Termin dla podmiotów publicznych do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od momentu wpływu korespondencji na adres elektronicznej skrzynki podawczej, co wyklucza późniejsze jego rozpoczęcie przez faktyczne odebranie.

Samowola budowlana polegająca na budowie budynku gospodarczego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadnia wydanie nakazu jego rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, niezależnie od wcześniejszego zgłoszenia budowy.

Organ publiczny, udzielając odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, nie może być uznany za bezczynny, jeżeli szczegółowo odniesie się do każdego pytania we wniosku, nawet gdy niektóre odpowiedzi stanowią odmowę udzielenia informacji spoza zakresu ustawowego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż prawidłowo uchylono decyzję nakładającą administracyjną karę pieniężną z uwagi na brak rozpatrzenia możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Sprzeciw skarżącego wniesiony został zgodnie z przepisami, a jego podstawa nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wytyczne Zespołu doradczego, stosowane przez Ministra do oceny wniosków stypendialnych, nie mogą naruszać lub uzupełniać szczegółowych kryteriów przyznawania stypendiów, przewidzianych przez rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione cofnięcie zgody wspólnoty mieszkaniowej na dysponowanie nieruchomością, co uniemożliwiło skarżącej legitymizację prawa do budowy. Spór o skuteczność cofnięcia zgody nie mieści się w ramach postępowania administracyjnego.

Skargę kasacyjną wniesioną przez W.C. oddalono; zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy utrzymana w mocy jako zgodna z wymaganiami urbanistycznymi i prawnymi, w szczególności rozporządzeniem planistycznym. Studium zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie stanowi podstawy prawnej decyzji administracyjnej.

Sąd kasacyjny podzielił stanowisko, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które nie obciążone są obowiązkiem alimentacyjnym, jak określono w art. 128 k.r.o. Przepis art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ogranicza ustalanie prawa do tego świadczenia do krewnych w linii prostej i rodzeństwa.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszały przepisów postępowania ani prawa materialnego, a ustalenia urbanistyczne i ochrona interesów osób trzecich były właściwie rozpatrzone.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, oddalając skargę kasacyjną na wyrok WSA, akceptując zarządzenia uchwały krajobrazowej dotyczące regulacji urządzeń reklamowych jako zgodnych z prawem i celami ochrony krajobrazu.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję Ministra w zakresie uzgodnienia warunków zabudowy jako wydane z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.; postępowanie dowodowe nie w pełni wyjaśniało istotne okoliczności.

Skarga kasacyjna nie znalazła uzasadnienia, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ją, uznając brak przesłanek rażącego naruszenia prawa dla uzasadnienia nieważności decyzji samorządowej.

Organ odwoławczy, przy braku pełnej analizy urbanistycznej, nie może wydać decyzji reformatoryjnej, a jedynie kasatoryjną, co wynika z przyjętych w sprawie przesłanek procesowych, w tym zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Sąd uznał, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia, złożony z uchybieniem regulaminowego terminu i niewłaściwie adresowany, zostaje prawidłowo pozostawiony bez rozpatrzenia, co jest zgodne z art. 14lze ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Nienależyta obsada sądu uzasadnia wznowienie postępowania kasacyjnego, gdy w składzie SN zasiadają sędziowie nominowani przez KRS, ukształtowaną na mocy przepisów z 2017 roku.

Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku w zakresie niewłaściwie nałożonej grzywny i przekazaniu sprawy Sądowi Okręgowemu w celu ponownego orzeczenia zgodnego z wymogami art. 94 § 1 k.w.

Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na decyzję SKO nie znajduje usprawiedliwionych podstaw z przyczyn proceduralnych oraz błędnych zarzutów kasacyjnych wobec rażącego naruszenia art. 132 kpa.

Brak skutecznego podważenia tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza status strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę. Skarga kasacyjna oddalona ze względu na brak uzasadnionych podstaw formalnych i materialnych.

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji administracyjnej, polegającej na błędnym wpisaniu numeru działki, jest dopuszczalne na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., o ile omyłka ta jest oczywista i nie prowadzi do merytorycznej zmiany treści rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego, uznając brak uzasadnienia dla dalszego stosowania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy wobec cudzoziemców przybyłych przed wojną, oraz potwierdzając konieczność rozpatrzenia wniosków o pobyt w przewidzianych ustawowo terminach.

Informacje dotyczące indywidualnych spraw podmiotu prywatnego, zawarte w aktach postępowania administracyjnego, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Uchwała NSA z 11 marca 2026 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. i art. 35 u.f.p. jest zasadna w przypadku informacji o kosztach wynajmu przez organ sektora finansów publicznych, nawet pomimo ogólnej zasady jawności takich informacji.