Umowa dotycząca przeprowadzenia wykładu dla aplikantów radcowskich, mimo jej nazwy, nie spełnia przesłanek umowy o dzieło, lecz stanowi umowę o świadczenie usług z obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Umowy dotyczące wygłoszenia wykładów nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu. Osoby wykonujące takie umowy obowiązane są do ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie rodzinne, wskutek niezgłoszenia zmiany sytuacji dochodowej mimo obowiązku jej zgłoszenia, jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi. Przedmiotowe pouczenie musi być jasne i zrozumiałe dla adresata.

Umowa na przygotowanie i wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich polegająca na świadczeniu usług nie spełnia kryteriów umowy o dzieło. W związku z tym uczestnik podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Statki wykorzystywane w celach badawczych, które nie przewożą osób ani ładunków, nie kwalifikują się do określenia "eksploatowane w transporcie międzynarodowym" w świetle umowy między Rzeczpospolitą Polską a Singapurem o unikaniu podwójnego opodatkowania.

NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, stwierdzając, że wydatki na jubileusz spółki mają charakter reprezentacyjny, a więc nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Brak zarzutów skargi uniemożliwił rozszerzenie kontroli sądowej.

Prawo do rekompensaty na mocy ustawy zabużańskiej przysługuje tylko osobom spełniającym określone warunki, w tym posiadanie miejsca zamieszkania na byłym terytorium RP w dniu 1 września 1939 r. oraz opuszczenie tego terenu z przyczyn wskazanych w art. 1 ustawy.

Organ administracji publicznej, spełniając wymogi ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie zostaje w stanie bezczynności, jeśli odpowiada na wnioski w zakresie posiadanych danych w ustawowym terminie, a nie jest zobowiązany do tworzenia nowych analiz na potrzeby wniosków.

Faktury VAT, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, a księgi podatkowe oparte na takich fakturach należy uznać za nierzetelne.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla stacji bazowej telefonii komórkowej zgodna z prawem, brak podstaw do uchylenia wyroku oddalającego skargę. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak dostatecznego uargumentowania zarzutów naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje nakładające obowiązek usunięcia odpadów na [...] S.A., wskazując, że działania organów były oparte na błędnym rozporządzeniu z 2015 r. Zasada Lex retro non agit uniemożliwiła wsteczne zastosowanie nowych przepisów.

NSA wskazuje na potrzebę dokonania przez WSA pełnej oceny prawnej decyzji administracyjnej dotyczącej koncesji, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności proceduralne i prawne, oraz sprecyzowania wskazań do dalszego postępowania zgodnie z prawem materialnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną interpretację zakresu wymaganego postępowania dowodowego, odnosząc się do uchybień proceduralnych, które nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa decyzji administracyjnej.

Odmowa przedstawienia dokumentów żądanych przez organ podatkowy bez istnienia obiektywnych przeszkód stanowi bezzasadne zaniechanie obowiązku i uzasadnia nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustalenia przez organ podatkowy łącznego zobowiązania, uznając, że definicja powierzchni użytkowej i klasyfikacja utwardzeń jako budowli były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego.