Dlatego też wniosek sądu koleżeńskiego w sprawie zwolnienia pracownika ma jedynie charakter opiniodawczy, samo zaś zwolnienie musi nastąpić z zachowaniem procedury przewidzianej dekretem, z dnia 18.I.1956 r. Kategoryczne brzmienie przepisów art. 7 ust. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 8 ust. 2 dekretu z 18.I.1956 r. (Dz.U. Nr 2, poz. 11 wraz z późn. zmianami) wyłącza możliwość interpretacji, żeby zgoda rady zakładowej mogła być zastąpiona decyzją jakiejkolwiek innej organizacji bądź instytucji. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Mieczysława W. przeciwko Zakładom Szklarskim Hortensja w P. o 17 100 zł, po .rozpoznaniu rewizji powoda za nie wykorzystany urlop, lecz z powodu braku jednomyślności Komisja na wniosek powoda skierowała sprawę do Sądu. uchwała Komisji nie pozostawiają wątpliwości, że powód domagał się jedynie wynagrodzenia za urlop.

Sąd nie jest natomiast w tym wypadku zwolniony od obowiązku wyjaśnienia podstawy prawnej, która zgodnie z art. 336 § 2 k.p.c. stanowi, obok podstawy faktycznej, konieczny element powodów rozstrzygnięcia. niewykorzystania należnych urlopów z powodów w nim wymienionych, takie zaś powody w danym wypadku nie wchodziły w rachubę. wyżej wyroku z powodu naruszenia § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 lipca 1959 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy Z tych zasad Sąd Najwyższy na mocy art. 396 § 1 oraz 398 w związku z art. 383 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Skutki ruchu przedsiębiorstwa lub zakładu mogą się rozciągać poza użytkowany przez nie teren (np. wskutek oddziaływania daleko rozprzestrzeniających się ciał lotnych, jakie wydobywają się z kominów fabrycznych). Zgodnie z tym odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez działanie dymów i gazów fabrycznych na położone w sąsiedztwie zakładu gospodarstwo rolne opiera się na przepisie art. 152 § 1 k.z. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przede wszystkim w związku z kwestionowaniem przez pełnomocnika powódki na rozprawie rewizyjnej możności zaś wyższego odszkodowania narusza przepis art. 158 § 2 k.z. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Marii R. przeciwko Zakładom Nawozów Fosforowanych w L. o 170 000 zł, po rozpoznaniu rewizji pozwanego

dalszego prowadzenia gospodarstwa, nawet przy korzystaniu z najemnej siły roboczej (np. całkowity brak kwalifikacji rolniczych). Wartość wkładu pracy użytkownika gospodarstwa rolnego mogłaby tylko w tym wypadku być równa wysokości ogólnej przychodowości gospodarstwa, gdyby zmarły wyłącznie sam uprawiał gospodarstwo, nie korzystając z pomocy innych osób, ł gdyby pozostali po nim członkowie rodziny, do których utrzymywania był obowiązany z mocy ustawy i których rzeczywiście utrzymywał, nie mieli możności z przyczyn od nich niezależnych siły roboczej (np. całkowity brak kwalifikacji rolniczych). wkładu pracy męża pracą najemnej siły roboczej, nie-może uzasadniać przerzucenia na stronę pozwaną odpowiedzialności za utratę całego rolnego w wysokości 9 188 zł rocznie oraz z tytułu pracy przy wywózce drewna z lasu i z innych prac przeciętnie kilkaset złotych miesięcznie

W ten sposób art. 5 stanowi rozszerzenie przepisu art. 3, z czego jednak nie wynika, aby art. 5 miał sięgać poza hipotezę art. 1 ustawy. Treść art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy państwowych wyczerpuje się w tym, że w ramach hipotezy normy art. 1 uzupełnia on zasadą słuszności podstawy odpowiedzialności Państwa przewidziane w powszechnym prawie cywilnym. (2 CR 912/60) Przewodniczący: Prezes Z. Resich. Sędziowie: S. Białek, Z. Wiszniewski, A. Meszorer, J. Majorowicz, H. Dąbrowski, J. wyroki zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa. Należy przy tym uznać za niesłuszny pogląd wyrażony w zaskarżonym wyroku, jakoby z samego tytułu ustawy z dnia 15.XI.1956 r. wynikał szerszy

Niedopuszczalne jest zatem nakazanie jednemu z rodziców wydania dziecka drugiemu, któremu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, po otrzymaniu przez tegoż samodzielnego mieszkania. Dlatego Sąd Najwyższy uchylił zawarte w zaskarżonym wyroku zastrzeżenie uzależniające obowiązek powoda do wydania dziecka pozwanej od lat, przebywało do tego czasu (w sumie przez ok. 18 miesięcy) u matki pozwanej i u niej również przebywała pozwana w okresie swych urlopów W wyniku rewizji powoda Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 9.XII.1960 r. o tyle tylko wyrok Sądu Powiatowego zmienił, że zobowiązał powoda

Jeżeli pracownik jest nawet członkiem komisji rozjemczej, to złożone w formie z art. 9 dekretu z 18.I.1956 r. (Dz.U. Nr 2, poz. 11) oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia jest skuteczne, czyli rozwiązuje stosunek pracy, choćby było ono bezpodstawne. Zawarcie innej umowy o pracę z tym samym pracodawca nie stwarza samo przez się domniemania rezygnacji z przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach w zamian za przyjęcie do innej pracy, chyba że zawarcie takiej umowy byłoby jednocześnie ugodą co do żądanego w procesie przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach. Wyrokiem częściowym z 22.IV.1960 r. Nr 2, poz. 11) rozwiązujemy z Obywatelem umowę o pracę ze skutkiem natychmiastowym - z jego winy (...)". A więc z pierwszego z powyższych okresów Sąd Wojewódzki uznał za uzasadnione jedynie roszczenie o 4 785 zł.

Sąd, powierzając w wyroku orzekającym rozwód powódce wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dzieckiem i odbierając pozwanemu nadzór nad wychowaniem dziecka z pozostawieniem mu jedynie prawa utrzymywania z nim stosunków osobistych", stwarza tym samym z naruszeniem przepisu art. 437 k.p.c. stan rzeczy częściowo podobny do tego, jaki by powstał w razie pozbawienia pozwanego władzy rodzicielskiej. Tylko ten ostatni małżonek uprawniony jest do podejmowania wszelkich decyzji w sprawach łączących się z wychowaniem dziecka, co nie wyłącza oczywiście liczenia się z ewentualnymi uwagami drugiego rodzica, jeżeli uzna je za przekonywające. Nadzór" nie tylko nie daje rozwiedzionemu małżonkowi uprawnień nadrzędnych, ale nie stawia go nawet na równi z byłym współmałżonkiem, któremu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej. W szczególności gdyby zaskarżony wyrok Sądu Najwyższego został utrzymany w mocy, to w razie ustania z jakiegokolwiek powodu władzy rodzicielskiej Z małżeństwa pochodzi córka Zofia, urodzona dnia 1 kwietnia 1952 r. Wyrokiem z dnia 27.IV.1959 r. Ani z sentencji, ani też z uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego takie stanowisko nie wynika.