W sytuacji wątpliwości co do zadeklarowanej wartości budowli, organ podatkowy ma prawo powołać biegłego celem jej weryfikacji, w tym stosując metodę odtworzeniową w braku danych rynkowych; decyzja organu musi uwzględniać rzetelną opinię biegłego.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno być sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną. Niedopełnienie tego wymogu uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna P. [...] S.A. została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość ustalenia wartości budowli w oparciu o opinię biegłego powołanego przez organ podatkowy, stosując art. 4 ust. 7 u.p.o.l., z uwagi na niedostateczne dane w opinii prywatnej.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.

NSA stwierdza, że organ celny nie wykazał, iż deklaracja pochodzenia towaru była wadliwa. W związku z upływem czasu brak jest możliwości procesowej weryfikacji deklaracji pochodzenia towaru, co skutkuje umorzeniem postępowania administracyjnego.

Zasady uczestnictwa w postępowaniach konkursowych nie mogą zakładać warunków wygórowanych i ograniczających konkurencję, gdyż naruszają one fundamentalne zasady konkurencyjności i efektywnego wykorzystania środków unijnych. Wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony, a skarga oddalona.

Ocena projektu w konkursie na dofinansowanie działań NGO nie spełniła warunków rzetelności i transparentności wymaganych przez regulamin i przepisy; sprawa wymaga ponownej analizy zgodnej z zasadami uczciwego postępowania administracyjnego.

Odmowa transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci narusza przepisy unijnego prawa o swobodnym przemieszczaniu się, co obliguje organy administracji do jego dokonania, niezależnie od odmienności polskiego porządku prawnego w zakresie małżeństw.

Z uwagi na brak wykazania przez organy celne wadliwości deklaracji o pochodzeniu towarów oraz upływ czasu, umorzone zostaje postępowanie celne dotyczące weryfikacji zgłoszeń celnych na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a.

Zmiana zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towaru wymaga prawidłowego wykazania jego nieprawidłowości. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje oddaleniem zmiany danych w zgłoszeniu, w szczególności gdy brak jest dowodów uzasadniających nielicencjonowanie deklaracji."

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając wyrok Sądu I instancji za prawidłowy, wskazując, że skarżący kasacyjnie ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych z uwagi na zawiniony brak zwrotu dotacji publicznej.

Brak możliwości wykazania wadliwości deklaracji celnej o pochodzeniu towaru uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego. Organ podatkowy nie przedstawił wystarczających dowodów, mogących podważyć prawdziwość deklaracji o pochodzeniu skarżonego towaru, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Warszawie, uznając wadliwości proceduralne w uzasadnieniu wyroku, które uniemożliwiły pełną kontrolę kasacyjną zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a.

Decyzja ostateczna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została uchylona z uwagi na naruszenia przepisów postępowania i niewłaściwą ocenę skutków prawnych przekroczenia terminu rozpatrzenia taryfy. Sąd zobowiązał Prezesa PGW WP do ponownego rozpoznania sprawy, uwzględniając prawidłową interpretację przepisów prawa materialnego i proceduralnego.

Organ administracyjny, po uchyleniu jego decyzji przez sąd, obowiązany jest, pod rygorem nieważności orzeczenia, stosować się do oceny prawnej i wskazań sądu co do dalszego postępowania, a upływ terminu obowiązywania taryfy czy złożenie nowego wniosku nie uzasadnia umorzenia postępowania w przedmiocie skrócenia taryfy.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że przeterminowane roszczenia organów administracji nie mogą obciążać podatników. Organy nie dostarczyły wystarczających dowodów na błędne oznaczenie pochodzenia towaru, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Uznanie zarzutów procesowych w skardze kasacyjnej, uchylające wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie uniemożliwiające kontrolę instancyjną.

Osoba małoletnia, posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych, nie jest uprawniona do samodzielnego składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Taki wniosek powinien być składany przez przedstawiciela ustawowego, co zapewnia możliwość pełnej realizacji prawa dostępu do informacji publicznej.

W postępowaniach dotyczących zezwoleń na lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej, decyzja zarządcy drogi powinna być oparta na pełnej analizie danych o ruchu drogowym oraz szczegółowej ocenie wpływu na bezpieczeństwo ruchu zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych.

Ustawa zabużańska nie ogranicza prawa do rekompensaty tylko dla właścicieli z 1 września 1939 r. Posiadają je także ich następcy prawni, jeśli nabyli nieruchomości podczas wojny i spełniają ustawowe warunki.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

Rodzic dziecka obowiązanego do szczepień ochronnych nie posiada prawa do odmowy poddania dziecka szczepieniu, gdy brak jest przeciwwskazań. Skarżący musi wykazać przeciwwskazania zdrowotne, w przeciwnym razie obowiązek szczepień jest wykonalny zgodnie z ustawą o zwalczaniu chorób zakaźnych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z przepisami prawa krajowego, a jego egzekucja w drodze postanowień administracyjnych nie narusza konstytucyjnych praw obywateli, nawet jeśli szczegółowe zasady określono w aktach niższego rzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być interpretowany szerzej niż przewidziane przypadki inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tym kontekstem. W związku z tym uchylono decyzję organu i umorzono postępowanie administracyjne.