Działka posiada dostateczny dostęp do drogi publicznej przez drogę wewnętrzną, co spełnia wymogi przepisów o warunkach zabudowy, a kwestia fizycznego wykorzystania takiego dostępu determinuje się na dalszych etapach inwestycji. Skarga kasacyjna E. P. i M. P. oddalona.

Obiekt służący działalności sportowo-agroturystycznej, jak ujeżdżalnia koni, nie może być uznany za budynek służący gospodarce rolnej. Nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganych zezwoleń jest uzasadniony, gdyż stanowi budowlę kategorii VIII.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość postępowań poprzednich organów w określeniu, że cudzoziemka nie wykazała wystarczająco stabilnego i regularnego dochodu na pobyt czasowy w Polsce.

Wniosek o ponowne doręczenie decyzji nie uzasadnia wszczęcia odrębnego postępowania administracyjnego z uwagi na brak podstawy prawnej. Kwestia doręczenia powinna być rozpatrywana w ramach istniejących środków zaskarżenia w związku z ostatecznością decyzji.

Odrzucenie skargi kasacyjnej na decyzję utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę. Warunki zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz normami elektromagnetycznymi zostały spełnione. Brak rażącego naruszenia prawa.

Milcząca zgoda na użytkowanie obiektu budowlanego wynikająca z art. 54 Prawa budowlanego nie podlega regulacjom o milczącym załatwieniu sprawy z rozdziału 8a K.p.a.; brak sprzeciwu organu nie stanowi decyzji administracyjnej. Zgłoszenie użytkowania jest czynnością materialno-techniczną, niezaskarżalną jako postępowanie administracyjne.

W ustalaniu odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową należy stosować zasadę korzyści z art. 134 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uwzględniając wartości wynikające zarówno z aktualnego sposobu użytkowania, jak i z przeznaczenia wywłaszczeniowego.

Termin przedawnienia dla wydania decyzji o karze łącznej należy liczyć od daty ostateczności decyzji ustalającej karę biegnącą; brak spełnienia tej przesłanki nie powoduje przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.T. uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu o umorzeniu postępowania odwoławczego była prawidłowa, albowiem skarżącemu nie przysługiwał przymiot strony postępowania. (art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Sąd uznał, iż obowiązek szczepień, mimo stwierdzonej późniejszej niekonstytucyjności uregulowań dotyczących ich harmonogramu, jest legalny i konieczny dla ochrony zdrowia publicznego oraz może być egzekwowany przy zastosowaniu środków przymuszających.

Prezydent m.st. Warszawy dokonał wpisu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków w procedurze niezgodnej z Konstytucją, pozbawiając właścicieli możliwości udziału w postępowaniu; NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego wskazał na wadliwość procedury.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku Fundacji stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające sankcje finansowe. Organ zobowiązany był do proceduralnego rozpatrzenia wniosku w formie postanowienia.

Brak dowodu wypłaty odszkodowania po wielu latach od wywłaszczenia nie jest wystarczający do stwierdzenia niewykonania obowiązku odszkodowawczego, jeżeli nie wynika z błędnego postępowania archiwalnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej na podstawie stwierdzonych uchybień proceduralnych organu administracji publicznej, w tym pominięcia strony oraz braku odniesienia do nowego stanu prawnego, nie stanowi naruszenia Konstytucji RP.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym wynika wprost z ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi i podlega przymusowi administracyjnemu, przy czym brak przeciwwskazań lekarskich nie upoważnia do jego zaniechania. Skarga kasacyjna M.Z. zostaje oddalona.

Należy rozstrzygać możliwość kwalifikacji kary umownej jako kosztu uzyskania przychodu, uwzględniając cel i skutek związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem, w ramach przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zakres uchwały gminnej określającej maksymalną pojemność pojemników na bioodpady nie przekracza delegacji ustawowej i nie narusza przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dokonując uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, ocenia możliwość włączenia do drogi ruchu drogowego, a nie stan techniczny istniejących zjazdów. Jego decyzja nie może być oparta na obecnym stanie zjazdu.

Zyski wypracowane przez przedsiębiorcę jako osobę fizyczną przed przekształceniem działalności gospodarczej w spółkę kapitałową nie podlegają opodatkowaniu jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli są wyraźnie wyodrębnione w księgach spółki.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE stanowi przesłankę wznowienia postępowania podatkowego, jeśli wpływa na treść decyzji ostatecznej, co uzasadnia uchylenie tejże decyzji oraz wyroku sądu I instancji w analizowanej sprawie.

Zobowiązanie z tytułu opłat za korzystanie z usług wodnych powstaje poprzez wydanie decyzji konstytutywnej, nie zaś przez doręczenie informacji. Zaskarżone decyzje, doręczone po upływie 3 lat, nie wywołały skutków prawnych, zgodnie z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej.

Decyzja organu administracyjnego o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego jest wadliwa, jeżeli nałożone obowiązki są zbyt ogólne, co uniemożliwia ich efektywną egzekwację i ochronę środowiska, a uchylenie takiej decyzji przez sąd jest uzasadnione.

O ile posiadacz odpadów dwukrotnie, w okresie trzech lat, dopuścił się naruszenia zezwolenia na gospodarowanie odpadami, wojewódzki inspektor ochrony środowiska jest zobowiązany do wstrzymania działalności posiadacza odpadów na podstawie art. 32 ust. 1b ustawy o odpadach.