Domek holenderski, posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych, trwale związany z gruntem poprzez dobudowany taras, stanowi budynek podlegający regulacji Prawa budowlanego, a jego kwalifikacja wymaga obowiązkowego zgłoszenia jako budowla rekreacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną na podstawie braku wykazania bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie przez organ wykonawczy.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego składniki niemleczne narusza przepisy o jakości handlowej artykułów spożywczych, wprowadzając konsumentów w błąd co do jego charakteru i składu; nie istnieje wyjątek umożliwiający takie oznakowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, takich jak brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, nawet jeśli jego faktyczny wpływ na działalność spółki był ograniczony.

Do zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika niezbędne jest szczegółowe wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych. Brak tej przesłanki uniemożliwia jej zastosowanie, nawet przy istnieniu przewidywanego zobowiązania. Integralność analizy finansowej podatnika jest kluczowa.

W postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej organ nie może uzależniać rozpatrzenia wniosku od uzupełnienia danych, których brak nie wpływa na możliwość dokonania oceny zgodności zdarzenia przyszłego z przepisami podatkowymi.

Dowód z operatu szacunkowego musi być oceniany zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym, a sąd ma obowiązek przeanalizować zarzuty dotyczące doboru nieruchomości porównawczych i metody ich oceny, zapewniając merytoryczną ocenę wartości dowodowej operatu.

Postępowanie w sprawie nabycia mienia na mocy prawa z art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. wymaga od wnioskodawcy precyzyjnego oznaczenia przedmiotu wniosku oraz przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r. W przypadku braku takich dowodów, odmowa potwierdzenia nabycia jest uzasadniona.

Decyzja o zwolnieniu policjanta z funkcji związanej z dobrem służby, oparta na art. 37a pkt 1 ustawy o Policji, jako element uznania administracyjnego, podlega jedynie sądowej kontroli legalności, nie wkraczając w meritum rozstrzygnięcia organu.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania nie może być stosowana do zobowiązań podatkowych powstałych w trakcie roku, w którym ją wprowadzono, ze względu na zasadę pewności prawa i zakaz retroaktywnych zmian w prawie podatkowym. Decyzja deklaratoryjna na podstawie klauzuli nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Rozwiedziony rodzic może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko, o ile wychowuje to dziecko bez współudziału drugiego rodzica, nawet jeśli wychowuje też dziecko z nowym partnerem.

Stwierdzenie jednego najpoważniejszego naruszenia przez przewoźnika drogowego nie może automatycznie powodować utraty jego dobrej reputacji bez uprzedniej rzetelnej i kompleksowej analizy wszystkich przesłanek i zasady proporcjonalności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.

Budynki wykorzystywane na cele rekreacyjno-wypoczynkowe w ramach działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla budynków związanych z tą działalnością, zgodnie z u.p.o.l. Zastosowanie preferencyjnych stawek podatkowych nie jest dopuszczalne w braku wyraźnych podstaw ustawowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT dokonywane przez organ podatkowy musi być uzasadnione konkretnymi czynnościami weryfikacyjnymi, a brak takiego uzasadnienia stanowi naruszenie prawa procesowego i materialnego prowadząc do uchylenia rozstrzygnięć niższych instancji.

Oddalenie skargi kasacyjnej R. Sp. z o.o.; produkt nie spełniał wymagań jakości handlowej jako "mleko modyfikowane", nazwa wprowadzała w błąd konsumenta.

Rażące naruszenie przepisów k.p.a., polegające na skierowaniu decyzji administracyjnych do osób zmarłych, uzasadnia stwierdzenie nieważności tychże decyzji. Wadliwość taka nie podlega konwalidacji i niesie za sobą konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez organ administracyjny.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie ma wpływu na decyzje polskich organów podatkowych, jeśli przepisy prawa krajowego zachowują autonomię proceduralną i gdy podatnik miał możliwość rzetelnego zapoznania się z materiałem dowodowym.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Jeżeli właściwy organ krajowy stwierdzi, że wynikające z przepisów prawa krajowego, stanowiących transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (art. 7-9), przesłanki zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej nie zostały zrealizowane, to jego obowiązkiem jest rozpatrzenie z urzędu

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje zakaz wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego pod nazwą "mleko modyfikowane", jako naruszającego przepisy unijne i krajowe o jakości handlowej. Nazwa ta wprowadza w błąd co do składu, istotnie naruszając interesy konsumentów.

Zastosowanie oznaczenia "mleko" dla produktu z domieszką tłuszczów roślinnych nie spełnia wymogów jakości handlowej i może wprowadzać konsumenta w błąd, co uzasadnia zakaz wprowadzenia do obrotu tak zafałszowanego artykułu rolno-spożywczego.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.

Skreślenie doktoranta z listy doktorantów z powodu nieuzyskania stopnia doktora w przedłużonym okresie studiów doktoranckich jest zgodne z prawem i nie narusza reguł postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego.