Zatrudnionemu w sądzie powszechnym pracownikowi-ojcu przysługuje prawo do urlopu macierzyńskiego dla ojca na podstawie art. 180 § 5 k.p. stosowanego w zbiegu z art. 4 i art. 9 dyrektywy 2006/54 w związku z art. 33 ust. 2 KPP. Dla Sądu Najwyższego oczywistym jest więc, że Sąd Okręgowy w R. jako pracodawca powoda jest traktowany z punktu widzenia prawa unijnego W świetle dotychczasowych ustaleń postępowania sądowego, wiążących dla Sądu Najwyższego, matka dziecka (żona powoda) nie pobierała zasiłku Dlatego powód obecnie nie mógł zrealizować prawa do tego urlopu.
Nie można czynić zarzutu nadużycia prawa pracownikowi żądającemu ekwiwalentu za zaległy urlop wypoczynkowy (art. 8 k.p. w związku z art. 171 § 1 k.p.), jeżeli nie miał możliwości skorzystania z urlopu udzielonego mu przez pracodawcę w terminie określonym w art. 168 k.p. może prowadzić do nabycia ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy (por. także wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2003 r., I PK 403/02 W związku z niewykorzystaniem przez powoda zaległego urlopu wypoczynkowego, uchwałą z dnia 15 lutego 2006 r. Powód świadczył pracę w okresie, w którym był skierowany przez pracodawcę na urlop, a Rada Gminy nie próbowała w żaden sposób egzekwować
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy oddalił kasację powoda na podstawie art. 39312 KPC. Sąd Najwyższy w pełni podziela stanowisko Sądów obu instancji, że wykorzystanie przez nauczyciela urlopu wypoczynkowego w rozmiarze 8 urlopu uzupełniającego z powodu niezdolności do pracy wywołanej chorobą w czasie korzystania z urlopu.
Ponadto, dorozumiane zrzeczenie się przez pozwanego zarzutu przedawnienia, poprzez częściową wypłatę ekwiwalentu za urlop, potwierdza zobowiązanie do pełnego uregulowania roszczeń powoda, zgodnie z zasadą ochrony praw funkcjonariusza i przestrzegania prawa do corocznego płatnego urlopu, co jest zgodne z prawem Unii Europejskiej oraz krajowymi regulacjami prawnymi. W przypadku braku jednoznacznych przepisów dotyczących sposobu obliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy funkcjonariuszy służb mundurowych, należy stosować analogię do przepisów Kodeksu pracy, preferując współczynnik 1/22 miesięcznego uposażenia w celu zapewnienia adekwatnego wynagrodzenia za niewykorzystany urlop. Sąd Najwyższy ocenił też, że pozwany zrzekł się w okolicznościach faktycznych tamtej sprawy zarzutu przedawnienia, skoro wypłacił powodowi Zarzut ten dotyczył roszczeń powoda wywodzonych w odniesieniu do niewykorzystanego urlopu za lata 2012-2013. Sąd Najwyższy odniósł się także do kwestii przedawnienia roszczenia o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy i stwierdził, że zrzeczenie się
Z przepisu art. 73 ust. 1 Karty Nauczyciela wynika, iż prawo do urlopu dla poratowania zdrowia jest prawem podmiotowym pracownika. W okresie zaś tego urlopu stosunek pracy nauczyciela jest chroniony. Przeniesienie nauczyciela w stan nieczynny na jego wniosek (lub wypowiedzenie mu stosunku pracy) po rozpoczęciu urlopu jest sprzeczne z celem urlopu i uzasadnia żądanie uznania tego przeniesienia za bezskuteczne. 2. Brak przyczyn do wypowiedzenia stosunku pracy mianowanego nauczyciela, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 2 Karty Nauczyciela nie pozwala na wypowiedzenie mu stosunku pracy, szczególnie w sytuacji gdy tuż przed rozpoczęciem urlopu przebywa na zwolnieniu lekarskim. powoda urlopu dla poratowania zdrowia. Z powołanego przepisu, a także utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, iż prawo do urlopu dla poratowania zdrowia jest prawem Powód - Kazimierz M. nie przyjął 3 miesięcznego okresu urlopu dla poratowania zdrowia.
Jeżeli z takiej umowy nie wynika obowiązek pracownika wykorzystania urlopu wypoczynkowego w okresie nieświadczenia pracy, to pracodawca nie może pracownika zobowiązać do wykorzystania urlopu w tym okresie. 3. Udzielenie pracownikowi urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia (art. 1671 k.p.) zależne jest jedynie od woli pracodawcy, której pracownik nie może się sprzeciwić. 2. Zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia umowy o pracę może być wynikiem porozumienia zawartego między pracodawcą i pracownikiem. Pracodawca może zobowiązać pracownika zatrudnionego na podstawie powołania, którego odwołał ze stanowiska, do wykorzystania w okresie wypowiedzenia zaległego i proporcjonalnie także bieżącego urlopu wypoczynkowego, mimo że w okresie wypowiedzenia pracownik - zachowując prawo do wynagrodzenia - nie ma obowiązku świadczenia pracy. KRUS powodowi przysługiwało prawo do 91 dni urlopu wypoczynkowego. W okresie tym powód nie mógł wykorzystać całego zaległego i bieżącego urlopu, dlatego za pozostałe 27 dni urlopu, tj. 24 dni urlopu zaległego Pozwany pracodawca wypłacił powodowi ekwiwalent pieniężny za 24 dni urlopu wypoczynkowego za 2008 r. i 3 dni urlopu wypoczynkowego za
Przy braku planu urlopów wypoczynkowych samo złożenie wniosku o udzielenie urlopu nie usprawiedliwia nieobecności pracownika. Jak wskazano wyżej nie było żadnych wcześniejszych uzgodnień w zakresie terminu urlopu wypoczynkowego powoda i pracodawca nie musiał uzasadniać Sąd Najwyższy zważył, co następuje. z urlopu wypoczynkowego, we wskazanym wyżej terminie.
Odmowa podjęcia pracy przez zwolnionego pracownika jest ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych, uzasadniającym rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Protokolant Joanna Porowska w sprawie z powództwa A.D. przeciwko Wyższej Szkole H. w S. o odszkodowanie, odprawę, ekwiwalent za urlop jest konieczne oddzielne zawiadomienie pracownika o terminie urlopu wypoczynkowego (por. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną powoda na podstawie art. 39814 k.p.c. i orzekł o kosztach procesu w oparciu
Bieg terminu z art. 264 § 2 k.p. nie rozpoczyna się, jeżeli w zachowaniu pracodawcy (w dowolnej formie) nie można dopatrzyć się oświadczenia woli (zachowania zmierzającego do wywołania skutku prawnego), a stanowi ono jedynie udzielenie informacji, że oświadczenie woli zostanie złożone (doręczone). 2. W utrwalonym orzecznictwie Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że z uwagi na charakter decyzji o udzieleniu urlopu, wniosek urlopowy Jednakże nie polecili zawiadomić powoda o braku zgody na korzystanie z urlopu. Jak wyżej wskazano, wniosek o udzielenie urlopu należy złożyć w sposób i w terminie umożliwiającym pracodawcy uwzględnienie jego interesów
Przy ustaleniu, iż powód nie wykorzystał urlopu w naturze, które to ustalenie z podanych wyżej przyczyn nie mogło być skutecznie zakwestionowane i powód wykorzystał przysługujący mu urlop. Sąd Najwyższy podziela jednakże stanowisko Sądu Wojewódzkiego, iż zwolnienie pracownika, który nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego,
Nie należy zatem wymagać od niego, z powołaniem się na art. 60 k.c. w związku z art. 300 k.p., aby odczytywał intencję pracodawcy odwołania z urlopu wypoczynkowego, z faktów konkludentnych, na przykład z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w przedostatnim dniu urlopu, w której uzyskuje informację, że jest potrzebny w pracy. Skoro pracodawca odwołując pracownika z urlopu (art. 167 k.p.) ogranicza w ten sposób konstytucyjne prawo do wypoczynku, winien to uczynić w jednoznacznym oświadczeniu woli, które wywołuje skutek z chwilą złożenia go pracownikowi w taki sposób, aby mógł zapoznać się z jego treścią. Pracownik, który korzysta z urlopu wypoczynkowego, zwolniony jest bowiem czasowo z obowiązku świadczenia pracy i pozostaje czasowo poza sferą pracowniczego podporządkowania. Co oczywiste, nie utrzymuje w tym okresie stałego, codziennego kontaktu z pracodawcą. R. zamierzał odwołać powoda z urlopu. W tym celu, w dniu 9 lutego 2012 r. Równocześnie M.R. wysłał powodowi dwie wiadomości sms o odwołaniu urlopu. W dniu 31 stycznia 2012 r. przełożony powoda M.R. udzielił powodowi urlopu wypoczynkowego do dnia 10 lutego 2012 r.
Przysługujące pracownikowi na podstawie układu zbiorowego pracy uprawnienie do korzystania z przerwy na spożycie posiłku z istoty swej jest świadczeniem z zakresu b.h.p., zobowiązującym zakład pracy do takiej organizacji czynności zleconych pracownikowi i miejsca jego pracy, aby pracownik w odpowiednich warunkach spożył posiłek niezbędny do regeneracji sił. Przerwa udzielana pracownikowi na spożycie posiłku w czasie pracy nie oznacza skrócenia o czas jej trwania czasu pracy obowiązującego pracownika i nie rodzi roszczeń o dodatkowe wynagrodzenie z tytułu świadczenia pracy w okresie tej przerwy. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Marii M. przeciwko Zakładom Fotochemicznym w B. o zapłatę na skutek rewizji powódki od Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozstrzygnięcie Sądu Powiatowego jest prawidłowe, co uzasadnia oddalenie rewizji powódki bez potrzeby pieniężnym, chyba że taką możliwość przewiduje przepis szczególny (np. art. 19 ustawy z dnia 29 kwietnia 1969 r. o pracowniczych urlopach
Pracownik był zobowiązany do wykorzystania udzielonego mu przez praodawcę urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia umowy o pracę, także przed wejściem w życie art. 1671 k.p. Zasadniczą przyczynę tej - według skarżącego - bezprawności udzielonego powodowi urlopu - jak to wyżej przedstawiono - bezzasadnie upatrywał Powód nie wyraził zgody na wykorzystanie urlopu w podanych terminach. nie doszło, ale powód od początku nie wyrażał zgody na udzielenie urlopu.
Gwarancją w zakresie wynagrodzenia z art. 1832 k.p. nie została objęta nominalna kwota płacy sprzed urlopu, lecz kwota, która za pracę na danym stanowisku przysługiwałby pracownikowi, gdyby nie wystąpiła przerwa urlopowa. Chodzi zatem o uwzględnienie ewentualnych podwyżek, ale również zmian na niekorzyść pracownika. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r. oddalił odwołanie powoda od tej decyzji (w sprawie III KRS 57/15). Z przedstawionych wyroków Sądu Najwyższego wynika, że w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. powód był sędzią Nie wypłacanie powodowi dodatku funkcyjnego po powrocie z urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, po zniesieniu organizacyjnym sądu
Jedyna zmiana normatywna tego przepisu polegała na dokonaniu takiej zmiany punktu 2 art. 2 ustawy o świadczeniu, która prowadziła do uwzględnienia skutków prawnych wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. K 49/07, OTK-A 2009/11/169. Porównanie punktu 2 art. 2 ustawy o świadczeniu w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 25 lutego 2011 r. o zmianie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. Nowelizacja lutowa nie wprowadziła do punktu 2 art. 2 ustawy o świadczeniu wymogu „wyrwania z dotychczasowego środowiska oraz izolacji w nowym miejscu świadczenia pracy przymusowej” ani nie określiła odległości, na jaką deportacja (wywiezienie) winna była nastąpić, by spełnić wymogi represji w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy o świadczeniu 2. Przeciwnie - to odebranie kart żywnościowych całej rodzinie przesiedlonego Polaka z powodu odmówienia podjęcia pracy było jednym z administracyjnych powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z środowiska z powodu wywiezienia przez okupantów do pracy przymusowej) w zależności od tego, czy przekroczyły one granice państwowe.
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 27 lipca 2016 r. oddalił odwołanie powoda od tej decyzji (w sprawie III KRS 57/15). Z przedstawionych wyroków Sądu Najwyższego wynika, że w okresie od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. powód był sędzią Nie wypłacanie powodowi dodatku funkcyjnego po powrocie z urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, po zniesieniu organizacyjnym sądu
Brak możliwości zatrudnienia pracownika powracającego z urlopu bezpłatnego po zakończeniu funkcji sprawowanej z wyboru (art. 74 k.p.) na stanowisku równorzędnym z zajmowanym przez niego przed urlopem lub zgodnym z jego kwalifikacjami uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę. Przepis art. 74 k.p. nie wyklucza możliwości wypowiedzenia umowy o pracę po powrocie pracownika z urlopu bezpłatnego. Powracającemu do pracy z urlopu bezpłatnego wybieralnemu pracownikowi samorządowemu pracodawca powinien zagwarantować stanowisko równorzędne pod względem wynagrodzenia z poprzednio zajmowanym (art. 74 k.p.), z uwzględnieniem aktualnie (w chwili powrotu) obowiązujących stawek na stanowisku poprzednio zajmowanym przez tego pracownika. Inne założenie, pozwalające na odniesienie wysokości wynagrodzenia do stanu sprzed rozpoczęcia korzystania z urlopu bezpłatnego, zniechęcałoby pracowników do przerywania pracy w celu sprawowania funkcji pochodzących z wyboru. 2. bezpłatny powód miał wynagrodzenie zasadnicze wyższe niż dolny próg kategorii XX-tej. powinien otrzymać wynagrodzenie wyższe niż przed udaniem się na urlop bezpłatny, porównywalne z wynagrodzeniem sprzed urlopu co do kategorii przysługujące aktualnie na stanowisku, z którego pracownik odszedł na urlop (por. wyrok Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2008 r., II PK
Odwołanie oraz wybór członka zarządu spółki z o.o. następuje na mocy uchwały zgromadzenia wspólników, której skuteczność nie zależy od dokonania odpowiedniego wpisu w rejestrze handlowym. Co do ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, skarżący podniósł, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w piśmiennictwie przyjmuje się, iż ekwiwalent Gdyby przyjąć, że przysługiwał powodowi urlop we wskazanym wymiarze, to ekwiwalent za ten urlop wyniósłby 14.114,98 zł. Skoro zaś skorzystanie z urlopu zależało od decyzji powoda, to nie można obecnie obciążać strony pozwanej złymi decyzjami powoda.
Stanowi on, że w razie niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy Oceniając stan faktyczny Sąd uznał, że powód wykorzystał urlop wypoczynkowy udzielony mu zgodnie z art. 168 k.p. Powód nie może więc skutecznie żądać ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna wywiedziona w niniejszej sprawie nie zawiera uzasadnionych podstaw i z tego powodu K. przeciwko C. sp. z o.o. w O., o ekwiwalent za urlop: 1.zasądził od C. sp. z o.o. w O. na rzecz J. K. kwotę 236.714,80 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy z ustawowymi odsetkami od 27 czerwca 2019 r. do dnia
Z ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy nie mogą być potrącane bez zgody pracownika wyrażonej na piśmie inne należności niż określone w art. 87 § 1 k.p. Uchylenie przez Sąd Najwyższy orzeczenia komisji dyscyplinarnej, stanowiącego podstawę stwierdzenia wygaśnięcia stosunku pracy nauczyciela akademickiego nie prowadzi do restytucji ex tunc stosunku pracy, lecz stanowi podstawę roszczeń określonych w art. 56-61 k.p. w związku z art. 97 ust. 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.). 2. W okresie zatrudnienia w 2000 r. powód nie korzystał z urlopu wypoczynkowego. Powód przyznał, że w 2002 r. wykorzystał 27 dni urlopu wypoczynkowego, a za pozostałe 9 dni oraz za 36 dni urlopu przysługującego mu w W pozostałym zakresie urlop wypoczynkowy za rok 1997 został przez powoda wykorzystany w naturze, podobnie jak cały urlop za lata 19981999
Ocena, czy w konkretnym przypadku ma zastosowanie art. 8 k.p., mieści się w granicach swobodnego uznania sędziowskiego, po uwzględnieniu całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej sprawy i dlatego uwzględnienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna może nastąpić tylko w przypadku szczególnie rażącego i oczywistego naruszenia art. 8 k.p. powoda w zakresie ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy stanowi nadużycie prawa, o jakim mowa w art. 8 k.p. F. poinformował powoda pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r., doręczonym drogą pocztową, że został on zobowiązany do wykorzystania urlopu W dacie zobowiązania powoda do wykorzystania urlopu wypoczynkowego, jego przełożonym uprawnionym do podejmowania czynności w sprawach
Wobec tego zasadnicza funkcja urlopu, tj. prawo do wypoczynku i regeneracji sił utraconych w związku z wykonywaniem pracy, która przeradza służby oraz za urlopy zaległe funkcjonariusza zwolnionego ze służby z powodu dwukrotnego niestawienia się bez usprawiedliwienia przed ze służby oraz za urlopy zaległe funkcjonariusza zwolnionego ze służby z powodu dwukrotnego niestawienia się bez usprawiedliwienia przed