W postępowaniu o wyłączenie spod egzekucji skarżąca, będąc zobowiązaną, nie może występować o wyłączenie części nieruchomości, gdy egzekucja dotyczy obowiązku niepieniężnego, jak rozbiórka budynku.

Dopuszczalne jest zaskarżenie wyroku korzystnego dla strony z perspektywy sentencji, lecz naruszającego jej interes prawny w uzasadnieniu. Sąd kasacyjny bada zarzuty dotyczące obu materii i oddala skargę kasacyjną, gdy ustalenia faktyczne i wykładnia prawa są prawidłowe.

Zaświadczenie o pomocy de minimis jako czynność materialno-techniczna nie jest aktem zaskarżalnym. Jego korekta, dokonana na podstawie art. 5 ust. 3a ustawy o pomocy publicznej, nie stanowi przedmiotu zażalenia administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, wskazując na prawidłowość oddalenia skargi na czynność egzekucyjną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz subsydiarność skargi na czynności egzekucyjne w postępowaniu administracyjnym.

W postępowaniu administracyjnym organ zobowiązany jest do przedstawienia szczegółowego uzasadnienia swoich decyzji, szczególnie w kontekście zdrowia kandydata do służby, czego brak wniosła do uchylenia orzeczenia przez NSA jako niespełniającego wymogów proceduralnych.

Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną wymaga wykazania sprawowania władztwa publicznoprawnego nad tym gruntem; nieudokumentowanie tych przesłanek skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej o nabyciu.

NSA oddalił skargę kasacyjną Wojewody Wielkopolskiego, uznając bezczynność organu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy po 30 czerwca 2024 r., z uwagi na niespełnienie przesłanek konieczności dalszego zawieszenia terminów administracyjnych według specustawy ukraińskiej.

W postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym, strona reprezentowana przez pełnomocnika ponosi odpowiedzialność za jego zaniechania, a przywrócenie terminu jest możliwe tylko w przypadku wykazania całkowitego braku winy strony.

Pomoc publiczna, w formie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych, nie może być odmówiona przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji ekonomicznej wyłącznie w okresie od 01.01.2020 do 31.12.2021, zgodnie z art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014.

Podjęcie uchwały przez Radę Gminy, na sesji zwołanej i przewodniczonej przez osobę z wygasłym mandatem radnego, stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia uchwały za wydaną z naruszeniem prawa, zgodnie z art. 20 ust. 1 u.s.g.

Wspólnik spółki jawnej odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, które istnieją w czasie jego uczestnictwa w spółce, niezależnie od okresu, w którym te zaległości powstały. (art. 115 § 1 i 2 o.p.)

Nieruchomość nabyta po wygaśnięciu okresu obowiązywania uchwały o zwolnieniu podatkowym nie kwalifikuje się do tego zwolnienia. Zwolnienie można uzyskać wyłącznie w trakcie obowiązywania uchwały, a zatem nabycie nieruchomości po tej dacie wyklucza możliwość otrzymania ulgi podatkowej.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości przewidziane uchwałą Rady Miejskiej w G. nie przysługuje podmiotowi nabywającemu nieruchomość po upływie okresu obowiązywania uchwały. Nabycie prawa do zwolnienia następuje wyłącznie w okresie obowiązywania uchwały.

Decyzja w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej podlega zasadom uznania administracyjnego, do którego zastosowania wymagane jest dokładne ustalenie stanu faktycznego. Zachowanie przesłanek proceduralnych, w tym czynnego udziału strony w postępowaniu, jest kluczowe dla ważności decyzji administracyjnej.

Odpowiedzialność aktualnych wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe obejmuje wszystkie zobowiązania istniejące w okresie ich członkostwa, zgodnie z art. 115 §1 O.p.; zarzuty kasacyjne odrzucono ze względu na brak wykazania istotnych naruszeń prawa.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości wynikające z uchwały nr VII 164/2007 Rady Miejskiej przysługuje jedynie podmiotom, które nabyły prawo do zwolnienia w trakcie obowiązywania uchwały, nie zaś podmiotom, które nabyły nieruchomości po zakończeniu jej obowiązywania.

Skarga kasacyjna K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej uznana została przez NSA za bezzasadną - czynności egzekucyjne przeprowadzono prawidłowo, bez naruszeń proceduralnych i materialnych.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność odmowy ustalenia warunków zabudowy z uwagi na błędne twierdzenia o występowaniu gatunków inwazyjnych, poparte niedostatecznymi dowodami, co nie mogło skutkować zmianą decyzji końcowej.

Ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa poprzez zastosowanie nieprzejrzystych i niejednoznacznych kryteriów oceny, co miało istotny wpływ na jej wynik i naruszało zasadę równego traktowania wnioskodawców.

WSA nie naruszył przepisów prawa materialnego przy wykładni art. 17 ust. 1a u.ś.r. W sytuacji istnienia rodzica niepełnosprawnego bez orzeczenia znacznego stopnia niepełnosprawności, inny krewny nie nabywa prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Wstrzymanie wypłaty stypendium socjalnego z powodu nieprawomocnej decyzji o skreśleniu z listy studentów było zgodne z regulaminem uczelni, a Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zgodność z prawem decyzji organu stypendialnego.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego z 15 lutego 2012 r., w zakresie wysokości uposażenia zasługującego na mnożnik 1,95, została uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, gdyż stanowisko dyżurnego nie jest stanowiskiem kierowniczym lub samodzielnym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez K.S. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego budowy stacji telefonii komórkowej, uznając, że inwestycja jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że proces zatwierdzania pozwolenia na budowę i analiza wpływu na środowisko zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.