Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej z powodu zdarzeń chorobowych Prezesa narusza zasadę zaufania do administracji i jest niewłaściwa, jeśli wskazana choroba uniemożliwiła dochowanie terminu. Właściwa ocena dowodów potwierdza brak winy strony.

W przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych przez podmiot rynku finansowego niezbędne jest precyzyjne wskazanie sądu miejscowego, a zawieszenie biegu terminów na podstawie przepisów COVID-19 może wpływać na przedawnienie administracyjnych sankcji pieniężnych.

Brak w decyzji administracyjnej uzasadnienia dotyczącego przedawnienia nie stanowi przeszkody do merytorycznej kontroli sądu administracyjnego. Organ administracyjny ma obowiązek uwzględniać przedawnienie z urzędu, a sąd jest zobowiązany do jego weryfikacji.

Nałożenie obowiązku sporządzenia oceny technicznej robót budowlanych na skarżącą spółkę było zasadne, uwzględniając zakwalifikowanie prac jako przebudowy. Kontrole organów wykazały konieczność dokonania oceny technicznej z uwagi na ingerencję w elementy konstrukcyjne budynku.

Sąd uznał, że brak współpracy z organem społecznej pomocy oraz nieudostępnienie materiału dowodowego przez wnioskodawcę, uprawniały odmowę przyznania świadczenia, nie zachodząc przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku.

Spełnienie przesłanki współpracy z organami pomocy społecznej, w tym umożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, jest warunkiem koniecznym do ubiegania się o świadczenia wsparcia. Brak współpracy uzasadnia odmowę przyznania zasiłku mimo trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym inwestycji drogowej uzasadnione jest wydanie decyzji kasatoryjnej w sytuacji, gdy zmiana stanu faktycznego wpływa na ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, wymagając ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji.

Skarga kasacyjna cudzoziemca na odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z uwagi na połączenie rodzinne oddalona. Odmowa prawidłowa, gdyż wniosek złożono podczas nielegalnego pobytu, co jest wystarczającą przesłanką do jej wydania, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach.

Produkty oznakowane nazwą mogącą wprowadzać w błąd co do ich składu i właściwości nie mogą być wprowadzone do obrotu. Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów przewidzianych prawem, jeśli produkt nie odpowiada definicjom mleka zawartym w unijnych regulacjach.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie przepisów art. 7 ustawy o Rzeczniku Finansowym dotyczących terminów rozpatrywania reklamacji i uchylił decyzję Rzecznika Finansowego wobec P. S.A., podkreślając konieczność precyzyjnych pouczeń dla klienta oraz określenie właściwego sądu.

Doręczenie decyzji skutkujące formalnym uchybieniem terminu do wniesienia odwołania uniemożliwia organowi odwoławczemu jego merytoryczne rozpoznanie, jeśli przywrócenie terminu nie jest wnioskowane; błędne pouczenie nie znosi tego skutku.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość oceny ZUS i sądu pierwszej instancji, uznając niewystarczalność dowodów wspierających twierdzenia skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak przymiotu strony prawomocnie ustalony we wcześniejszych postępowaniach uniemożliwia wznowienie postępowania oraz skuteczne zaskarżenie odmowy wznowienia przez W.B. Skarga kasacyjna W.B. została oddalona z powodu niewykazania usprawiedliwionych podstaw prawnych.

Spółka naruszyła przepisy ustawy o Rzeczniku Finansowym, przekraczając termin zawarty w art. 6. Jednak nie naruszyła art. 7 ustawy. Decyzja Rzecznika – uchylona; ponowna ocena naruszeń i kary konieczna.

Wnioskodawca, przedstawiając opis stanu faktycznego oraz opinię prawną, spełnia wymogi formalne wniosku o interpretację podatkową - organ interpretacyjny zobowiązany jest do wydania interpretacji na podstawie przedstawionych faktów, nie zaś do przerzucania ciężaru oceny prawnej na wnioskodawcę.

Termin "mleko modyfikowane" nie może być uznany za nazwę zwyczajową w kontekście przepisów prawa unijnego, a zakaz wprowadzenia do obrotu jako zasadny, gdy etykietowanie wprowadza konsumenta w błąd co do natury i właściwości produktu.