Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Prezes NFZ był uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia odwołania w konkursie ofert, a odwołanie skarżącej, uzasadnione naruszeniem zasad konkursowych, nie wpłynęło na końcowy wynik postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że importowane przez "S." S.A. profile aluminiowe nie stanowią konstrukcji, ani ich części, wykluczając ich zakwalifikowanie do kodu TARIC 7610 909090. Skarga kasacyjna została oddalona, a kwalifikacja celna 7610 909010, wraz z określeniem należności celnych i podatku, ze stawką cła 22,1%, została uznana za prawidłową.

Sąd uznał, że klasyfikacja taryfowa towarów przygotowanych z aluminium według wskazań organu skarbowego do kodu TARIC 7604 29 90 90 była prawidłowa, a zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów materialnych i proceduralnych były niezasadne.

Umarza się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia, z mocy ustawy nowelizującej k.p.a. z dnia 11 sierpnia 2021 r. wobec braku przesłanek do merytorycznego rozpoznania.

Odmówienie legitymacji skargowej S.K. uznano za przedwczesne z uwagi na niewłaściwą ocenę wpływu robót budowlanych na działkę skarżącego. Należy wnikliwie zbadać relację przestrzenną i prawne normy dotyczące bocznic kolejowych, mogące uzasadniać interes prawny użytkownika nieruchomości sąsiedniej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ odwoławczy nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, przez co decyzja o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia była nieuzasadniona. Sąd administracyjny uznał, że braki dowodowe mogły być usunięte w ramach postępowania odwoławczego.

Podmiot zlecający prace ziemne odpowiada za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji, a brak koncesji uzasadnia nałożenie opłaty podwyższonej zgodnie z Prawem geologicznym i górniczym, niezależnie od stopnia zawinienia.

Dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania, zawiadomienie w trybie art. 70c o.p. musi być doręczone pełnomocnikowi podatnika. Doręczenie zawiadomienia bezpośrednio podatnikowi z pominięciem pełnomocnika jest niewystarczające i nie prowadzi do zawieszenia biegu tego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy odliczenia podatku naliczonego, uznając brak dowodów na związek zakwestionowanych wydatków z działalnością opodatkowaną Skarżącego, co uzasadnia stanowisko organu podatkowego i sądów administracyjnych.

Nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdu po drodze krajowej skutkuje odpowiedzialnością, niezależnie od twierdzeń o użyczeniu pojazdu innym osobom, gdy brak dowodów na poparcie tych twierdzeń.

Spółka uczestnicząca w oszustwie karuzelowym, wiedząc o fikcyjności transakcji, nie może skutecznie powoływać się na dobrą wiarę. Udział w tego rodzaju procederze uniemożliwia korzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz rodzi obowiązek zapłaty podatku jako podatku niezgodnego z rzeczywistymi zdarzeniami gospodarczymi.

Czynność egzekucyjna w postaci zajęcia rachunku bankowego, mimo braku rachunku w banku skierowanym do zajęcia, była procedurą prawnie dopuszczalną, choć nieskuteczną wobec braku rachunku, a zarzuty dotyczące naliczania odsetek nie podlegały ocenie w tym postępowaniu egzekucyjnym.

Podniesienie poziomu terenu w ramach projektu budowlanego, gdy jest technicznie i architektonicznie uzasadnione, jest dopuszczalne, a pozwolenie na budowę budynku o wysokości zgodnej ze zmodyfikowanym terenem jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego.

Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

Zmiana terminu likwidacji szkoły nie stanowi istotnej zmiany stanu faktycznego zmierzającej do rozpoczęcia nowego postępowania, a organy orzekające w sprawie są związane wcześniejszym wyrokiem sądu administracyjnego dotyczącym tej samej kwestii.

Brak przetwarzania danych osobowych przez entitet wyklucza podstawy do obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, co uzasadnia umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Odmowa zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości jest uzasadniona, gdyż cel wywłaszczenia został zrealizowany w zakresie wymaganym przez dekret z 1949 r. Brak detalicznej lokalizacji nie stoi na przeszkodzie decyzji administracyjnej.