Skarżącym, jako spadkobiercom, nie przysługuje prawo do odszkodowania za wywłaszczenie, gdy prawo własności nieruchomości nie weszło do spadku. Prawo do odszkodowania, mające charakter kompensacyjny, nie przechodzi na spadkobierców, jeśli właściciel własności utracił ją przed śmiercią.
Zmiana numeru rachunku bankowego podanego w decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty adiacenckiej nie stanowi przesłanki wygaśnięcia tej decyzji; skarga kasacyjna oddalona.
Skarga kasacyjna, jako nieuzasadniona i pozbawiona merytorycznych podstaw dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego, ulega oddaleniu na podstawie art. 184 ppsa. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest niezasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż WSA w Białymstoku błędnie przyjął, że wezwanie z 31 maja 2024 r. stanowi wykrycie nieprawidłowości uniemożliwiającej zmianę wniosku przez skarżącą oraz nieprawidłowo ustalił brak wspólnego prowadzenia gospodarstwa przez małżonków w 2023 roku.
Skarga kasacyjna wniesiona przez Polskie Koleje Państwowe S.A. została oddalona, gdyż nie wykazała skutecznie naruszenia przepisów postępowania ani zasadności zarzutów wobec rozstrzygnięcia Sądu I instancji, zgodnie z wymogami p.p.s.a.
NSA uchylając wyrok WSA uznał, że decyzja o umorzeniu należności z tytułu składek powinna uwzględniać brak majątku stwierdzony w postępowaniach egzekucyjnych niezwiązanych bezpośrednio ze składkami. Tym samym, organ administracyjny zobowiązany jest do odpowiedniego rozważenia zaistniałych przesłanek.
Nieuprawnione jest automatyczne dzielenie świadczenia wychowawczego na pół w przypadku opieki naprzemiennej, jeśli jeden z rodziców nie złożył wniosku, o ile rodzice są zgodni co do przeznaczenia środków. Stosowanie art. 5 ust. 2a powinno uwzględniać rzeczywiste dobro dziecka.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że sądy administracyjne mogą ocenić oczywistą niezgodność ustaw z Konstytucją. Ustalenia w zakresie przewlekłości uznaje się za prawidłowe po 30 czerwca 2024 r., ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy nie może dalej przedłużać terminów proceduralnych.
Bezczynność Wojewody Śląskiego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy naruszała prawa cudzoziemca oraz była sprzeczna z zasadą proporcjonalności, uzasadniając stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, pomimo "zamrożenia" terminów przepisami ustawy specjalnej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. w kontekście stwierdzenia bezczynności organu. Sąd uznaje to za sprzeczne z prawami konstytucyjnymi, co uzasadnia odmowę stosowania tego przepisu postępowania.