Właściciel obiektu budowlanego może być zobowiązany do przedłożenia ekspertyzy technicznej na podstawie art. 81c ust. 2 P.b., jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości robót budowlanych i stanu technicznego budynku, zwłaszcza w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego.

Tajemnicy skarbowej nie stosuje się do informacji o ujęciu przez kontrahenta podatnika zdarzeń w deklaracji w wypadku wniosku kontrahenta o zaświadczenie, jeśli dotyczy ich samodzielnych transakcji – naruszenie art. 293 § 3 pkt 2 o.p.

Sąd orzekający odrzucił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione uchylenie decyzji przez sąd pierwszej instancji z powodu naruszenia zasad poprawnej legislacji i równego traktowania, wynikających z wstecznego zastosowania wadliwej reguły prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną na podstawie art. 184 Ppsa, uznając decyzję kasatoryjną wydaną przez organ odwoławczy za uzasadnioną z uwagi na wadliwość operatu szacunkowego i potrzebę dopełnienia procedur dowodowych przez organ pierwszej instancji.

Sąd orzekł, że decyzja o zwrocie dotacji była zgodna z prawem, a twierdzenia o przedawnieniu oraz przekroczenia zakresu wykorzystania dotacji przez Fundację pozostają nieudowodnione, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność zbadania indywidualnego interesu Skarżącej oraz zgodności uchwały krajobrazowej z zasadami proporcjonalności i równowagi interesów. Orzeczenie podkreśla niezastosowanie się do wytycznych NSA w ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Zgoda budowlana, uzyskana przed wejściem w życie uchwały krajobrazowej, wyklucza sankcjonowanie retroaktywne, a nieustalone jej posiadanie narusza prawa nabyte. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza zgodność wyroku z zasadami efektywnej ochrony prawnej.

Do dochodów polskiego marynarza pracującego na statku norweskiego przedsiębiorstwa w transporcie międzynarodowym znajduje zastosowanie art. 14 ust. 3 Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, co uzasadnia przyznanie ulgi abolicyjnej na podstawie polskiego prawa.

Ogłoszenie choroby zawodowej jest uzasadnione przy wysokim prawdopodobieństwie związku przyczynowego ze środowiskiem pracy, nawet gdy są inne potencjalne przyczyny, które nie zostały jednoznacznie obalone.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego odpowiadała prawu, spełniając wymogi art. 61 u.p.z.p., w tym szeroką interpretację pojęcia "działka sąsiednia" w kontekście prowadzenia analizy urbanistycznej, co NSA uznał za zgodne z przepisami.

Dla ustalenia opłaty planistycznej, operat szacunkowy winien stosować tę samą metodę wyceny nieruchomości przed i po zmianie planu miejscowego. Różnice wynikające ze zmiany metody mogą wpływać na wynik szacowania wartości nieruchomości, co należy wyeliminować w postępowaniu.

WSA prawidłowo stwierdził, że decyzja Inspektora Sanitarnego o chorobie zawodowej, oparta na wysokim prawdopodobieństwie związku z warunkami pracy, jest zgodna z prawem i nie wymaga dowodu absolutnej pewności przyczynowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych w kontekście oszustwa karuzelowego, uznając działania organu podatkowego za zgodne z prawem. Zarzuty dotyczące przedawnienia oraz pozorności wszczęcia postępowania karnego skarbowego nie znajdują podstaw prawnoprzedmiotowych.

Zaskarżenie decyzji organu podatkowego było niezasadne, ponieważ wszczęcie związanych z tym postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, co skutkuje niemożnością odliczenia podatku naliczonego z fałszywych faktur.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja Prezydenta Miasta Kielce dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną, w postaci rażącego naruszenia art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Produkt kosmetyczny zawierający 70% alkoholu etylowego, deklarujący działanie antybakteryjne, kwalifikuje się jako produkt biobójczy, co wymaga uzyskania stosownego pozwolenia zgodnie z Rozporządzeniem 528/2012. Brak takiego pozwolenia skutkuje koniecznością wycofania produktu z obrotu. Skarga kasacyjna odrzucona.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia jest zgodne z prawem, gdy organy administracyjne prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały adekwatne przepisy ustawy o drogach publicznych.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzje organów, uznając naruszenie art. 235¹ k.p. poprzez niewystarczającą ocenę materiału dowodowego dotyczącego choroby zawodowej, wskazując na konieczność uzupełnienia dokumentacji przy pomocy specjalistycznych jednostek orzeczniczych.

Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując nałożenie kary pieniężnej na spółkę za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu odpadów komunalnych, uznając, że obowiązki te należycie na skarżącej ciążyły, a ich niewykonanie nie wynikało z okoliczności niezależnych.

Status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie przysługuje nabywcy roszczeń dekretowych, w postępowaniu komunalizacyjnym dotyczącym nieruchomości dekretowej oraz w postępowaniach nadzwyczajnych, prowadzonych w odniesieniu do ostatecznej decyzji komunalizacyjnej dotyczącej nieruchomości dekretowej.

Nieprawidłowo sporządzone uzasadnienie wyroku naruszające art. 141 § 4 p.p.s.a. skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Oddalenie przez sąd administracyjny skargi na decyzję ostateczną wyłącza możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji w zakresie objętym prawomocnym rozstrzygnięciem sądu, z wyjątkiem przypadku, gdy żądanie oparto na przesłance określonej w art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.

Odbiorcą należności w rozumieniu art. 21 ust. 3 pkt 4 u.p.d.o.p. jest podmiot będący rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) świadczenia. Zwolnienie z podatku u źródła możliwe jest tylko gdy podatnik wykazuje status beneficial owner.

Uchwała organu stanowiącego samorządu terytorialnego nie może wychodzić poza ramy ustawowego upoważnienia. Przepis prawa miejscowego, który tworzy wątpliwości interpretacyjne, jest sprzeczny z zasadami legislacji i podlega stwierdzeniu nieważności.