Prawo do sądu w sprawach dotyczących bezczynności lub przewlekłości postępowania administracyjnego nie może być ograniczone po wyeliminowaniu nadzwyczajnych okoliczności, które uzasadniałyby takie ograniczenie praw konstytucyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że okoliczności faktyczne związane z zarządem przymusowym i problemy organizacyjne Uczelni nie usprawiedliwiają bezczynności w wydaniu zaświadczenia o przebiegu studiów, uznając tym samym skargę kasacyjną za bezzasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, który nie spełnia wymogów określonych w art. 74 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, może zostać prawidłowo pozostawiony bez rozpoznania przez organ administracji.

Interes prawny w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji przysługuje wyłącznie podmiotom, których interes prawny jest bezpośrednio naruszony decyzją. Status posiadacza nie tworzy takiego interesu, gdy posiadanie jest sprzeczne z uregulowanym prawem własności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Rektor Uczelni dopuścił się bezczynności, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest prawidłowy i uzasadniony prawnie.

Bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej, wynikająca z błędnej kwalifikacji wniosku, nie uzasadnia wymierzenia grzywny ani przyznania odszkodowania, o ile nie stanowi rażącego naruszenia prawa.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop przed 6 listopada 2018 r. ustala się według zasad ustalania wynikających z przepisów Policji obowiązujących przed wyrokiem TK z 30 października 2018 r., nie stosując niekonstytucyjnego przelicznika.

Organ administracyjny wydając decyzję o wygaśnięciu stosunku służbowego z mocą ex tunc, musi uwzględniać wyłącznie okoliczności mające miejsce do terminu złożenia propozycji służby, zaś następstwa decyzji nie mogą być uzasadnione ustaleniami powstałymi po tej dacie, w szczególności dotyczącymi stanu zdrowia funkcjonariusza.

Uchylone decyzje organów policji w zakresie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop obliczanego według niekonstytucyjnych zasad muszą być oparte na zgodnych z Konstytucją RP zasadach obliczeń, wynikających z wyroku TK sygn. K 7/15 oraz z art. 66 ust. 2 Konstytucji.

Spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 83 ust. 4 RODO. Prezes UODO może nałożyć na nią karę za niezgłoszenie naruszenia ochrony danych osobowych i niezawiadomienie osoby, której dane dotyczą, gdyż ujawnienie takich danych prowadzi do wysokiego ryzyka naruszenia jej praw.

Bez wykazania tytułu prawnorzeczowego na datę komunalizacji, domniemanie zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym księgi wieczystej nie może być skutecznie podważone, a brak interesu prawnego wyklucza przyznanie statusu strony w postępowaniu komunalizacyjnym.

Umorzenie postępowania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej jest zgodne z prawem; upływ trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji administracyjnej oraz jej wejście do obrotu prawnego uniemożliwia wydanie decyzji nadzorczej.

W sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1680/24, NSA orzekł, iż brak udokumentowanego prawa zarządu przez PKP, zgodnie z art. 38 ust. 2 u.g.g., skutkuje objęciem nieruchomości procesem komunalizacji na mocy art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej z dnia 10 maja 1990 r.

Brak rażącego naruszenia prawa art. 40 § 2 k.p.a. przy wydawaniu decyzji administracyjnej wyłącza stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 156 § 1 k.p.a.; naruszenia proceduralne mogą stanowić przesłanki wznowienia postępowania, lecz nie unieważnienia decyzji.

Skarga kasacyjna została oddalona, ponieważ zasadnicze zarzuty dotyczące niewłaściwego uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny bezczynności Uczelni zostały uznane za niezasadne. Działania naprawcze podjęte przez Uczelnię nie zwalniają jej od odpowiedzialności za nienależyte wykonanie obowiązków w terminach ustawowych.

NSA potwierdził zasadność decyzji SKO i Prezydenta Miasta Częstochowy w zakresie zwrotu dotacji, uznając, że zostały one pobrane i użyte niezgodnie z przeznaczeniem, jednocześnie odrzucając zarzuty proceduralne i materialne przedstawione przez skarżącą.

Wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed 6 listopada 2018 r., zgodnie z brzmieniem nadanym wyrokiem TK z 30 października 2018 r. Stosowanie niekonstytucyjnego współczynnika 1/30 jest zabronione.

W sytuacji gdy przepisy dotyczące przelicznika ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy zostały uznane za niezgodne z Konstytucją, należy stosować zasady wynikające z nowych regulacji oraz wykładni prokonstytucyjnej, uwzględniając współczynnik 1/21 od 1 października 2020 r.

Wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad obowiązujących przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów ustawy o Policji, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż odszkodowanie przewidziane w art. 128 ust. 4 u.g.n. przysługuje właścicielowi nieruchomości, który faktycznie doznaje szkody wynikającej z realizacji inwestycji. Odszkodowanie nie przysługuje właścicielowi z momentu wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania, jeżeli nie doświadczył on szkody.

Regulacje art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są niewłaściwe do stosowania po 30 czerwca 2024 r. z uwagi na brak proporcjonalności oraz naruszenie prawa do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności i prawa do sądu. Ograniczenia te nie miały konstytucyjnego uzasadnienia z uwagi na brak nadzwyczajnych okoliczności po tej dacie.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach z ustawy o Policji, obowiązujących przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r.