Nabywca nieruchomości powstałej z podziału ma interes prawny w żądaniu zmiany decyzji zatwierdzającej ten podział, co uprawnia go do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym o zmianę decyzji na podstawie art. 155 k.p.a.

Norma prawna określona w art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania przepisów ustawy o Policji w brzmieniu nadanym ustawą z 2020 r., dotyczącą wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co skutkowało oddaleniem kasacji Komendanta Stołecznego Policji.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie wyłącza stosowania zasad sprzed 6 listopada 2018 r., które determinują sposób ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Skarga Komendanta Stołecznego Policji została oddalona jako niezasadna.

Pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu radnego stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako dokument wiążący się z wykonywaniem funkcji publicznej radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że Uczelnia dopuściła się rażącej bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów, uzasadniając decyzję przyznania skarżącej rekompensaty finansowej.

Bezczynność uczelni w wydaniu dyplomu po ukończeniu studiów narusza art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organizacyjne przeszkody ze strony uczelni nie uzasadniają opóźnienia w realizacji tego obowiązku.

Uczelnia, mimo usprawiedliwionych opóźnień z powodu wewnętrznych działań weryfikacyjnych, dopuściła się bezczynności niezapewniając skarżącej terminowego zaświadczenia, co uzasadniało sądową interwencję.

Dopuszczenie się przez Uczelnię rażącego naruszenia przepisów poprzez bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej wynikającej z opóźnionych działań, mimo przeprowadzanych przez Uczelnię prac naprawczych i weryfikacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wysokość ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 roku musi być ustalana zgodnie z wyrokiem TK, eliminując niekonstytucyjny ułamek 1/30, a z uwzględnieniem współczynnika 1/21, zapewniając realizację sprawiedliwości społecznej.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA została oddalona, gdyż nie spełniała ustawowych przesłanek wznowienia; prawidłowość powołania składu sędziowskiego oraz kwestie proceduralne dotyczące jawności nie naruszyły prawa strony do obrony.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może zostać przyznany, gdy wnioskodawca spełniał warunki ustawowe w okresie przeszłym, za który dodatek jest ubiegany, jednak nie może obejmować dowolnych przeszłych okresów, a jedynie bezpośredni okres przed wnioskiem.

Ocena warunków przyznania dodatku mieszkaniowego z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ust. 3 ustawy covidowej musi uwzględniać stan faktyczny w okresie objętym wnioskiem, jednak nie wyłącza obowiązku posiadania tytułu prawnego na dzień złożenia wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną może być przyznany, gdy wnioskodawca miał prawo do lokalu w okresie objętym wnioskiem, niezależnie od stanu na dzień złożenia wniosku, w interpretacji art. 15zzzib ustawy covidowej.

Pełnienie funkcji Prezesa Zarządu spółki handlowej wyklucza możliwość uzyskania statusu osoby bezrobotnej, niezależnie od formy wynagrodzenia, z uwagi na konieczność bycia gotowym do podjęcia pełnoetatowego zatrudnienia.

Osoba umieszczona w zakładzie psychiatrycznym w ramach środka zabezpieczającego nie jest w sytuacji tożsamej prawnie z osobą odbywającą karę pozbawienia wolności, przez co nie można poprzez analogię pozbawić jej prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej.

Przepis art. 2 ust. 2 nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadza zgodny z Konstytucją RP obowiązek umorzenia postępowań wszczętych po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, stabilizując porządek prawny i chroniąc interes publiczny.

W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.

Bezczynność Uczelni w zakresie wydania dyplomu i suplementu, mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązuje ją do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez sąd administracyjny. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę na bezczynność uczelni został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarga kasacyjna na postanowienie WSA o bezczynności Uczelni w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie karty przebiegu studiów jest bezzasadna, a stwierdzona bezczynność, choć nie rażąca, wymaga uwzględnienia procedur naprawczych.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie stanowi przeszkody do stosowania nowych przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop do spraw sprzed 6 listopada 2018 r. oraz do obliczeń według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed tą datą.

Dyrektor Zakładu Karnego, jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jest w posiadaniu danych dostępnych w Centralnej Bazie Danych Osób Pozbawionych Wolności. Bezczynność organu w udzieleniu informacji jest nieuzasadniona, o ile posiada on do niej dostęp, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przetwarzanie danych osobowych w celu oceny zdolności kredytowej przez banki, które nie zakończyło się zawarciem umowy kredytowej, nie ma podstaw prawnych. W przypadku braku zawarcia umowy, ustaje cel przetwarzania, co uzasadnia zaprzestanie dalszego przetwarzania danych osobowych przez bank oraz pośredniczące instytucje.

Rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, ma miejsce tylko gdy oczywistość naruszenia i jego skutki wykluczają jej akceptację jako aktu prawnego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Nie można odmówić świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę z powodu potencjalnej pomocy rodzeństwa, jeżeli nie przewiduje tego prawo.