Działka nie jest ujęta w system kanalizacji otwartej w rozumieniu Prawa wodnego, a rów melioracyjny nie stanowi jego elementu. Odprowadzanie wody do rowu nie gwarantuje retencji, co uzasadnia opłatę za zmniejszenie naturalnej retencji.

Działka nr ewid. […] nie znajduje się na obszarze objętym systemem kanalizacji otwartej. Odprowadzanie wód deszczowych do rowu melioracyjnego bez urządzeń retencyjnych nie spełnia przesłanek wyłączenia obowiązku opłaty za zmniejszenie retencji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że odprowadzanie wód opadowych do rowów melioracyjnych nie oznacza włączenia nieruchomości do systemu kanalizacji deszczowej, co wyklucza zwolnienie od opłaty za zmniejszenie retencji, o ile rów nie jest częścią oficjalnej gminnej sieci kanalizacyjnej.

Orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej o niezdolności G.K. do zawodowej służby wojskowej pozostaje w mocy; wcześniejsze przyznanie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej nie ma wpływu na ocenę zdolności do służby zawodowej.

Decyzja o naliczeniu opłat z tytułu zarządu na dzień 5 grudnia 1990 r., zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 1998 r., stanowi wystarczający dowód dla potwierdzenia prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym, co potwierdza wykładnia NSA.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania o warunki zabudowy. Brak miejscowego planu nie uzasadnia automatycznie zawieszenia postępowania.

Decyzja administracyjna o ustaleniu warunków zabudowy, która nie narusza istotnie przepisów K.p.a. oraz u.p.z.p., jest zgodna z prawem i prawidłowo chroni interesy publiczne i prywatne, nawet jeśli określone warunki zabudowy nie implikują obowiązków w projekcie budowlanym.

W sprawie dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za przewóz okazjonalny bez licencji i niespełniającym wymogów pojazdem, NSA uchylił wyrok WSA, uznając zasadność decyzji organów transportowych. Przewóz taki wymaga odpowiedniej licencji, a jej brak usprawiedliwia nałożenie kary.

Płatnik może powołać się na konstrukcję rzeczywistego beneficjenta wypłacanej należności (look through aproach) i domagać się stosowania przepisów umowy przeciwko unikaniu podwójnego opodatkowania niewłaściwej dla odbiorcy wypłacanej należności, ale właściwej dla rzeczywistego beneficjenta, jednakże pod warunkiem, że na okoliczność tę powoła się już na etapie składania deklaracji (informacji, zawiadomień

Decyzja komunalizacyjna Wojewody Kieleckiego z dnia [...] lutego 1993 r., w części dotyczącej działki nr [...], została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż Skarb Państwa nie był właścicielem nieruchomości. Domniemanie prawidłowości wpisu w księdze wieczystej może być obalone także w postępowaniu administracyjnym.

Właściciele lokali w budynkach sąsiadujących nie posiadają interesu prawnego użytkownika w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy sąsiedniej nieruchomości, gdy nie wykazano bezpośredniego wpływu decyzji na ich prawo własności.

Art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. z uwagi na sprzeczność z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; tym samym termin na załatwienie sprawy skarżącego cudzoziemca jest liczony od tej daty.

Istniejący rów melioracyjny nie stanowi elementu systemu kanalizacji deszczowej w rozumieniu Prawa wodnego, co obliguje do wniesienia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej. Nieruchomość nie jest ujęta w system kanalizacyjny zorganizowany przez właściwy podmiot, dlatego odprowadzanie wód do rowu nie jest wystarczającym powodem zwolnienia z opłat wobec niezrealizowania funkcji retencyjnej

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istnienie rowu melioracyjnego na nieruchomości nie świadczy o ujęciu działki w systemie kanalizacji otwartej, co potwierdza zasadność naliczania opłaty za zmniejszenie retencji terenowej.

Sama techniczna możliwość odprowadzenia wód opadowych z nieruchomości, w tym poprzez ich kierowanie do rowu melioracyjnego, nie oznacza, że nieruchomość ujęta jest w system kanalizacji opadowej, co skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty za zmniejszenie retencji obszarowej.

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, muszą być szczegółowo uzasadnione w skardze kasacyjnej. Brak wykazania wpływu naruszeń skutkuje oddaleniem skargi.

NSA potwierdził, że niedochowanie terminu do wniesienia zażalenia czyni złożenie go bezskutecznym, a sąd administracyjny nie ma kompetencji do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu niewniesionego do organu odwoławczego.

Obciążenie właściciela nieruchomości świadczeniem na rzecz spółki wodnej jest zasadne, jeśli korzysta z jej urządzeń, co może obejmować nawet nieformalnych użytkowników tych urządzeń, jak zarządcy powiatowych dróg.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną C. sp. z o.o., uznając ograniczenie władzy sądu I instancji w sprawach sprzeciwu do badania formalnych przesłanek za zasadną, bez naruszenia norm proceduralnych.

Orzekając o oddaleniu skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził legalność cofnięcia licencji na wykonywanie transportu taksówkowego z powodu rażącego naruszania warunków licencyjnych w postaci braku identyfikatorów kierowców.

Operat szacunkowy sporządzony na zlecenie organu administracyjnego w postępowaniu odszkodowawczym z tytułu wywłaszczenia na cele publiczne ma charakter wiążący, chyba że jego prawidłowość zostanie skutecznie zakwestionowana na podstawie dowodów potwierdzających naruszenie prawa lub istotne błędy.

Decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o odmowie ujawnienia w wojewódzkim rejestrze prawa do rekompensaty jest prawidłowa. Brak określenia wartości mienia pozostawionego poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej eliminuje możliwość wpisu do rejestru oraz przyznania rekompensaty.

Opiekun prawny osoby niepełnosprawnej, korzystającej z placówki całodobowej nie więcej niż 5 dni w tygodniu, nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli może podjąć zatrudnienie. Czas opieki musi obiektywnie uniemożliwiać pracę.

Syndyk masy upadłości, jako pierwotny posiadacz odpadów objęty decyzją o wygaśnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, nie jest zwolniony z obowiązku ich usunięcia, nawet jeśli przekazał fizyczne posiadanie odpadów innemu podmiotowi umową cywilnoprawną.