Tylko wydatki dotyczące używania do celów prowadzenia działalności gospodarczej samochodów osobowych, będących własnością podatnika, nie wpisanych do ewidencji środków trwałych mogą być odliczone od podstawy opodatkowania jako koszty uzyskania przychodu. Wysokość tych wydatków winna być wykazana w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów wyłącznie w formie dochodów wewnętrznych lub miesięcznych

Przepis art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy /Dz.U. nr 48 poz. 195/ jako lex specialis przesądza o kompetencji w zakresie tworzenia i zmiany budżetu nowo utworzonych gmin warszawskich.

Okoliczność, że podmiot polski podlega opodatkowaniu w Polsce, a jego kontrahent zagraniczny świadczy podatki od swej działalności w swoim kraju, nie mieści się w ramach pojęcia podwójnego opodatkowania.

Skoro podjęcie przez radę gminy uchwały zwalniającej budynki mieszkalne położone na terenie gminy od podatku od nieruchomości nie narusza granic upoważnienia ustawowego zawartego w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, stwierdzające nieważność uchwały rady gminy należy uznać za naruszające

Konfekcjonowanie wyrobów akcyzowych, od których został już naliczony podatek akcyzowy określonych jako środki upiększające i wyroby perfumeryjne oznaczone symbolem SWW 1324-4, -5, -6, i -9 nie połączone z jakąkolwiek zmianą ich właściwości nie powoduje powstania nowego zobowiązania w zakresie podatku akcyzowego.

1. Umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych, w tym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, podlegają opłacie skarbowej na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./. Postawę obliczenia opłaty skarbowej stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa będących przedmiotem umowy sprzedaży /art. 10 ust. 1 pkt 2/. Jeżeli wartość

Art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe /Dz.U. nr 6 poz. 33 ze zm./ nie może być uznany jako prawidłowa podstawa rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych zezwoleń dewizowych.

Określony w art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy /Dz.U. nr 50 poz. 279/ termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa wieczystej dzierżawy lub prawa zabudowy, jest terminem prawa materialnego. Złożenie wniosku o przyznanie własności czasowej po terminie określonym art. 7 powyższego dekretu stanowi okoliczność wystarczającą do orzeczenia

1. Uznaną zasadą w prawie podatkowym jest konieczność wynikania obowiązku podatkowego wprost z przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Oznacza to, że nie można w drodze interpretacji przepisu wyciągać negatywnych dla podatnika wniosków. 2. Interpretując przepis art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, trzeba mieć na uwadze

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ brak jest uregulowań dotyczących zapłaty przez organ celny ustawowych odsetek za okres pozostawienia sum złożonych w depozycie jako zabezpieczenie majątkowe.

Umowa cywilnoprawna przenosząca obowiązek płacenia podatku od nieruchomości na dzierżawcę nie wywiera skutku w postaci przeniesienia na niego obowiązku publicznoprawnego właściciela. Nie oznacza to jednak, że faktyczne opłacanie przez podatnika tych należności nie jest równoznaczne z ponoszeniem przez niego kosztów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skoro zatem strony umowy dzierżawy

1. Różnica między art. 5 ust. 1 i art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ jest jednoznaczna i istotna, także ze względu na skutki prawne zawartych w nich unormowań. 2. Przyjęcie poglądu, iż w pojęciu "decyzja ustalająca" mieści się również zakres pojęcia "decyzja określająca" - na gruncie art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych

1. Norma zawarta w przepisie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, jako lex specialis, wyłącza w tym zakresie stosowanie norm zawartych w przepisach art. 19 i art. 21 tej ustawy. 2. Przewidziana w art. 25 ust. 2 pkt 4 tej ustawy możliwość obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego o podatek

Przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ jednoznacznie wskazuje, że odliczeniu od dochodu podlegają jedynie kwoty wydatkowane na cele mieszkaniowe podatnika. Wpłaty na garaż, niezależnie od tego, czy dotyczą one miejsca parkingowego mieszczącego się w tym samym budynku, czy też wolno stojącego budynku

Stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów i ich części składowych. Według art. 47 par. 2 Kc częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub

Wyłączenie przez podatnika budynku z prowadzonej działalności gospodarczej, polegające tylko na zaniechaniu wykorzystywania powierzchni budynku na potrzeby tej działalności nie uzasadnia stosowania przy opodatkowaniu takiego budynku podatkiem od nieruchomości niższej stawki podatkowej, przewidzianej w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9

Wyłączenie przez podatnika budynku niemieszkalnego z prowadzonej działalności gospodarczej, może uzasadniać zastosowanie przy wymiarze podatku od nieruchomości stawki określonej w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ tylko w wypadku, gdy jednocześnie nastąpi zmiana wykorzystywania budynku na inne cele niż prowadzona działalność

1. Zarejestrowanie się bezrobotnego - odpowiadające wymogom określonym w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 marca 1994 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu oraz o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. nr 43 poz. 165/ - nie w terminie 6 miesięcy od dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ale dopiero po ustaniu prawa do zasiłku

1. Wnioskodawca jest w świetle art. 96 par. 2 pkt 5 ustawy z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych /t.j. Dz.U. 1994 nr 58 poz. 239/ zobowiązany dołączyć do wniosku o wydanie pozwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zarządzania funduszami powierniczymi dokument zawierający wskazanie nazwisk co najmniej dwóch doradców, których zamierza

1. Gminie przysługuje w postępowaniu administracyjnym status strony tylko wówczas, gdy zakres rozstrzygnięcia obejmuje sferę jej interesu prawnego. 2. Z faktu przyznania gminie kompetencji do uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie można wyprowadzić jej uprawnień do zaskarżenia decyzji administracyjnych naruszających ustalenia tego planu. 3. Organ ustawowo powołany do współdecydowania

Jeżeli organ celny był dysponentem sum zabezpieczonych i organem egzekucyjnym, mógł wymierzone należności celne zrealizować z tych sum. W tej sytuacji nie było podstaw do naliczania odsetek w myśl art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./.

Osobą fizyczną jest człowiek od chwili urodzenia aż do śmierci. Człowiek nabywa zdolność prawną dopiero od chwili urodzenia chyba, że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Jeżeli wywłaszczoną nieruchomość oddano w zarząd lub użytkowanie, to uprawnieniom z art. 69 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ należy dać pierwszeństwo. Postępowanie o zwrot takiej nieruchomości może być prowadzone bez konieczności uprzedniego wygaszania zarządu lub użytkowania.