Podmiot, który wykazuje interes prawny wynikający z następstwa prawnego po współwłaścicielu nieruchomości, posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dot. stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Organ administracyjny musi wszechstronnie rozpatrzeć materiał dowodowy wykazujący prawa własności do nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarga kasacyjna nie zawierała zasadnych podstaw, a zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uchylający decyzję organów administracyjnych, jest zgodny z prawem; brak wnikliwej analizy dowodów przez organy narusza przepisy KPA.

W sytuacji, gdy likwidacja urządzenia wodnego jest niemożliwa technicznie lub ekonomicznie, organ powinien rozważyć alternatywne rozwiązania, a nie stosować wyłącznie najdotkliwszą sankcję, jaką jest nakaz likwidacji, jak przewiduje art. 190 ust. 14 Prawa wodnego.

Wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2026 r., sygn. III OSK 2873/24: Instalacja do mechaniczno-cieplnego przetwarzania odpadów nie może być traktowana jako sortownia, gdy jej technologia spełnia wymogi najlepszych dostępnych technik. Brak prawidłowego wyjaśnienia tego aspektu uniemożliwia dokonanie skutecznej kontroli instancyjnej.

Instalacje do przetwarzania niesegregowanych odpadów komunalnych mogą stosować technologie alternatywne wobec mechaniczno-biologicznych, o ile spełniają normy najlepszych dostępnych technik zgodnie z prawem unijnym, co wyklucza bezwzględną preferencję jednej technologii przez prawo krajowe.

Obowiązek przeprowadzenia remediacji historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi oraz zwrotu kosztów opracowania projektu planu remediacji spoczywa na podmiocie prawnym odpowiedzialnym za zanieczyszczenie, co zostało potwierdzone po dokładnej analizie dowodowej i proceduralnej.

Nieprawidłowe uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego uniemożliwia kontrolę sądową jego decyzji. Wadliwość uzasadnienia wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez sąd, ze szczególnym naciskiem na pełne wyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia co do zasady reprezentacji ROD.

Tryb uchwalenia ustawy

Skarżącemu nie przysługuje status strony w postępowaniu o likwidację urządzenia wodnego, prowadzonym na podstawie art. 64a ust. 5 Prawa wodnego, gdyż brak ku temu podstaw w przepisach prawa materialnego.

Po ostatecznym nałożeniu obowiązku likwidacji urządzenia wodnego, brak jest możliwości skutecznego wnoszenia wniosku o legalizację, a wykonalność tej decyzji uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w przedmiocie legalizacji urządzenia, zgodnie z art. 190 oraz art. 61a k.p.a.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony przed 31 grudnia 2023 r. winien być rozpatrywany według przepisów obowiązujących przed tą datą, jeżeli prawo do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności powstało w okresie przewidzianym prawem, co pozwala na retroaktywne przyznanie świadczeń.

Skarga kasacyjna P. S.A. na decyzję w sprawie odmowy nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości była niezasadna z uwagi na brak szczegółowej argumentacji naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Oddalona na podstawie art. 184 ppsa.

Podmiot wnoszący o wznowienie postępowania może wykazywać interes prawny za pomocą wszelkich dowodów, nawet wbrew wpisowi w księdze wieczystej, jeśli domniemanie niezgodności z rzeczywistym stanem ma wpływ na rozpoczęcie postępowania.

Decyzja przyznająca świadczenie rodzinne nie może być uchylona z mocą wsteczną, gdy okres świadczeniowy minął przed złożeniem wniosku o uchylenie; taka decyzja nie kształtuje już uprawnień strony i nie może skutecznie zmienić sytuacji prawnej.

Skarga kasacyjna P. S.A. w przedmiocie nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości została oddalona wobec braku usprawiedliwionych podstaw, zgodnie z art. 184 ppsa, przy uwzględnieniu zasad dyspozycyjności i granic skargi kasacyjnej.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstaje od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku o samo świadczenie, co obliguje do stosowania przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed zmianą przepisów.

Odmowa umorzenia nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych była zasadna, gdyż na gruncie art. 30 ust. 9 u.ś.r. żadne szczególnie uzasadnione okoliczności nie uzasadniały wyjątkowego zastosowania tej ulgi, a decyzja organów była prawidłowa i pozbawiona wad.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna, pozbawiona dostatecznych podstaw i argumentacji, nie spełnia kryteriów materialnoprawnych do jej uwzględnienia, co skutkuje oddaleniem skargi zgodnie z art. 184 ppsa.

Nieruchomość uznaje się za niezrealizowaną na cel wywłaszczenia, jeśli mimo upływu terminów określonych w art. 137 ugn prace nie zostały rozpoczęte, chyba że brak jest sprzeczności w działaniach organów do wywłaszczenia.

Nie można wykluczać członkostwa we wspólnocie samorządowej w oparciu o fizyczne zamieszkanie w innej gminie, gdy skarżący został tymczasowo umieszczony w lokalu przez decyzję własnej gminy. Decyzja odmawiająca przydziału lokalu z zasobu gminy, podjęta bez właściwego pouczenia, podlega uchyleniu.

Skarga kasacyjna organu w przedmiocie zobowiązania funkcjonariuszki do zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest bezzasadna, z uwagi na niewystarczająco wyjaśniony stan faktyczny sprawy oraz brak dokładnych ustaleń co do charakteru pomocy finansowej otrzymanej przez małżonka skarżącej.