Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że nieprzesiedlenie się na terytorium powojenne Rzeczypospolitej Polskiej nie wyklucza prawa do rekompensaty, kiedy istnieją okoliczności wojenne uzasadniające opuszczenie byłych terytoriów. Decyzje organów administracji sprzeczne z prawomocnym orzeczeniem sądowym należy uchylić.

Podtrzymując decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, sąd uznał, że skarżący został słusznie obciążony długiem celnym i obowiązkiem zapłaty VAT z uwagi na niedopełnienie warunków odprawy czasowej i brak dowodów na powrotny wywóz zwierząt poza UE.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie odmowy dofinansowania z PFRON; zaległości finansowe wnioskodawcy wobec Funduszu stanowią bezwzględną przeszkodę formalną do przyznania środków, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 czerwca 2002 r.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż rzeczywisty cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany poprzez budowę fabryki domów, co wyklucza możliwość jej zwrotu na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem osobowym niespełniającym wymogów konstrukcyjnych podlega karze pieniężnej; posiadanie licencji na transport drogowy nie wyklucza odpowiedzialności za naruszenia przepisów o przewozach okazjonalnych.

Czynność przewozu okazjonalnego osób samochodem osobowym wymaga spełnienia wymogów konstrukcyjnych przewidzianych przez ustawę o transporcie drogowym, a ich niespełnienie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organy administracyjne. Zamawianie przewozu za pomocą aplikacji nie zwalnia z obowiązków ustawowych dotyczących przewozu okazjonalnego.

Termin na wniesienie opłaty okresowej zgodnie z art. 224 ust. 4 pwp jest nieprzywracalny, a jego niedotrzymanie skutkuje wygaśnięciem patentu. Niezależne od przyczyny uchybienia sądy administracyjne nie stosują mechanizmów przywrócenia takich terminów.

Wpłaty na fundusze promocji produktów rolno-spożywczych nie stanowią danin publicznych, co wyklucza możliwość wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 34 ust. 1 Prawa przedsiębiorców.

Plan miejscowy, który nie narusza ustaleń Studium i pozostaje zgodny z przepisami prawa, nie powoduje nieważności uchwały. Prawidłowe określenie kierunków zagospodarowania w planie miejscowym dopuszcza wybór funkcji nieruchomości, jeśli nie jest sprzeczny z ogólnymi zasadami studium.

Art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia ograniczenie prawa własności w celu przesyłu gazu, niezależnie od jego klasyfikacji jako sieci przesyłowej czy kopalnianej, co legitymuje ingerencję w prawo własności pod warunkiem wypłaty odszkodowania właścicielom.

Wymóg przedstawienia pracodawcy orzeczenia o niepełnosprawności przy zatrudnieniu nie jest warunkiem sine qua non dla uzyskania dofinansowania, jeżeli świadomość istnienia efektu "zachęty" wynika z innych okoliczności wykazujących intencję zatrudnienia osoby niepełnosprawnej.

Wiedza pracodawcy o niepełnosprawności pracownika, zdobyta przed zatrudnieniem, nawet na podstawie oświadczenia osoby z niepełnosprawnością, spełnia warunek efektu zachęty uzyskania dofinansowania do wynagrodzenia.

Zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego następuje w ramach efektu zachęty, gdy pracodawca ma wiedzę o jego niepełnosprawności w momencie zatrudnienia, niezależnie od późniejszego przedstawienia formalnego orzeczenia.

W przypadku zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego efekt zachęty nie wymaga przedłożenia orzeczenia o niepełnosprawności w chwili zawarcia umowy. Wystarczająca jest wiedza pracodawcy o istnieniu niepełnosprawności na moment zatrudnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników aluminiowych dokonana przez organy celne do kodu TARIC 7610 90 90 10 jest prawidłowa; nie stanowią one konstrukcji, ani ich części w myśl CLASSIC i CN, a więc nie podlegają kodowi TARIC 7610 90 90 95.

Na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak spełnienia wymogów formalnych przez kierowcę skutkuje prawidłowym nałożeniem kary pieniężnej na spółkę przewozową.

Podmiotem legitymowanym do złożenia skargi na bezczynność jest wyłącznie wnioskodawca wskazany we wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie zaś podmiot trzeci, nawet jeśli posiada w tym interes faktyczny lub ekonomiczny.

Formalne prowadzenie postępowania egzekucyjnego nie wyklucza spełnienia przesłanek całkowitej nieściągalności zobowiązania, jeśli realia ekonomiczne dłużnika wskazują na brak możliwości egzekwowania należności zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Zgłaszający importowany towar musi dostarczyć pełen materiał dowodowy potwierdzający jego przeznaczenie jako wyrób akcyzowy; nie wystarczy domniemanie funkcji energetycznej. NSA potwierdza, że brak takiego dowodu nie uzasadnia sprostowania zgłoszenia celnego na warunkach żądanych przez stronę.

Sąd administracyjny przyjmuje, że bezczynność organu władzy publicznej w kontekście udzielania informacji z KRK nie zachodzi, gdy organ udzielił informacji zgodnie z przewidzianymi proceduralnie sposobami uzyskiwania danych, a skarżący nie zastosował się do obowiązujących norm regulujących formy składania wniosków.

Przepisy ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń nie wymagają wydawania decyzji administracyjnych dla nakładania obowiązku izolacji w przypadku zakażenia SARS-CoV-2, co uzasadnia niedecyzyjne czynności administracyjne, stanowiące podstawę nałożenia izolacji i potencjalnych kar administracyjnych za jej naruszenie.

Przesłanki formalne tytułu wykonawczego wymagane są dla zapewnienia ochrony zobowiązanego i pewności co do ściganego obowiązku; ich niespełnienie nie powoduje umorzenia egzekucji, o ile nie narusza samego obowiązku, który tytuł ten zabezpiecza.

Dla celów kontroli liczba pracowników uwzględniana przy definicji mikroprzedsiębiorcy w art. 7 Prawa przedsiębiorców ma odnosić się jedynie do zatrudnienia na podstawie stosunku pracy, zgodnie z Kodeksem pracy, a nie innych form zatrudnienia. Rozszerzająca interpretacja przez ZUS nie znajduje oparcia w przepisach.

Brak związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a opieką nad osobą niepełnosprawną, wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. Deklaracja opieki jako motywu rezygnacji nie wystarcza, jeśli inne okoliczności dominują.