Orzeczenia
Zgodnie z ustaloną w takich przypadkach praktyką Jadwidze G. udzielony został płatny urlop szkoleniowy. z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r.
Nr 53, poz. 342 ze zm.) ograniczający - a w określonych sytuacjach wyłączający - możliwość dochodzenia przez poszkodowanego żołnierza, na zasadach prawa cywilnego, odszkodowania lub zadośćuczynienia za szkodę z tytułu wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową, jest sprzeczny z Konstytucją. Przepis art. 20 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. Wyrokiem z dnia 8 marca 1999 r. z tytułu ubezpieczenia społecznego. Z kolei wysokość renty Sąd ustalił, porównując wysokość wynagrodzenia żołnierza nadterminowego z wysokością renty otrzymywanej przez powoda
Przyznanie przez organy wojskowe jednorazowego odszkodowania za wypadek, który zdarzył się w czasie odbywania służby wojskowej w związku z tą służbą, nie wyłącza dochodzenia uzupełnienia odszkodowania w drodze sądowej. Z tych względów, zgodnie z zasadą prawną Całej Izby Cywilnej zawartą w uchwale z dnia 14.I.1960 r., przepisy ustawy z dnia 15.XI.1963 U. z 1958 r. Nr 23, poz. 98). Sąd Wojewódzki odrzucił zarzut niedopuszczalności drogi sądowej z przyczyn następujących: Cytowana ustawa z dnia i3.XI.1963 r. zmieniająca
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie: 1/ art. 30 w związku z art. 52 § 3 w związku z art. 9 k.p. i § 2 ust. 1 Regulaminu Straży 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 nr 1, poz. 11; z 13 sierpnia 2002 r., I PKN 649/01, OSNP 2004 nr 9, poz. 158; z 14 lutego 2003 urlopu wypoczynkowego; 3/ art. 52 § 1 pkt 1 k.p. w związku z art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach
Powódka w dniu 20 sierpnia 1999 r. złożyła podanie o udzielenie jej urlopu zdrowotnego. Dyrektor odmówił powódce udzielenia urlopu zdrowotnego, kwestionując prawidłowość zaświadczenia lekarskiego z dnia 18 sierpnia 1999 r. Z powyżej wskazanych motywów Sąd Najwyższy, stosowanie do art. 39312 KPC, orzekł jak w sentencji wyroku.
Z brzmienia tego postanowienia statutowego wynika, że będzie on miał zastosowanie z reguły wówczas, gdy postępowanie członka wyrządzające szkodę wykazuje pewne cechy stałości, systematyczności, nie jest zaś wynikiem jednorazowego czynu mogącego przybrać postać błędnej decyzji. Z mocy § 49 ust. 7 statutu wzorcowego spółdzielni pracy walne zgromadzenie może pozbawić w całości lub w części prawa uczestnictwa w podziale czystej nadwyżki tylko takich członków, którzy systematycznie nie wykonują norm pracy, powodują braki, naruszają regulamin pracy lub w inny sposób narażają spółdzielnię na straty. 1968 r. był na urlopie i faktycznie nie sprawował żadnej opieki nad uczniami; z tego powodu również i to roszczenie powoda jest bezzasadne Niezależnie bowiem od niespornego faktu, że powód w tym czasie był na urlopie, Sąd ustalił na podstawie przesłuchania świadka H., iż powód spowodowało wysoki procent zachorowalności pracowników w 1967 r.
1.W świetle przepisów dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. oświadczenie zakładu pracy o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia, nawet sprzeczne z przepisami o szczególnej ochronie niektórych kategorii pracowników, powoduje ustanie stosunku pracy, jeżeli tylko zachowano formę z art. 9 dekretu. Zasada ta dotyczy również braku zgody właściwej instancji związkowej. Jeżeli więc zachowano formę z art. 9 dekretu w razie natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę z wyżej wspomnianymi kategoriami pracowników, to konieczne jest zgłoszenie żądania o przywrócenie do pracy. 2.Uzyskanie wymaganej zgody zarządu okręgowego związku zawodowego na rozwiązanie umowy o pracę między pracodawcą a członkiem rady zakładowej z winy pracownika jest wystarczające do rozwiązania umowy działać na skutek upływu kadencji, zdekompletowania jej składu osobowego, rozwiązania przez wyższą instancję związkową itd. 4.W wypadkach gdy rozwiązanie umowy o pracę jest dotknięte nieważnością formalną (art. 9 dekretu styczniowego), termin prekluzyjny z art. 473 k.z. i art. 14 dekretu z 18.I.1956 r. Na jakiej podstawie Sąd przyznał należność za urlop za rok 1958, tego nie uzasadnił. Wyrok ten zaskarżyły obydwie strony. zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda: a) trzymiesięczne wynagrodzenie w wysokości 6 460 zł, b) należność za niewykorzystany urlop Sąd przyjął, że skoro zwolnienie powoda z pracy nastąpiło z naruszeniem art. 7 ust. 1 i 3 dekretu z dnia 18.1.1956 r. (Dz. U.
Nie ma przepisu, który gwarantowałby zachowanie prawa do wynagrodzenia za okres zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy z powodu braku Ryzyko to jednak nie jest nieograniczone, co wynika z możliwości rozwiązania umowy za wypowiedzeniem z powodu zasadnej przyczyny oraz Nieracjonalne i wbrew podstawowym zasadom byłoby dopuszczenie pracownika niezdolnego do pracy, aby rozwiązać z nim zatrudnienie z powodu
Oznacza to, że wykazanie przez przedsiębiorcę, iż nie prowadził gier z powodu siły wyższej wyklucza możliwość cofnięcia mu zezwolenia wyższej, która mogłaby uzasadniać odstąpienie od cofnięcia zezwolenia z powodu nieprowadzenia działalności. z tego powodu.
żołnierza lub pracownika zatrudnionego w siłach zbrojnych nastąpiło przy wykonywaniu powierzonych im obowiązków służbowych z winy nieumyślnej (art. 20 ustawy). Przyznanie poszkodowanemu żołnierzowi świadczeń na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. nr 53, poz. 342) wyłącza możliwość dochodzenia dalszego odszkodowania na podstawie przepisów prawa cywilnego od jednostki wojskowej tylko wówczas, gdy wyrządzenie szkody przez za krzywdę oraz o rentę uzupełniającą utrzymując, że z powodu poddawania go forsownym ćwiczeniom bojowym doznał istotnego trwałego uszczerbku Według jednego z nich (postanowienie Sądu Najwyższego z 15.X.1987 r. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 22.VI.1970 r. III CZP 111/69 OSN z 1971 r., z. 1, poz. 4).
Z tego powodu w pierwszej kolejności należało ocenić skuteczność zarzutów naruszenia prawa materialnego. Zasad tych nie zmieniała nieskorelowana z nimi norma zawarta w cytowanym art. 115a ustawy o Policji, która właśnie z powodu braku tej WSA w Bydgoszczy wyjaśnił, że w przypadku derogacji przepisu prawa z powodu jego niezgodności z wzorcem konstytucyjnym, sytuację jednostki
Do tej daty ubezpieczony pozostawał w stosunku pracy oraz uzyskał z Wojewódzkiego Urzędu Pracy wynagrodzenie, ekwiwalent za urlop oraz z dniem 10 marca 1995 r. rozwiązanie umowy o pracę z Andrzejem Ż. nastąpiło z powodu likwidacji jego dotychczasowego pracodawcy, z dniem Należy podkreślić, że umowa o pracę nie rozwiązuje się eo ipso z powodu likwidacji pracodawcy.
Oznacza to, że wykazanie przez przedsiębiorcę, iż nie prowadził gier z powodu siły wyższej wyklucza możliwość cofnięcia mu zezwolenia do zdarzeń mogących być objętymi którąkolwiek z kategorii siły wyższej. z tego powodu.
Objęcie pracownika ochroną związkową bezpośrednio po podjęciu przez pracodawcę działań zmierzających do wypowiedzenia umowy o pracę, z powołaniem się na przyczynę formalnie niezwiązaną z aktywnością związkową pracownika, nie oznacza samo przez się nadużycia prawa do tej ochrony. 2. Jeśli pracodawca rozwiązał umowę o pracę ze skutkiem natychmiastowym z winy pracownika szczególnie chronionego, działacza związkowego, z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę, to rodzaj czynu pracownika decyduje o tym, czy można uznać jego roszczenie o przywrócenie do pracy za nadużycie prawa. Skutkiem pogwałcenia przez pracodawcę zakazu wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy jest, co do zasady, uwzględnienie żądania pracownika przywrócenia do pracy - art. 45 § 3 k.p. Organy związku zawodowego powinny oczywiście w ramach swej autonomii wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności konkretnego przypadku. Ostatni urlop dla poratowania zdrowia udzielony został powódce na okres od 8 października 2011 roku do 29 lipca 2012 roku, tym samym powódka wykorzystała pełny urlop w wymiarze trzech lat. Wcześniej przebywała na takim urlopie łącznie 2 lata i 2 miesiące.
W świetle § 27 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 maja 1976 r. w sprawie zakwaterowania przejściowego sił zbrojnych (Dz. U. Nr 21, poz. 133) rozstrzygnięcie przez organ administracji państwowej sporu o odszkodowanie stanowi konieczną przesłankę dopuszczalności drogi sądowej. Wniesiony zaś w tych warunkach pozew ulega odrzuceniu z powodu braku drogi sądowej (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.). powodu braku przepisów szczególnych należy uznać, iż powództwo opiera się na zasadach ogólnych. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 388 § 1 w związku z art. 397 § 2 k.p.c.).
W przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi Powódka za okres od dnia 1 do dnia 21 maja domaga się natomiast kwoty 7.966,35 zł (już ta część jest wyższa niż pełne wynagrodzenie!). Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa M. T. przeciwko [...] Szkole Wyższej z siedzibą w J.
W pierwszym przypadku nie znajdować podstaw do zastosowania art. 121 pkt 4 w związku z art. 175 k.c. i obowiązujących wcześniej ich odpowiedników, a w drugim przypadku stosować te przepisy. powodu zawieszenia wymiaru sprawiedliwości albo siły wyższej nie można ich dochodzić przed sądami polskimi - a do biegu zasiedzenia w powodu siły wyższej uprawniony nie może ich dochodzić przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw danego rodzaju -przez Stan ten Sąd Rejonowy zakwalifikował jako stan siły wyższej w rozumieniu najpierw art. 277 pkt 4 Kodeksu zobowiązań (Dz.U.1933.82.589
powodu nieudzielenia czasu wolnego za pracę ponadwymiarową i niewykorzystania urlopu wypoczynkowego w okresie pracy za granicą; 2. prawa wniosków prowadzi okoliczność, iż zarówno za czas wolny, nieudzielony w okresie pracy za granicą, jak i za niewykorzystany wówczas urlop Również z zaświadczenia z dnia 9 października 2009 r.
Stan taki, choć niekorespondujący z art. 31 § 1 k.p., z uwagi na to, że jest akceptowany przez pracownika i pracodawcę (a w istocie większościowego wspólnika, który może być osobą fizyczną albo prawną), z reguły nie daje podstaw do przypisania pracownikowi rażącego niedbalstwa (na przykład w razie udzielenia samemu sobie urlopu wypoczynkowego). Nie jest jednak wykluczone, że status ten może posiadać inny członek zarządu, czy też osoba z zewnątrz (np. członek zarządu, przedstawiciel większościowego udziałowca). 2. Udzielenie urlopu wypoczynkowego jest czynnością jednostronną, dokonywaną w imieniu i na rzecz pracodawcy, zmieniającą status pracownika z osoby wykonującej pracę na osobę, której nieobecność jest usprawiedliwiona. Pismem z tego samego dnia rozwiązano z powódką umowę o pracę bez jej wypowiedzenia, w trybie art. 52 § 1 pkt. 1 k.p., z powodu ciężkiego art. 31 § k.p., nie zgodził się na urlop wypoczynkowy powódki. B. e-maila, iż ma urlop w okresie od dnia 19 do dnia 23 listopada 2012 r.
Pobieranie przez mianowanego pracownika samorządowego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy na podstawie art. 10 ust. 3 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.) nie wyłącza nabycia przez niego prawa do odprawy emerytalnej na podstawie art. 21 tej ustawy. Powódka otrzymała plan urlopów na 2 dni przed rozpoczęciem urlopu. Co do żądania ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, Sąd Rejonowy stwierdził bezzasadność roszczenia, gdyż urlop wypoczynkowy został powódce W 2001 r. powódka planowała wykorzystanie urlopu wypoczynkowego od 30 lipca do 31 sierpnia, lecz pozwany Urząd udzielił jej urlopu w okresie
Pominięcie nauczyciela w przydziale zajęć z powodu „niedoboru etatów” powstałego w rezultacie wadliwej polityki dyrektora szkoły w zakresie zatrudnienia, bez związku z procesem dydaktyczno-wychowawczym, nie stanowi zmiany planu nauczania w rozumieniu art. 20 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357 ze zm.). 2. Anna J. otrzymała pismo przenoszące ją w stan nieczynny z powodu zmian organizacyjnych - zmiany planu nauczania - uniemożliwiających dalsze powodu całkowitej lub częściowej likwidacji szkoły albo zmian organizacyjnych powodujących zmniejszenie liczby oddziałów w szkole lub Pierwsza z nich powróciła do pracy 1 września 1998 r.; druga korzystała z urlopu do 26 lutego 1999 r.
Stwierdzenie przez lekarza orzecznika ZUS, że sędzia jest niezdolny do pełnienia obowiązków sędziego, powinno zostać ocenione przez Krajową Radę Sądownictwa po wszechstronnym rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy orzeczenie ogranicza się do samego nieumotywowanego stwierdzenia niezdolności i zostało nielogicznie sformułowane. trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków z powodu choroby, z powodu utraty sił, czy z obydwu tych powodów jednocześnie. Zupełnie też nie wiadomo, na czym polegała niezdolność do pełnienia obowiązków sędziego z powodu choroby, a na czym z powodu utraty sił Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela jednak pogląd, że w rozważanym postępowaniu odrzucenie odwołania z powodu niespełnienia wymagań
Nr 53 poz. 342 ze zm.), ograniczający a w określonych sytuacjach wyłączający możliwość dochodzenia przez poszkodowanego żołnierza, na zasadach prawa cywilnego, odszkodowania lub zadośćuczynienia za szkodę z tytułu wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą wojskową, jest sprzeczny z Konstytucją. Przepis art. 20 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. 1972 r. Wyrokiem z 8 marca 1999 r. Nr 36 poz. 206), uchylający z mocą od 1 stycznia 1990 r. przepis art. 40 ustawy z 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków z tytułu ubezpieczeń społecznych.