Rozpoznanie skargi kasacyjnej T. B. przez NSA wskazuje na prawidłowość decyzji administracyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającej kary pieniężne, gdyż brak jest podstaw do przyjęcia, iż naruszenia objęte są zakresem regulacji art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.

Wniosek o dofinansowanie projektu, który nie spełnia jednoznacznych kryteriów oceny, określonych w dokumentacji konkursowej, podlega negatywnej ocenie. Sąd podkreśla, że dokumentacja nie musi szczegółowo wyznaczać wszystkich parametrów wniosku, co wymaga od wnioskodawcy staranności w przygotowaniu dokumentów.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując uchylenie decyzji zwrotowej, opierając się na naruszeniu przepisów unijnych dotyczących przedawnienia roszczeń, które wykluczają stosowanie nieprawidłowo interpretowanych przepisów krajowych.

Wobec braku dowodów na faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej naruszającej zakaz z art. 24f ust. 1 u.s.g., stwierdzenie wygaśnięcia mandatu radnego jest przedwczesne i nieuzasadnione. Odwołanie się jedynie do potencjalnej możliwości takiej działalności jest niewystarczające.

Zarząd dróg publicznych, ustanowiony przez organ administracyjny, nie może wykonywać zadań dotyczących zarządzania drogami wewnętrznymi, które nie należą do dróg publicznych, nawet jeśli są własnością gminy. Kompetencje zarządcy drogi ograniczają się do dróg publicznych.

Decyzja Wojewody odmawiająca ustalenia i przekazania dotacji, jako arbitralna i pozbawiona podstaw prawnych, została prawidłowo unieważniona przez WSA, a skarga kasacyjna Wojewody oddalona z powodu braku uzasadnionych zarzutów.

Wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej bez uprzedniego wezwania wnioskodawcy do podpisania wniosku stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewoda Mazowiecki słusznie odmówił wydania pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego, wobec niezgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...], co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną P. sp. z o.o.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu wymaga legitymowania się przez bliższych krewnych orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak spełnienia wymaganych przesłanek w art. 17 ust. 1a u.ś.r.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż formalne uchybienia w realizacji projektu nie uprawniają do uznania braku podwójnego finansowania wbrew obowiązującym wytycznym i regulaminom.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2026 r. oddalił skargę kasacyjną dotyczącą przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, stwierdzając brak uchybień w postępowaniach Rady Doskonałości Naukowej i Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą dotycząca jego interesu prawnego, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieważnością uchwały, niezależnie od wpływu tego radnego na jej wynik (art. 25a u.s.g.).

Decyzje o skreśleniu z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 P.s.w.n. mają charakter uznaniowy, lecz nie mogą być dowolne; muszą wynikać z dogłębnej oceny faktycznych i prawnych okoliczności sprawy oraz wyważać interes społeczny i indywidualny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych była zgodna z przepisami RODO, a przetwarzanie danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji było legalne i nie naruszało prawa do ochrony danych.

Oddalenie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie nieważności decyzji o braku potrzeby oceny środowiskowej, z uwzględnieniem zgodności z planem miejscowym, pomocniczej roli opinii organów ochrony środowiska oraz braku rażącego naruszenia prawa.

Odesłanie skarżącego do zasobów internetowych bez wskazania precyzyjnych miejsc, gdzie znajdują się żądane informacje, nie spełnia wymogu udostępnienia informacji publicznej. Organ pozostaje w bezczynności, gdy nie wskazuje konkretnych danych.