Podanie we wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy przez cudzoziemca ogólnego adresu budynku bez numeru lokalu może być uznane za fałszywą informację, uzasadniającą odmowę udzielenia zezwolenia na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o cudzoziemcach.

Wykonanie przewozu drogowego pojazdem z usterekami kwalifikowanymi jako niebezpieczne, zagrażającymi bezpieczeństwu ruchu drogowego, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Responsywność przedsiębiorcy jest obiektywna i nie zależy od winy, a ocena zagrożenia nie wymaga specjalistycznej wiedzy.

Przedsiębiorca odpowiedzialny jest za zapewnienie, iż kierowca wykonujący przewóz drogowy posiada przy sobie i okazuje wymagane dokumenty licencyjne. Brak okazania tych dokumentów podczas kontroli uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a odpowiedzialność ma charakter obiektywny.

NSA orzekł, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie zawodowego kierowcy jest zgodna z prawem, gdy opiera się na uzasadnionych zastrzeżeniach zdrowotnych, nawet jeśli wynikają one z niejednoznacznych zachowań, co służy prewencyjnemu bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Kontenerowa stacja transformatorowa, będąca budowlą, a nie budynkiem, powinna być poprawnie zakwalifikowana do odpowiedniej kategorii obiektu budowlanego. Decyzje dotyczące opłat legalizacyjnych muszą opierać się na prawidłowej kwalifikacji obiektu jako budowli.

Sprzedaż nieruchomości przez skarżącego w latach 2015-2016 została uznana za działalność gospodarczą. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego został skutecznie zawieszony, a decyzja organów podatkowych była prawidłowa. Skarga kasacyjna została oddalona.

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków, będąc organem współdziałającym, nie może występować jako strona w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie przepisów nadzoru budowlanego; dlatego jego odwołanie było niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddalił skargę kasacyjną jako nieopartą na usprawiedliwionych podstawach, potwierdzając zgodność z prawem decyzji nakazującej usunięcie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Sąd uznał, że umorzenie postępowania konserwatorskiego nie zastępuje wymaganej prawem zgody konserwatorskiej, jednak zatwierdzenie projektu zamiennego jest niezasadne z uwagi na inne naruszenia proceduralne. Skarga kasacyjna została oddalona.

Opłata legalizacyjna, ustalona na podstawie art. 49 Prawa budowlanego, nie podlega przepisom o administracyjnych karach pieniężnych, a jej wysokość może być weryfikowana jedynie w kontekście prawidłowości zastosowania odpowiednich kryteriów, co nie obejmuje legalności samej budowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zaniechanie organów nadzoru budowlanego w przeprowadzeniu pełnej i wszechstronnej analizy materiału dowodowego dotyczącej stanu technicznego instalacji wentylacyjnej uzasadniało uchylenie zaskarżonego wyroku oraz decyzji administracyjnych jako sprzecznych z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

Prawomocne oddalenie skargi kasacyjnej dotyczącej podatku VAT za okres luty-grudzień 2016 r. przez brak naruszeń procedury przez organy podatkowe oraz nieudowodnienie instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Skarżący nie mógł odliczyć VAT z nieistniejących transakcji.

Uchwały jednostek samorządu terytorialnego nie mogą modyfikować ustawowych przesłanek wykorzystania dotacji celowej oraz zasad jej zwrotu. Wprowadzenie regulacji wykraczających poza ustawowy zakres kompetencji jest bezpodstawne.

Decyzja Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 31 grudnia 2018 r. była niewykonalna z uwagi na brak zgody właściciela nieruchomości na usunięcie przeszkody lotniczej. NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując zasadność uchylenia decyzji z 16 lipca 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak jest usprawiedliwionych podstaw do zasadności skargi kasacyjnej, wobec niezgodności działalności skarżących z wymogami przepisów ustawy COVID-19 co do zwolnień z opłacania składek.

Brak związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; jednakże, gdy charakter tej opieki wyklucza podjęcie pracy, świadczenie to przysługuje (art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych), co wymaga indywidualnej oceny sytuacji opiekuna.

Decyzja o karze za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, oparta na pomiarach z użyciem legalizowanych wag, jest zgodna z prawem. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń prowadzących do uchylenia kary.

Wtryskarka stosowana do produkcji protez z materiałów termoplastycznych nie stanowi wyposażenia wyrobu medycznego, tym samym nie podlega obniżonej 8% stawce VAT, a opodatkowana jest stawką podstawową 23%, zgodnie z przyjętą klasyfikacją towarową.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu zbycia udziałów w spółce przekształconej określa się na podstawie wartości bilansowej z chwili rozpoczęcia jej bytu, a nie na podstawie wartości historycznej poniesionych wydatków.

Zawieszenie postępowania administracyjnego przez Prezesa UKE powinno obejmować wszystkie strony postępowania. Nałożenie obowiązku dopłat dotyczy przedsiębiorstw telekomunikacyjnych, które miały ten status w roku przynoszącym zobowiązanie, niezależnie od późniejszej zmiany statusu.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2026 r., sygn. akt I FSK/XV/59, oddalił skargę kasacyjną Regionalnej Izby Obrachunkowej w Szczecinie, uznając, iż kwestia terminu podpisania uchwały przez przewodniczącego nie wpływa na jej legalność, przy czym przepis art. 18a ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych ma charakter procesowy.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty procesowe i materialnoprawne nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy oraz że nie doszło do naruszeń art. 174 p.p.s.a., które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nieuwzględnienie przez WSA istotnych dowodów i argumentacji skarżącego stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z wykładnią wskazaną przez NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pomylenie terminu wizyty w urzędzie pracy nie stanowi uzasadnionej przyczyny niestawiennictwa, uzasadniając utratę statusu bezrobotnego. Wykładnia art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy jest zgodna z ustabilizowaną praktyką i nie narusza zasad konstytucyjnych.