, co uzasadniało stosowanie podwyższonej stawki podatku od nieruchomości. Skarga kasacyjna została oddalona.

Dobra wiara podatnika ma znaczenie przy ocenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktycznie dokonano transakcji inną drogą, a faktura nie kryła pustej (fikcyjnej) transakcji.

Podmiot może stosować różne sposoby obliczenia proporcji podatkowej na gruncie art. 86 ustawy o VAT, zależnie od specyfiki działalności i nabywanych towarów lub usług, o ile metody te optymalnie odzwierciedlają rzeczywiste zużycie w działalności gospodarczej.

W przypadku zobowiązań podatkowych, zapłata czekiem rozrachunkowym nie spełnia warunków bezgotówkowej formy płatności podatku, chyba że lokalny organ administracyjny postanowi inaczej. Wobec nieuznania czeku za akceptowalny środek płatniczy, zobowiązanie podatkowe uznaje się za niewygasłe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącego, podtrzymując kwalifikację nieruchomości jako domku letniskowego, uzasadniając, iż przeprowadzone postępowanie dowodowe dostatecznie wykazało charakter wykorzystania nieruchomości zgodny z decyzjami organów administracyjnych.

W przypadku nieruchomości zakwalifikowanej w ewidencji gruntów jako domek letniskowy, wiążąca jest funkcja podstawowa, a organ podatkowy nie może samodzielnie jej zmieniać w toku postępowania podatkowego.