Decyzja o naliczeniu opłat z tytułu zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r., zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 1998 r., stanowi wystarczający dowód dla potwierdzenia prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym, co potwierdza wykładnia NSA.

Skarga kasacyjna niezasadna; decyzja administracyjna pozostaje w obrocie prawnym, a postępowanie o jej unieważnienie wszczęte po upływie 30 lat, umorzone z mocy prawa.

Postępowania administracyjne wszczęte po 30 latach od ogłoszenia lub doręczenia decyzji, niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, ulegają umorzeniu z mocy prawa. Skarga kasacyjna przeciwko takiemu rozstrzygnięciu nie znajduje uzasadnienia w prawie materialnym ani procesowym.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, muszą być szczegółowo uzasadnione w skardze kasacyjnej. Brak wykazania wpływu naruszeń skutkuje oddaleniem skargi.

Sam wpis do rejestru przedsiębiorców nie wystarcza do uznania za prowadzenie działalności gospodarczej. Organy publiczne muszą wykazać faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej w celu zastosowania art. 24f ust. 1 u.s.g. wobec radnego.

NSA potwierdził, że niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia czyni złożenie go bezskutecznym, a sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu niewniesionego do organu odwoławczego.

Obciążenie właściciela nieruchomości świadczeniem na rzecz spółki wodnej jest zasadne, jeśli korzysta z jej urządzeń, co może obejmować nawet nieformalnych użytkowników tych urządzeń, jak zarządcy powiatowych dróg.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość oceny i działania organów oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w kontekście decyzji dotyczącej środowiskowego uwarunkowania eksploatacji złoża kruszywa, stwierdzając brak istotnych naruszeń przepisów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną C. sp. z o.o., uznając ograniczenie władzy sądu I instancji w sprawach sprzeciwu do badania formalnych przesłanek za zasadną, bez naruszenia norm proceduralnych.

Orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność cofnięcia licencji na wykonywanie transportu taksówkowego z powodu rażącego naruszania warunków licencyjnych w postaci braku identyfikatorów kierowców.

Operat szacunkowy sporządzony na zlecenie organu administracyjnego w postępowaniu odszkodowawczym z tytułu wywłaszczenia na cele publiczne ma charakter wiążący, chyba że jego prawidłowość zostanie skutecznie zakwestionowana na podstawie dowodów potwierdzających naruszenie prawa lub istotne błędy.

Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o odmowie ujawnienia w wojewódzkim rejestrze prawa do rekompensaty jest prawidłowa. Brak określenia wartości mienia pozostawionego poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej eliminuje możliwość wpisu do rejestru oraz przyznania rekompensaty.

Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.

Syndyk masy upadłości, jako pierwotny posiadacz odpadów objęty decyzją o wygaśnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, nie jest zwolniony z obowiązku ich usunięcia, nawet jeśli przekazał fizyczne posiadanie odpadów innemu podmiotowi umową cywilnoprawną.

Działka skarżącego nie znajduje się na obszarze objętym systemem kanalizacji otwartej; odprowadzenie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie jest uznane za część systemu retencyjnego, co uzasadnia obowiązek uiszczania opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.C., uznając, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, jaki nakreśla art. 148 § 2 k.p.a., co czyniłoby wniosek niedopuszczalnym.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym pozostaje wymagalny i zgodny z prawem pomimo zarzutów proceduralnych i braku przeciwwskazań medycznych ze strony skarżącego.

Odprowadzanie wód opadowych do rowu melioracyjnego nie oznacza objęcia nieruchomości systemem kanalizacji otwartej, co nie zwalnia z opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej.